Utiereň 1.10.

Jerej: Sláva svjaťíj jedinosúščňij, i životvorjáščij, i nerazďilímij trójci, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu], vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: A míň.

Sláva vo výšnich Bóhu, i na zemlí mír v čelovícich blahovolénije. (3x)

Hóspodi, ustňí mojí otvérzeši i ustá mojá vozvisťát chvalú tvojú. (2x)

Psalóm 3

Hóspodi, čtó sjá umnóžiša stužájuščiji mí * Mnózi vostajút na mjá,

mnózi hlahóľut duší mojéj: * nísť spasénija jemú v Bózi jehó.

Tý že, Hóspodi, zastúpnik mój jesí, * sláva mojá i voznosjáj hlavú mojú.

Hlásom moím ko Hóspodu vozzvách, * i uslýša mjá ot horý svjátyja Svojejá.

Áz usnúch i spách; * vostách, jáko Hospóď zastúpit mjá.

Ne ubojúsja ot tém ľudéj, * ókrest napádajuščich na mja.

Voskresní, Hóspodi, spási mjá, Bóže mój; * jáko Tý porazíl jesí vsjá vraždújuščyja mí vsúje, zúby hríšnikov sokrušíl jesí.

Hospódne jésť spasénije, * i na ľúdech Tvojích blahoslovénije Tvojé.

Áz usnúch i spách, * vostách, jáko Hóspoď zastúpit mjá.

Psalom 37

Hóspodi, da ne járostiju Tvojéju obličíši mené, * nižé hňívom Tvoím nakážeši mené.

Jáko stríly Tvojá unzóša vo mňí, * i utverdíl jesí na mňí rúku Tvojú.

Ňísť iscilénija v plóti mojéj ot licá hňíva Tvojehó, * ňísť míra v kostéch mojích ot licá hrích mojích.

Jáko bezzakónija mojá prevzydóša hlavú mojú, * jáko brémja ťážkoje oťahoťíša na mňí.

Vozsmerďíša i sohníša rány mojá * ot licá bezúmija mojehó.

Postradách i sľakóchsja do koncá, * vés déň sítuja choždách.

Jáko ľádvija mojá napólnišasja poruhánij, * i ňísť iscilénija v plóti mojéj.

Ozlóblen bých i smiríchsja do zilá, * rykách ot vozdychánija sérdca mojehó.

Hóspodi, préd Tobóju vsé želánije mojé * i vozdychánije mojé ot Tebé ne utajísja.

Sérdce mojé smjatésja, ostávi mjá síla mojá, * i svít óčiju mojéju, i tój ňísť so mnóju.

Drúzi mojí i ískrenniji mojí prjámo mňí priblížišasja i stáša, * i blížniji mojí otdaléče mené stáša i nuždáchusja íščuščiji dúšu mojú,

i íščuščiji zlája mňí hlahólachu sújetnaja * i ľstívnym vés déň poučáchusja.

Áz že jáko hlúch ne slýšach * i jáko ňím ne otverzájaj úst svojích.

I bých jáko čelovík ne slýšaj * i ne imýj vo usťích svojích obličénija.

Jáko na Ťá, Hóspodi, upovách, * Tý uslýšiši, Hóspodi Bóže mój.

Jáko rích: da ne kohdá porádujut mí sjá vrazí mojí: * i vnehdá podvižátisja nohám mojím, na mjá veleríčevaša.

Jáko áz na rány hotóv, * i boľízň mojá prédo mnóju jésť výnu.

Jáko bezzakónije mojé áz vozviščú * i popekúsja o hrisí mojém.

Vrázi že mojí živút i ukripíšasja páče mené, * i umnóžišasja nenavíďaščiji mjá bez právdy.

Vozdajúščiji mí zlája vóz blahája obolháchu mjá, * zané hoňách blahostýňu.

Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené.

Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené.

Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Psalóm 62

Bóže, Bóže mój, * k Tebí útreňuju, vozžadá Tebé dušá mojá,

kóľ mnóžiceju Tebí plóť mojá, * v zemlí púsťi i neprochódňi, i bezvódňi.

Táko vo svjaťím javíchsja Tebí, * víďiti sílu Tvojú i slávu Tvojú.

Jáko lúčši mílosť Tvojá páče živót, * ustňí mojí pochvalíťi Ťá.

Táko blahoslovľú Ťá v živoťí mojém, * o ímeni Tvojém vozďižú rúci mojí.

Jáko ot túka i másti da ispólnitsja dušá mojá, * i ustnáma rádosti voschváľat Ťá ustá mojá.

Ášče pominách Ťá na postéli mojéj, * na útrennich poučáchsja v Ťá.

Jáko býl jesí pomóščnik mój, * i v króvi krilú Tvojéju vozrádujusja.

Priľpé dušá mojá po Tebí, * mené že priját desníca Tvojá.

Tíji že vsúje iskáša dúšu mojú, * vnídut v preispódňaja zemlí,

predaďátsja v rúki orúžija, * části lísovom búdut.

Cár že vozveselítsja o Bózi, pochválitsja vsják klenýjsja ím, * jáko zahradíšasja ustá hlahóľuščich neprávednaja.

Na útrennich poučáchsja v ťa: * jáko býl jesí pomóščnik mój. - I v króvi krilú tvojéju vozrádujusja.

Priľpé dušá mojá po tebí, * mené že priját desníca tvojá.

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu. I nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň.

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x; bez poklónov)

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu. I nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň.

Psalóm 87

Hóspodi Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí pred Tobóju.

Da vnídet pred Ťá molítva mojá: * prikloní úcho Tvojé k moléniju mojemú,

jáko ispólnisja zól dušá mojá, * i živót mój ádu priblížisja.

Privmenén bých s nizchoďáščimi v róv, * bých jáko čelovík bez pómošči, v mértvych svobóď,

jáko jázvenniji spjáščiji vo hróbi, íchže ne pomjanúl jesí ktomú, * i tíji ot rukí Tvojejá otrinovéni býša.

Položíša mjá v róvi preispódnim, * v témnych i síni smértňij.

Na mňí utverdísja járosť Tvojá, * i vsjá vólny Tvojá navél jesí na mjá.

Událil jesí znájemych mojích ot mené, položíša mjá mérzosť sebí: * prédan bých i ne ischoždách.

Óči mojí iznemohósťi ot niščetý, vozzvách k Tebí, Hóspodi, * vés déň, vozďích k Tebí rúci mojí.

Jedá mértvymi tvoríši čudesá? * Ilí vráčeve voskresját, i ispovíďatsja Tebí?

Jedá povísť któ vo hróbi mílosť Tvojú, * i ístinu Tvojú v pohíbelí?

Jedá poznána búdut vo ťmí čudesá Tvojá, * i právda Tvojá v zemlí zabvénňij?

I áz k Tebí, Hóspodi, vozzvách * i útro molítva mojá predvarít Ťá.

Vskúju, Hóspodi, otríješi dúšu mojú, * otvraščáješi licé Tvojé ot mené?

Níšč jésm áz, i v truďích ot júnosti mojejá; * voznés že sjá, smiríchsja, i iznemohóch.

Na mňí preidóša hňívi Tvojí, ustrašénija Tvojá vozmutíša mjá, * obydóša mjá jáko vodá, vés déň oderžáša mjá vkúpi.

Událil jesí ot mené drúha i ískrenňaho, * i znájemych mojích ot strastéj.

Hóspodi Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí préd tobóju.

Da vnídet préd ťá molítva mojá: * prikloní úcho tvojé k moléniju mojemú.

Psalóm Davídu, 102

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i vsjá vnútrenňaja mojá ímja svjatóje Jehó.

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i ne zabyváj vsích vozdajánij Jehó,

očiščájuščaho vsjá bezzakónija tvojá, * isciľájuščaho vsjá nedúhi tvojá,

izbavľájuščaho ot istľínija živót tvój, * vinčájuščaho ťá mílostiju i ščedrótami,

ispolňájuščaho vo blahích želánije tvojé: * obnovítsja jáko órľa júnosť tvojá.

Tvorjáj mílostyni Hospóď, * i suďbú vsím obídimym.

Skazá putí Svojá Moiséovi, * synovóm Izráilevym choťínija Svojá.

Ščédr i mílostiv Hospóď, * dolhoterpilív i mnohomílostiv.

Ne do koncá prohňívajetsja, * nižé vo vík vraždújet,

ne po bezzakónijem nášym sotvoríl jésť nám, * nižé po hrichóm nášym vozdál jésť nám.

Jáko po vysoťí nebésňij ot zemlí, * utverdíl jésť Hospóď mílosť Svojú na bojáščichsja Jehó.

Jelíko otstoját vostócy ot západ, * událil jésť ot nás bezzakónija náša.

Jákože ščédrit otéc sýny, * uščédri Hospóď bojáščichsja Jehó.

Jáko Tój pozná sozdánije náše, * pomjanú, jáko pérsť jesmý.

Čelovík, jáko travá dníje jehó, * jáko cvít séľnyj, táko ocvitét,

jáko dúch prójde v ném, i ne búdet, * i ne poznájet ktomú místa svojehó.

Mílosť že Hospódňa ot víka * i do víka na bojáščichsja Jehó,

i právda Jehó na syňích synóv, chraňáščich zavít Jehó, * i pómňaščich zápovidi Jehó tvoríti já.

Hospóď na nebesí uhotóva Prestól Svój, * i Cárstvo Jehó vsími obladájet.

Blahoslovíte Hóspoda vsí Ánheli Jehó, síľniji krípostiju, * tvorjáščiji slóvo Jehó, uslýšati hlás slovés Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá síly Jehó, * sluhí Jehó, tvorjáščiji vóľu Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá ďilá Jehó, na vsjákom mísťi vladýčestva Jehó, * blahosloví, dušé mojá, Hóspoda.

Na vsjákom mísťi vladýčestvija jehó, * blahosloví dušé mojá Hóspoda.

Psalom Davídu, jehdá hoňáše jehó Avessalóm, sýn jehó, 142

Hóspodi uslýši molítvu mojú, vnuší molénije mojé vo ístiňi tvojéj, * uslýši mjá v právďi tvojéj.

I ne vnídi v súd s rabóm tvojím, * jáko ne opravdítsja préd tobóju vsják živýj.

Jáko pohná vráh dúšu mojú, * smiríl jésť v zémľu živót mój:

Posadíl mjá jésť v témnych, * jáko mértvyja víka.

I uný vo mňí dúch mój: * vo mňí smjatésja sérdce mojé.

Pomjanúch dní drévnija: poučíchsja vo vsích ďíľich tvojích, * v tvorénijich rukú tvojéju poučáchsja.

Vozďích k tebí rúci mojí, * dušá mojá jáko zémľa bezvódnaja tebí.

Skóro uslýši mjá, Hóspodi, * isčezé dúch mój.

Ne otvratí licá tvojehó ot mené, * i upodóbľusja nizchoďáščym v róv.

Slýšanu sotvorí mňí zaútra mílosť tvojú, * jáko na ťá upovách.

Skaží mňí, Hóspodi, púť, v óň že pojdú, * jáko k tebí vzjách dúšu mojú.

Izmí mjá ot vráh mojích, Hóspodi, * k tebí pribihóch.

Naučí mjá tvoríti vóľu tvojú, jáko tý jesí Bóh mój: * dúch tvój blahíj nastávit mjá na zémľu právu.

Imene tvojehó rádi, Hóspodi, živíši mjá * právdoju tvojéju izvedéši ot pečáli dúšu mojú.

I mílostiju tvojéju potrebíši vrahí mojá, i pohubíši vsjá stužájuščyja duší mojéj, * jáko áz ráb tvój jésm.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Dúch tvój blahíj, * nastávit mjá na zémľu právu.

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu. I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Allilúia, allilúia, allilúia, sláva tebí, Bóže. (3x)

Šestopsálmiju čitájemu, jeréj hlahólet molítvy sija:

Molitva 1

Blahodarim ťá, Hóspodi Bóže náš vozstavívšaho nás ot lóž nášych, i vložívšaho vo ustá náša slóvo chvalénija, jéže poklaňátisja, i prizyváti ímja tvojé svjatóje: i mólimsja Tvojím ščedrótam, ichže vsehdá upotrebľál jesí o nášej žizni: i nýňi posli pómošč tvojú na predstojáščyja pred licém svjatýja slávy tvojejá i ožidájuščyja ot tebé bohátyja milosti: i dážď ím, so stráchom i ľubóviju vsehdá tebí služáščym, chvalaíti neispovidímuju tvojú bláhosť.

Jáko podobajet tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, ámiň.

Molitva 2

Ot nóšči útreňujet dúch náš k tebí, Bóže náš, zané svít poveľínija tvojá na zemlí. Právdu i svjatýňu soveršáti vo strási tvojém vrazumí ný: Tebé bo slávim, voístínnu i súščaho Bóha nášeho. Prikloní úcho tvojé, i uslýši ný, i pomjaní, Hóspodi, súščyja i moľáščyjasja s námi vsjá po imeni, i spasí já siloju tvojéju. Blahosoví ľúdi tvojá, i osvjati dostojánije tvojé, mír mírovi tvojemú dáruj, cérkvam tvojím, svjaščénnikom, bohochranímym carém i vsím ľúdem tvojím.

Jáko blahoslovísja i proslávisja vsečestnóje i velikoľípnoje ímja tvojé, Otcá, i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, Amiň.

Molitva 3

Ot nóšči útreňijet dúch náš k tebí, Bóže, zane svit poveľínija tvojá. Naučí nás, Bóže, právd'i tvojéj, zápovidem tvojím i opravdánijem tvojím. Prosvití óči mýslej nášych, da ne kohdá úsnem vo hrisích v smérť. Otžení vsjákij mrák ot serdéc našych. Dáruj nám sólnce právdy, i nenavítnu žízň nášu sobľudí pečátiju svfjatáho tvojehó Dúcha. Isprávi stopý náša na púť míra. Dážď nám víďiti útro i déň v rádovaniji, da tebí útrennija vozsylájem molitvy.

Jáko tvojá deržáva i tvojé jésť cárstvo, i síla i sláva, Otcá, i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molitva 4

Vladýko Bóže, svjatýj i nepostižímyj, rekíj iz tmý svítu vozsijáti, upokójivyj nás v noščňím sňí, i vozstávivyj k slavoslóviju i moľbí tvojejá bláhosti, umoľájem ot svojehó tí blahoutróbija, prijmí nás i nýňi poklaňájuščichsja tebí, i po síľi blahodarjáščich ťá, i dáruj nám vsjá, jáže ko spaséniju, prošénija. Pokaží ný sýny svíta i dné, i nasľídniki víčnych tvojích bláh. Pomjaní, Hóspodi, vo množestvi ščedrót tvojích, i vsjá ľúdi tvojá, súščyja i moľáščyjasja s námi, i vsjú brátíju nášu, jáže na zemlí, na móri, na vsjákom mísťi vladýčestvija tvojehó, trébujuščich tvojehó čelovikoľúbija i pómošči, i vsím dáruj velíkuju tvojú mílosť.: da spaséni dušéju že i ťílom, vsehdá prebyvájušče, so derznovénijem slávim čúdnoje i blahoslovénnoje ímja tvojé.

Jáko Bóh milosti, ščedrót, i čelovikoľúbija jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, Amíň.

Molitva 5

Blahích sokróvišče, istóčniče prisnotekúščij, Ótče svjatýj, čudotvórče, vsesíľne, i vsederžiteľu, vsí tebí poklaňájemsja, i tebí mólimsja, Tvojá milosti i tvojá ščedróty prizyvájušče na pómošč i zastuplénije nášeho smirénija: pomjaní, Hóspodi, tvojá rabý, prijmí vsích nás útrenňaja molenija, jáko kadílo pred tobóju, i da ni jedínaho ot nás neiskúsna sotvoríši, no vsjá ný snabdí sčedrótami tvojími. Pomjaní, Hóspodi, bďáščyja i pojúščyja vo slávu tvojú, i jedinoródnaho tvojehó Sýna i Bóha nášeho, i svjatáho tvojehó Dúcha: budi ťím pomóščnik i zastúpnik, prijmí ích moľby v prenebésnyj i mýslennyj tvój žértvennik.

Jáko tý jesí Bóh náš, i tebí slávuvozsylájem, Otcú i Synu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i víki vikóv, amíň.

Molitva 6

Blahodarim ťá, Hóspodi Bóže spasénij nášych, jáko vsjá tvoríši vo blahoďíteľstvo žizni našeja, da vsehdá k tebí vzyrájem, Spásu i Blahoďíteľu dúš našych: jáko prepokójil jesí náš v mimošédšeje nóšči vrémja, i vozdvíhl jesí ný ot lóž nášych, i postávil jesí v poklonénije čestnáho ímene tvojehó. Ťímže mólim ťá, Hóspodi, dážď nám blahodáť i sílu, da spodóbimsja píti tebí razúmno, i molítisja neprestánno, vo strási i trépeťi náše spasénije soďilovájušče zastuplénijem Christá tvojehó. Pomjaní, Hóspodi, i v noščí k tebí vopijúščyja, uslýši já i pomíluj, i sokruší pod nózi ích nevídimyja i boríteľnyja vrahí.

Tý bo jesí cár míra, i Spás dúš nášych, i tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molitva 7

Bóže i Ótče Hóspoda nášeho Isúsa Christá, vozstávivyj ný ot lóž nášych, i sobrávyj v čás molítvy, dážď nám blahodáť vo otverzénije úst nášych, i prijmí náša po síľi blahodarénija, i naučí ný opravdánijem tvojím: zane pomolítisja, jákože podobájet, ne vimy, ášče ne tý Hóspodi, svjatým tvojím Dúchom nastáviši ný. Ťímže mólimsja tebí: ášče čtó sohrišíchom dáže do nastojáščaho časá, slóvom ilí ďílom ilí pomyšlénijem, vóleju ilí nevóleju, ostávi, prosti, ášče bo bezzakónija názriši, Hóspodi, Hóspodi, któ postojíť? Jáko u tebé izbavlénije jésť: Ty jesí jedín svjatýj, pomóščnik deržávnyj, zaščítiteľ žizni nášeja, i o tebí pínije náše vsehdá.

Búdi deržáva cárstvija tvojehó blahoslovénna i preproslávlena, Otcá i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molitva 8

Hóspodi Bóže náš, sónnoje unýnije othnávyj ot nás, i soprizvávyj ný zvánijem svjatým, jéže i v nóšči vozďiváti rúki náša, i ispovidatisja tebí o suďbách právdy tvojejá, prijmí moľbý náša, molénija, ispovídanija, noščnýja slúžby. I dáruj nám Bóže víru nepostýdnu, nadéždu izvístnu, ľubóv nelicemírnu. Blahosloví náša vchódy i ischódy, ďijánija, ďilá, slovesá, pomyšlenija. I dážď nám postihnúti v načálo dné, chváľaščym, pojúščym, blahoslovjáščym tvojejá neizrečénnyja síly bláhosť.

Jáko blahoslovísja vsesvjatóje ímja tvojé, i proslávisja cárstvo tvojé, Otcá, i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amiň.

Molitva 9

Hóspodi Bóže náš, pokajánijem ostavlénije čelovíkom darovávyj, i vo óbraz nám poznánija hrichóv, i ispovídanija, proróka Davída pokajánije k proščéniju pokazávyj: sám, Vladýko, vo mnóhaja ný i velíkaja pádšyja sohrišénija, pomíluj po velicij milosti tvojéj, i po mnóžestvu ščedrót tvojích, očisti bezzakónija náša: jáko tebí sohrišíchom, Hóspodi, i bezvístnaja i tájnaja sérdca čelovíčeskaho víduščemu, i jedínomu imúščemu vlásť ostavľáti hrichí: sérdce že čísto sozdáv v nás, i Dúchom Vladýčnim utverdív nás, i rádosť spasénija tvojehó skazáv nám, ne otríni nás ot licá tvojehó: no blahovolí jáko bláh i čelovikoľúbec, dáže do posľídňaho nášeho izdychánija, prinositi tebí žértvu právdy, i voznošénije vo svjatých tvojích žértvennicich.

Mílostiju i ščedrótami i čelovikoľúbijem jedinoródnaho tvojehó Sýna, s nímže blahoslovén jesí, so vsesvjatým i blahícm i životvorjáščim tvojím Dúchom, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amiň.

Molitva 10

Bóže, Bóže náš, úmnyja i slovésnyja sostávivyj síly tvojéju vóleju, ťá mólim, i tebímíli ďíjemsja: prijmí náše po síľi slavoslóvije, so vsimi sozdániji tvojími, i bohátymi tvojejá bláhosti vozdážď darováňmi: jáko tebí prekloňájetsja vsjákoje koľíno nebésnych i zemných, i preispódnych, i svjákoje dychánije i sozdánije pojét nepostížímuju tvojú slávu: jedín bo jesí Bóh ístinnyj i mnohomílostivyj.

Jáko ťá chváľat vsjá síly nebésnyja, i tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýniu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molitva 11

Chválim, pojém, blahoslovím i blahodarim ťá, Bóže otéc nášych, jáko prevél jesí síň nóščnuju, i pokazál jesí nám páki svít dnévnyj. No mólim tvojú bláhosť: očisti hrichí náša, i prijmí molénije náše, velíkim tvojím blahoutróbijem, jáko k tebí pribihájem mílostivomu, i vsesíľnomu Bóhu. Vozsijáj v serdcách nášych ístinnoje sólnce právdy tvojejá, prosvití úm náš, i čúvstva vsjá sobľudí, da jáko vo dní blahoobráznochoďášče putém zápovidej tvojích, dostíhnem v žízň víčnuju: jáko u tebé jésť istóčnik žizni, i v naslaždéniji býti spodóbimsja nepristúpnaho tvojehó svíta.

Jáko tý jesí Bóh náš, i tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Diákon: Mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

O svýšňim míri, i spaséniji dúš nášich, Hóspodu pomólimsja.

O míri vsehó míra, blahostojániji svjatých Bóžijich cerkvéj, i sojedinéniji vsích, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťím chrámi sém, i s víroju, blahohovínijem, i stráchom bóžijim vchoďáščich v óň, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rek), Pápi Rímsťim, Hóspodu pomólimsja.

O preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék), i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), čéstňim presvýterstvi, vo Chrisťí dijákonstvi, o vsém príčťi i ľúdech, Hóspodu pomólimsja.

O bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich, i o vsém vójinstvi, Hóspodu pomólimsja.

O hráďi sém (ilí O vési séj, ilí O svjaťíj obíteli séj ), vsjákom hráďi, straňí, i víroju živúščich v ních, Hóspodu pomólimsja.

O blahorastvoréniji vozdúchov, o izobíliji plodóv zemných, i vrémeňich mírnych, Hóspodu pomólimsja.

O plávajuščich, putešéstvujuščich, nedúhujuščich, strážduščich, pľinénnych, i o spaséniji ích, Hóspodu pomólimsja.

O izbávitisja nám ot vsjákija skórbi, hňíva i núždy, Hóspodu pomólimsja.

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Bóh Hóspoď i javísja nám, blahoslovén hrjadýj vo ímja Hóspodne.

Stích: Ispovídajtesja Hóspodevi, jáko bláh, jáko vo víki mílosť jehó.

Stích: Obyšédše obydóša mjá i ímenem Hóspodnim protivľáchsja ím.

Stích: Ne umrú, no žív búdu i povím ďilá Hóspodňa.

Stích: Kámeň, jehóže nebrehóša ziždúščiji, séj býsť vo hlavú úhla: ot Hóspoda býsť séj i jésť díven v očesích nášich.

Tropár, hlás 4:

Dnés blahovírniji ľúdije svítlo prázdnujem, osiňájemi tvojím, Bohomáti, prišéstvijem, i k tvojemú vzirájušče prečístomu óbrazu, umíľno hlahólem: pokrýj nás čestným tvojím pokróvom, i izbávi nás ot vsjákaho zlá, moľášči Sýna tvojehó Christá Bóha nášeho, spastí dúšy náša. Dvaždy

Sláva, i nýňi, hlás 4:

Dnés blahovírniji ľúdije svítlo prázdnujem, osiňájemi tvojím, Bohomáti, prišéstvijem, i k tvojemú vzirájušče prečístomu óbrazu, umíľno hlahólem: pokrýj nás čestným tvojím pokróvom, i izbávi nás ot vsjákaho zlá, moľášči Sýna tvojehó Christá Bóha nášeho, spastí dúšy náša.

Psalóm písni v déň subbótnyj, 91

Bláho jésť ispovídatisja Hóspodevi, * i píti ímeni Tvojemú, Výšnij:

vozviščáti zaútra mílosť Tvojú * i ístinu Tvojú na vsjáku nóšč,

v desjatostrúnňim psaltíri * s písniju v húslech.

Jáko vozveselíl mjá jesí, Hóspodi, v tvoréniji Tvojém, * i v ďíľich rukú Tvojéju vozrádujusja.

Jáko vozvelíčišasja ďilá Tvojá, Hóspodi, * ziló uhlubíšasja pomyšlénija Tvojá.

Múž bezúmen ne poznájet, * i nerazúmiv ne razúmijet sích.

Vnehdá prozjabóša hríšnicy jáko travá, i pronikóša vsí ďílajuščiji bezzakónije: * jáko da potrebjátsja vo vík víka.

Tý že Výšnij * vo vík, Hóspodi.

Jáko sé vrazí Tvoí, Hóspodi, jáko sé vrazí Tvojí pohíbnut, * i razýdutsja vsí ďílajuščiji bezzakónije.

I voznesétsja jáko jedinoróha róh mój, * i stárosť mojá v jeléji mastíťi.

I vozzrí óko mojé na vrahí mojá, * i vostajúščyja na mjá lukávnujuščyja uslýšit úcho mojé.

Právednik jáko fíniks procvitét, * jáko kédr, íže v Liváňi, umnóžitsja.

Nasaždéni v domú Hospódni, * vo dvórich Bóha nášeho procvitút,

Ješčé umnóžatsja v stárosti mastíťi, * i blahoprijémľušče búdut.

Da vozvisťát, jáko práv Hospóď Bóh náš, * i ňísť neprávdy v Ném.

V déň predsubbótnyj, vnehdá naselísja zemľá, chvalá písni Davídu, 92

Hospóď vocarísja, v ľipotu oblečésja: * oblečésja Hospóď v sílu i prepojásasja,

íbo utverdí vsélennuju, * jáže ne podvížitsja.

Hotóv Prestól Tvój ottóľi: * ot víka Tý jesí.

Vozdvihóša ríki, Hóspodi, * vozdvihóša ríki hlásy svojá;

vózmut ríki sotrénija svojá, ot hlásov vód mnóhich. * Dívny vysotý morskíja, díven v vysókich Hospóď.

Sviďínija Tvojá uvírišasja ziló, * dómu Tvojemú podobájet svjatýňa, Hóspodi, v dolhotú dníj.

Psalóm Davídu, v četvértyj subbóty, 93

Bóh otmščénij Hospóď, * Boh otmščénij ne obinúlsja jésť.

Voznesísja suďáj zemlí, * vozdážď vozdajánije hórdym.

Dokóľi hríšnicy, Hóspodi, * dokóľi hríšnicy voschváľatsjá?

Proviščájut i vozhlahóľut neprávdu, * vozhlahóľut vsí ďílajuščiji bezzakónije?

Ľúdi Tvojá, Hóspodi, * smiríša i dostojánije Tvojé ozlóbiša;

vdovícu i síra umoríša * i prišéľca ubíša,

i ríša: ne úzrit Hospóď, * nižé urazumíjet Bóh Jákovľ.

Razumíjte že bezúmniji v ľúdech * i búiji ňikohda umudrítesja.

Nasaždéj úcho, ne slýšit lí? * Ilí sozdávyj óko, ne smatrjáet lí?

Nakazújaj jazýki, ne obličít lí, * učáj čelovíka rázumú?

Hospóď vísť pomyšlénija čelovíčeskaja, * jáko súť sújetna.

Blažén čelovík, jehóže ášče nakážeši, Hóspodi, * i ot zakóna Tvojehó naučíši jehó,

ukrotíti jehó ot dnéj ľútych, * dóndeže izrýjetsja hríšnomu jáma.

Jáko ne otrínet Hospóď ľudéj Svojích, * i dostojánija Svojehó ne ostávit,

dóndeže právda obratítsja na súd, * i deržáščijisja jejá vsí práviji sérdcem.

Któ vostánet mí na lukávnujuščyjá? * Ilí któ spredstánet mí na ďílauščyja bezzakónije?

Ášče ne Hospóď pomóhl bý mí, * vmáľi vselílasja bý vo ád dušá mojá.

Ášče hlahólach, podvížesja nohá mojá, * mílosť Tvojá, Hóspodi, pomoháše mí.

Po mnóžestvu boľíznej mojích v sérdci mojém, * uťišénija Tvojá vozveselíša dúšu mojú.

Da ne pribúdet Tebí prestól bezzakónija, * sozidájaj trúd na poveľínije.

Ulovját na dúšu právedniču, * i króv nepovínnuju osúďat.

I býsť mňí Hospóď v pribížišče, * i Bóh mój v pómošč upovánija mojehó.

I vozdást ím Hospóď bezzakónije ích * i po lukávstviju ích pohubít já Hospóď Bóh.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Chvalá písni Davídu, ne nadpísan u jevréj, 94

Prijdíte, vozrádujemsja Hóspodevi, * vosklíknem Bóhu, spasíteľu nášemu:

predvarím licé Jehó vo ispovídaniji, * i vo psalmích vosklíknem Jemú.

Jáko Bóh vélij Hospóď, * i Cár vélij po vséj zemlí,

jáko v rucí Jehó vsí koncý zemlí, * i vysotý hór Tohó súť.

Jáko Tohó jésť móre, i Tój sotvorí jé, * i súšu rúci Jehó sozdásťi.

Priidíte, poklonímsja i pripadém Jemú, * i vospláčemsja pred Hóspodem sotvóršim nás:

jáko Tój jésť Bóh náš, i mý ľúdije pážiti Jehó, i óvcy rukí Jehó. * Dnés ášče hlás Jehó uslýšite,

ne ožestočíte serdéc vášich, jáko v prohňívaniji, * po dní iskušénija v pustýni,

vóňže iskusíša Mjá otcý váši, * iskusíša Mjá, i víďiša ďilá Mojá.

Četýredesjať ľít nehodovách róda tohó, i rích, * prísno zabluždájut sérdcem, tíi že ne poznáša putéj Mojích,

jáko kľáchsja vo hňívi Mojém, * ášče vnídut v pokój Mój.

Chvalá písni Davídu, vnehdá dóm sozidášesja po pľinéniji, ne nadpísan u jevréj, 95

Vospójte Hóspodevi písň nóvu, * vospójte Hóspodevi vsjá zemľá,

vospójte Hóspodevi, blahoslovíte ímja Jehó, * blahovistíte déň ot dné spasénije Jehó.

Vozvistíte vo jazýcich slávu Jehó, * vo vsích ľúdech čudesá Jehó.

Jáko vélij Hospóď i chválen ziló, * strášen jésť nad vsími bóhi.

Jáko vsí bózi jazýk bísove: * Hospóď že nebésa sotvorí.

Ispovídanije i krasotá pred Ním, * svjatýňa i velikoľípije vo svjatíľi Jehó.

Prinesíte Hóspodevi otéčestvija jazýk, * prinesíte Hóspodevi slávu i čésť.

Prinesíte Hóspodevi slávu ímeni Jehó, * vozmíte žértvy, i vchodíte vo dvorý Jehó.

Poklonítesja Hóspodevi vo dvorí svjaťím Jehó, * da podvížitsja ot licá Jehó vsjá zemľá.

Rcýte vo jazýcich, jáko Hospóď vocarísja, íbo isprávi vselénnuju, * jáže ne podvížitsja: súdit ľúdem právostiju.

Da vozveseľátsja nebesá, i rádujetsja zemľá, * da podvížitsja móre i ispolnénije jehó.

Vozrádujutsja poľá, i vsjá jáže na ních: * tohdá vozrádujutsja vsjá drevá dubrávnaja

ot licá Hospódňa, jáko hrjadét, jáko hrjadét sudíti zemlí, * sudíti vselénňij v právdu, i ľúdem ístinoju Svojéju.

Psalóm Davídu, jehdá zemľá jehó ustrojášesja, ne nadpísan u jevréj, 96

Hospóď vocarísja, da rádujetsja zemľá, * da veseľátsja óstrovi mnózi.

Óblak i mrák ókrest Jehó, * právda i suďbá ispravlénije Prestóla Jehó.

Óhň pred Ním predídet, * i popalít ókrest vrahí Jehó.

Osvitíša mólnija Jehó vselénnuju: * víďi, i podvížesja zemľá.

Hóry jáko vósk rastájaša ot licá Hospódňa, * ot licá Hóspoda vsejá zemlí.

Vozvistíša nebesá právdu Jehó, * i víďiša vsí ľúdije slávu Jehó.

Da postyďátsja vsí kláňajuščijisja istukánnym, chvaľáščijisja o ídoľich svojích; * poklonítesja Jemú vsí Ánheli Jehó.

Slýša i vozveselísja Sijón, i vozrádovašasja dščéri Judéjskija, * sudéb radí Tvojích, Hóspodi,

jáko Tý Hospóď výšnij nad vséju zemléju, * ziló prevoznéslsja jesí nad vsími bóhi.

Ľúbjaščiji Hóspoda, nenavídite zlája, chranít Hospóď dúšy prepodóbnych Svojích, * iz rukí hríšniči izbávit já.

Svít vozsijá právedniku, * i právym sérdcem vesélije.

Veselítesja, právedniji, o Hóspoďi * i ispovídajte pámjať Svjatýni Jehó.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm Davídu, 97

Vospójte Hóspodevi písň nóvu, jáko dívna sotvorí Hospóď: * spasé Jehó desníca Jehó, i mýšca svjatája Jehó.

Skazá Hospóď spasénije Svojé, * pred jazýki otkrý právdu Svojú.

Pomjanú mílosť Svojú Jákovu, i ístinu Svojú dómu Izráilevu, * víďiša vsí koncý zemlí spasénije Bóha nášeho.

Vosklíknite Bóhovi vsjá zemľá, * vospójte, i rádujtesja, i pójte.

Pójte Hóspodevi v húslech, * v húslech i hlási psalómsťi.

V trubách kóvanych i hlásom trubý róžany vostrubíte * pred Carém Hóspodem.

Da podvížitsja móre i ispolnénije jehó, * vselénnaja i vsí živúščiji na néj.

Ríki vospléščut rukóju vkúpi, * hóry vozrádujutsja

ot licá Hospódňa, jáko hrjadét, jáko ídet sudíti zemlí, * sudíti vselénňij v právdu, i ľúdem právostiju.

Psalóm Davídu, 98

Hospóď vocarísja, da hňívajutsja ľúdije: * Siďáj na Cheruvímich, da podvížitsja zemľá.

Hospóď v Sióňi velík, * i vysók jésť nad vsími ľuďmí.

Da ispovíďatsja ímeni Tvojemú velíkomu, * jáko strášno i svjáto jésť.

I čésť caréva súd ľúbit; Tý uhotóval jesí pravotý, * súd i právdu vo Jákovi Tý sotvoríl jesí.

Voznosíte Hóspoda Bóha nášeho, * i poklaňájtesja podnóžiju nohú Jehó, jáko svjáto jésť.

Moiséj i Aarón vo jeréjich Jehó, * i Samújil v prizyvájuščich ímja Jehó:

prizyváchu Hóspoda, * i Tój poslúšaše ích.

V stolpí óblačňi hlahólaše k ním: jáko chraňáchu sviďínija Jehó * i poveľínija Jehó, jáže dadé ím.

Hóspodi Bóže náš, Tý poslúšal jesí ích: * Bóže, tý mílostiv byvál jesí ím, i mščája na vsjá načinánija ích.

Voznosíte Hóspoda Bóha nášeho, i poklaňájtesja v horí svjaťíj Jehó, * jáko Svját Hospóď Bóh náš.

Psalóm Davídu, vo ispovédanije, 99

Vosklíknite Bóhovi vsjá zemľá, * rabótajte Hóspodevi v veséliji, vnídite pred Ním v rádosti.

Uvídite, jáko Hospóď tój jésť Bóh náš: * Tój sotvorí nás, a ne mý,

mý že ľúdije Jehó * i óvcy pážiti Jehó.

Vnídite vo vratá Jehó vo ispovídaniji, vo dvorý Jehó v pínijich: * ispovídajtesja Jemú, chvalíte ímja Jehó.

Jáko bláh Hospóď, vo vík mílosť Jehó, * i dáže do róda i róda ístina Jehó.

Psalóm Davídu, 100

Mílosť i súd * vospojú Tebí, Hóspodi.

Pojú i razumíju v putí neporóčňie, * kohdá priídeši ko mňí?

Prechoždách v nezlóbiji sérdca mojehó * posreďí dómu mojehó.

Ne predlahách pred očíma mojíma véšč zakonoprestúpnuju: * tvorjáščyja prestuplénije voznenavíďich.

Ne priľpé mňí sérdce stroptívo, * ukloňájuščahosja ot mené lukávaho ne poznách.

Oklevetájuščaho táj ískrenňaho svojehó, sehó izhoňách: * hórdym ókom, i nesýtym sérdcem, s sím ne jaďách.

Óči mojí na vírnyja zemlí, posaždáti já so mnóju: * choďáj po putí neporóčnu, séj mí služáše.

Ne živjáše posreďí dómu mojehó tvorjáj hordýňu, * hlahóľaj neprávednaja, ne ispravľáše pred očíma mojíma.

Vo útrija izbivách vsjá hríšnyja zemlí, * jéže potrebíti ot hráda Hospódňa vsjá ďílajuščyja bezzakónije.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.**

Lík: Amíň.

po 1-m stichoslóviji, sidálen,

hlás 3: Božéstvennymi sijánii ánheľskich vójinstv obstupájema, i s čínmi prorók i apóstol, čéstno slúžbu prijémľušči, jáko Máti Bóžija, posití nás tvojích ráb, moľášči Christá Bóha nášeho, darováti nám véliju mílosť.

Sláva, i nýňi, tójže.

Božéstvennymi sijánii ánheľskich vójinstv obstupájema, i s čínmi prorók i apóstol, čéstno slúžbu prijémľušči, jáko Máti Bóžija, posití nás tvojích ráb, moľášči Christá Bóha nášeho, darováti nám véliju mílosť.

Molítva níščaho, jehdá unýjet, i pred Hóspodem prolijét molénije svojé, 101

Hóspodi, uslýši molítvu mojú, * i vópľ mój k Tebí da priídet.

Ne otvratí licá Tvojehó ot mené: vóňže ášče déň skorbľú, prikloní ko mňí úcho Tvojé: * vóňže ášče déň prizovú Ťá, skóro uslýši mjá.

Jáko isčezóša jáko dým dníje mojí, * i kósti mojá jáko sušílo soschóšasja.

Ujázven bých jáko travá, i ízsše sérdce mojé, * jáko zabých sňísti chľíb mój.

Ot hlása vozdychánija mojehó * priľpé kósť mojá plóti mojéj.

Upodóbichsja nejásyti pustýnňij, * bých jáko noščnýj vrán na nýrišči.

Bďích i bých jáko ptíca * osóbjaščajasja na zďí.

Vés déň ponošáchu mí vrazí mojí, * i chvaľáščiji mjá mnóju kleňáchusja.

Zané pépel jáko chľíb jaďách, * i pitijé mojé s pláčem rastvorjách.

Ot licá hňíva Tvojehó i járosti Tvojejá: * jáko voznés nizvérhl mjá jesí.

Dníje mojí jáko síň ukloníšasja, * i áz jáko síno izschóch.

Tý že, Hóspodi, vo vík prebyváješi, * i pámjať Tvojá v ród i ród.

Tý voskrés uščédriši Sióna, * jáko vrémja uščédriti jehó, jáko priíde vrémja:

jáko blahovolíša rabí Tvoí kámenije jehó, * i pérsť jehó uščédrjat.

I ubojátsja jazýcy ímene Hospódňa, * i vsí cárije zémstiji slávy Tvojejá.

Jáko sozíždet Hospóď Sijóna, * i javítsja vo slávi Svojéj.

Prizrí na molítvu smirénnych, * i ne uničiží molénija ích.

Da napíšetsja sijé v ród ín, * i ľúdije ziždémiji voschváľat Hóspoda,

jako priníče s vysotý svjatýja Svojejá, * Hospóď s nebesé na zémľu prizrí,

uslýšati vozdychánije okovánnych, * razrišíti sýny umerščvlénnych,

vozvistíti v Sijóňi ímja Hospódne, * i chvalú Jehó vo Jerusalími.

Vnehdá sobrátisja ľúdem vkúpi, * i carém, jéže rabótati Hóspodevi.

Otviščá jemú na putí kríposti jehó: * umalénije dnéj mojích vozvistí mí.

Ne vozvedí mené v prepolovénije dnéj mojích: * v róďi rodóv ľíta Tvojá.

V načáľich Tý, Hóspodi, zémľu osnovál jesí, * i ďilá rukú Tvojéju súť nebesá.

Tá pohíbnut, Tý že prebyváješi: i vsjá, jáko ríza obetšájut, * i jáko odéždu svijéši já i izmiňátsja.

Tý že tójžde jesí, * i ľíta Tvojá ne oskuďíjut.

Sýnove ráb Tvojích vseľátsja, * i símja ích vo vík isprávitsja.

Psalóm Davídu, 102

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i vsjá vnútrenňaja mojá ímja svjatóje Jehó.

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i ne zabyváj vsích vozdajánij Jehó,

očiščájuščaho vsjá bezzakónija tvojá, * isciľájuščaho vsjá nedúhi tvojá,

izbavľájuščaho ot istľínija živót tvój, * vinčájuščaho ťá mílostiju i ščedrótami,

ispolňájuščaho vo blahích želánije tvojé: * obnovítsja jáko órľa júnosť tvojá.

Tvorjáj mílostyni Hospóď, * i suďbú vsím obídimym.

Skazá putí Svojá Moiséovi, * synovóm Izráilevym choťínija Svojá.

Ščédr i mílostiv Hospóď, * dolhoterpilív i mnohomílostiv.

Ne do koncá prohňívajetsja, * nižé vo vík vraždújet,

ne po bezzakónijem nášym sotvoríl jésť nám, * nižé po hrichóm nášym vozdál jésť nám.

Jáko po vysoťí nebésňij ot zemlí, * utverdíl jésť Hospóď mílosť Svojú na bojáščichsja Jehó.

Jelíko otstoját vostócy ot západ, * událil jésť ot nás bezzakónija náša.

Jákože ščédrit otéc sýny, * uščédri Hospóď bojáščichsja Jehó.

Jáko Tój pozná sozdánije náše, * pomjanú, jáko pérsť jesmý.

Čelovík, jáko travá dníje jehó, * jáko cvít séľnyj, táko ocvitét,

jáko dúch prójde v ném, i ne búdet, * i ne poznájet ktomú místa svojehó.

Mílosť že Hospódňa ot víka * i do víka na bojáščichsja Jehó,

i právda Jehó na syňích synóv, chraňáščich zavít Jehó, * i pómňaščich zápovidi Jehó tvoríti já.

Hospóď na nebesí uhotóva Prestól Svój, * i Cárstvo Jehó vsími obladájet.

Blahoslovíte Hóspoda vsí Ánheli Jehó, síľniji krípostiju, * tvorjáščiji slóvo Jehó, uslýšati hlás slovés Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá síly Jehó, * sluhí Jehó, tvorjáščiji vóľu Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá ďilá Jehó, na vsjákom mísťi vladýčestva Jehó, * blahosloví, dušé mojá, Hóspoda.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm Davídu, o mirsťím bytíji, 103

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda. Hóspodi, Bóže mój, vozvelíčilsja jesí ziló, * vo ispovídanije i v veleľípotu obléklsja jesí.

Oďijájsja svítom, jáko rízoju, * prostirájaj nébo, jáko kóžu.

Pokryvájaj vodámi prevýsprenňaja Svojá, * polahájaj óblaki na voschoždénije Svojé, choďáj na krilú vítreňu.

Tvorjáj Ánhely Svojá dúchi * i sluhí Svojá plámeň óhnennyj.

Osnovájaj zémľu na tvérdi jejá, * ne preklonítsja vo vík víka.

Bézdna, jáko ríza, oďijánije jejá, * na horách stánut vódy,

ot zapreščénija Tvojehó pobíhnut, * ot hlása hróma Tvojehó ubojátsja.

Voschóďat hóry i nischóďat poľá v místo, * jéže osnovál jesí ím.

Preďíl položíl jesí, jehóže ne préjdut, * nižé obraťátsja pokrýti zémľu.

Posylájaj istóčniki v débrich, * posreďí hór prójdut vódy.

Napajájut vsjá zvíri séľnyja, * ždút onáhri v žáždu svojú.

Na tých ptícy nebésnyja privitájut, * ot sredý kámenija daďát hlás.

Napajájaj hóry ot prevýsprennich Svojích, * ot plodá ďíl Tvojích nasýtitsja zemľá.

Prozjabájaj travú skotóm, * i zlák na slúžbu čelovíkom, izvestí chľíb ot zemlí.

I vinó veselít sérdce čelovíka, umástiti licé jeléjem, * i chľíb sérdce čelovíka ukripít.

Nasýťatsja drevá poľskája, * kédri Livánstiji, íchže jesí nasadíl.

Támo ptícy vohňizďátsja, * jerodíjevo žilíšče predvodíteľstvujet ími.

Hóry vysókija jelénem, * kámeň pribížišče zájacem.

Sotvoríl jésť lunú vo vremená, * sólnce pozná západ svój.

Položíl jesí tmú, i býsť nóšč, * v néjže prójdut vsí zvérije dubrávniji.

Skímni rykájuščiji, voschítiti * i vzyskáti ot Bóha píšču sebí.

Vozsijá sólnce i sobrášasja * i v lóžach svojích ľáhut.

Izýdet čelovík na ďílo svojé * i na ďílanije svojé do véčera.

Jáko vozvelíčišasja ďilá Tvojá, Hóspodi, * vsjá premúdrostiju sotvoríl jesí, ispólnisja zemľá tvári Tvojejá.

Sijé móre velíkoje i prostránnoje, * támo hádi, íchže ňísť čislá, živótnaja málaja s velíkimi,

támo korablí preplávajut, * zmíj séj, jehóže sozdál jesí ruhátisja jemú.

Vsjá k Tebí čájut, * dáti píšču ím vo bláho vrémja.

Dávšu Tebí ím soberút, * otvérzšu Tebí rúku vsjáčeskaja ispólňatsja bláhosti,

otvráščšu že Tebí licé, vozmjatútsja, * otímeši dúch ích, i isčéznut, i v pérsť svojú vozvraťátsja.

Pósleši Dúcha Tvojehó, i sozíždutsja, * i obnovíši licé zemlí.

Búdi sláva Hospódňa vo víki, * vozveselítsja Hospóď o ďíľich Svoích,

prizirájaj na zémľu, i tvorjáj jú trjastísja, * prikasájajsja horám, i dymjátsja.

Vospojú Hóspodevi v živoťí mojém, * pojú Bóhu mojemú, dóndeže jésm,

da usladítsja Jemú besída mojá, * áz že vozveseľúsja o Hóspoďi.

Da isčéznut hríšnicy ot zemlí, i bezzakónnicy, jákože ne býti ím. * Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Allilúija, 104

Ispovídajtesja Hóspodevi, i prizyvájte ímja Jehó, * vozvistíte vo jazýcich ďilá Jehó.

Vospójte Jemú i pójte Jemú, * povídite vsjá čudesá Jehó.

Chvalítesja o ímeni svjaťím Jehó, * da vozveselítsja sérdce íščuščich Hóspoda.

Vzyščíte Hóspoda, i utverdítesja, * vzyščíte licá Jehó výnu.

Pomjaníte čudesá Jehó, jáže sotvorí, * čudesá Jehó, i suďbý úst Jehó.

Símja Avraámle rabí Jehó, * sýnove Jákovli izbránniji Jehó.

Tój Hospóď Bóh náš, * po vséj zemlí suďbý Jehó.

Pomjanú v vík zavít Svój, * slóvo, jéže zapovída v týsjašči rodóv,

jéže zaviščá Avráamu, * i kľátvu Svojú Isaáku.

I postávi jú Jákovu v poveľínije, * i Izráiľu v zavít víčen,

hlahóľa: tebí dám zémľu Chanaáňu, * úže dostojánija vášeho,

vnehdá býti ím málym čislóm, * maľíjšym i prišéľcem v néj.

I preidóša ot jazýka v jazýk, * i ot cárstvija v ľúdi íny.

Ne ostávi čelovíka obíďiti ích, * i obličí o ních carí.

Ne prikasájtesja pomázannym Mojím, * i vo prorócich Mojích ne lukávnujte.

I prizvá hlád na zémľu, * vsjáko utverždénije chľíbnoje sotrý.

Poslá pred ními čelovíka: * v rabá pródan býsť Jósif.

Smiríša vo okóvach nózi jehó, * žeľízo prójde dušá jehó,

dóndeže priíde slóvo Jehó, * slóvo Hospódne razžžé jehó.

Poslá cár i razriší jehó: * kňáz ľúdej, i ostávi jehó.

Postávi jehó hospodína dómu svojemú, * i kňázja vsemú sťažániju svojemú,

nakazáti kňázi jehó jáko sebí, * i stárcy jehó umudríti.

I vníde Izráiľ vo Jehípet, * i Jákov prišéľstvova v zémľu Chámovu.

I vozrastí ľúdi svojá ziló, * i ukripí já páče vrahóv ích.

Prevratí sérdce ích voznenavíďiti ľúdi Jehó, * lésť sotvoríti v rabích Jehó.

Poslá Moiséa rabá Svojehó, * Aaróna, jehóže izbrá Sebí.

Položí v ních slovesá známenij Svojích, * i čudés Svojích v zemlí Chámovi.

Poslá tmú i pomračí, * jáko preohorčíša slovesá Jehó.

Preloží vódy ích v króv, * i izmorí rýby ích.

Voskipí zemľá ích žábami * v sokróviščnicach caréj ích.

Rečé, i priidóša pésija múchi, * i sknípy vo vsjá preďíly ích.

Položí doždí ích hrády, * óhň popaľájušč v zemlí ích,

i porazí vinohrády ích i smókvy ích, * i sotrý vsjákoje drévo preďíl ích.

Rečé, i priidóša prúzi i húsenicy, * ímže ne bí čislá.

I sňidóša vsjáku travú v zemlí ích, * i pojadóša vsják plód zemlí ích.

I porazí vsjákaho pérvenca v zemlí ích, * načátok vsjákaho trudá ích,

i izvedé já so srebróm i zlátom, * i ne bí v koľínach ích boľáj.

Vozveselísja Jehípet vo ischoždéniji ích, * jáko napadé strách ích na ňá.

Rasprostré óblak v pokróv ím i óhň, * jéže prosvitíti ím nóščiju.

Prosíša i priidóša krásteli, * i chľíba nebésnaho nasýti já,

razvérze kámeň i potekóša vódy, * potekóša v bezvódnych ríki,

jáko pomjanú slóvo svjatóje Svojé, * jéže ko Avraámu, rabú Svojemú.

I izvedé ľúdi Svojá v rádosti, * i izbránnyja Svojá vo veséliji.

I dadé ím straný jazýk, * i trudý ľudéj nasľídovaša,

jáko da sochraňát opravdánija Jehó * i zakóna Jehó vzýščut.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Boh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.**

Lík: Amíň.

Po 2-m stichoslóviji sidálen,

hlás 6: Bezpomóščnym kríposť tý voístinnu, prečístaja Bohomáti, otsjúdu smirénniji tobóju vozvyšájemsja, o tebí vysóci deržímsja: vsím tý jesí pokróv i k Bóhu chodátaica.

Sláva, i nýňi: tójže.

Bezpomóščnym kríposť tý voístinnu, prečístaja Bohomáti, otsjúdu smirénniji tobóju vozvyšájemsja, o tebí vysóci deržímsja: vsím tý jesí pokróv i k Bóhu chodátaica.

Polijelej:

Allilúia, 134

Chvalíte ímja Hóspodne, alliluja, * chvalíte, rabí Hóspoda: Alliluja, alliluja, alliluja.

Stojáščiji vo chrámi Hóspodni, * vo dvórich dómu Bóha nášeho. Alliluja, alliluja, alliluja.

Chvalíte Hóspoda, jáko Bláh Hóspoď, * pójte ímeni Jehó, jáko dobró:

Jáko Jákova izbrá sebí Hóspoď, * Izráiľa v dostojánije Sebí.

Jáko áz poznách, jáko Vélij Hóspoď, * i Hóspoď náš nad vsími bóhi.

Vsjá, jelíka voschoťí Hóspoď, * sotvorí na nebesí i na zemlí, v morjách i vo vsích bézdnach.

Vozvoďá óblaki ot posľídnich zemlí, * mólniji v dóžď sotvorí, izvoďáj vítry ot sokróvišč Svojích.

Iže porazí pérvency Jehípetskija, * ot čelovíka do skotá.

Poslá známenija i čudesá posreďí Tebé, Jehípte, * na faraóna i na vsjá rabý jehó.

Iže porazí jazýki mnóhi i izbí carí krípki: * Sijóna, carjá Amorréjska, i Oha, carjá Vasánska, i vsjá cárstvija Chanaánska,

i dadé zemľu ích dostojánije, * dostojánije Izráiľu, ľúdem Svojím.

Hóspodi, ímja Tvojé v vík * i pámjať Tvojá v ród i ród: Alliluja, alliluja, alliluja.

jáko sudíti ímať Hóspoď ľúdem Svojím, * i o rabích Svojích umólitsja.

Ídoli jazýk, srebró i zláto, * ďíla rúk čelovíčeskich.

Ustá ímut, i ne vozlahóľut, óči ímut, i ne úzrjat, * úši ímut, i ne uslýšat, nižé bo jésť dúch vo usťích ích.

Podóbni ím da búdut tvorjáščiji já, * i vsí naďíjuščijisja na ňá.

Dóme Izrájilev, blahoslovíte Hóspoda, dóme Aaróň, blahoslovíte Hóspoda,* dóme Levíjin, blahoslovíte Hóspoda.

Bojáščijisja Hóspoda, blahoslovíte Hóspoda. * Blahoslovén Hóspoď ot Sijóna, živýj vo Jerusalími. Alliluja, alliluja, alliluja.

Allilúia 135

Ispovídajtesja Hóspodevi, jáko bláh, alliluja, * jáko v vík mílosť Jehó. Alliluja, alliluja, alliluja.

Ispovídajtesja Bóhu bohóv, * jáko v vík mílosť Jehó.

Ispovídajtesja Hóspodevi hóspodej, * jáko v vík mílosť Jehó.

Sotvóršemu čudesá vélija jedínomu, * jáko v vík mílosť Jehó.

Sotvóršemu nebesá rázumom, * jáko v vík mílosť Jehó.

Utverdívšemu zémľu na vodách, alliluja, * jáko v vík mílosť Jehó. Alliluja, alliluja, alliluja.

Sotvóršemu svitíla vélija jedínomu, * jáko v vík mílosť Jehó.

Sólnce vo óblasť dné, * jáko v vík mílosť Jehó.

Lunú i zvízdy vo óblasť nošči, * jáko v vík mílosť Jehó.

Porazívšemu Jehípta s pérvency jehó, * jáko v vík mílosť Jehó,

i izvédšemu Izrájilja ot sredý ích, * jáko v vík mílosť Jehó.

Rukóju krípkoju i mýšceju vysókoju, alliluja, * jáko v vík mílosť Jehó. Alliluja, alliluja, alliluja.

Razďíľšemu Čermnóje móre v razďilenija, * jáko v vík mílosť Jehó.

I provédšemu Izrájiľa posreďí jehó, * jáko v vík mílosť Jehó.

I istrjásšemu faraóna i sílu jehó v móre Čermnóje, * jáko v vík mílosť Jehó.

Provédšemu ľudi Svojá v pustýni, * jáko v vík mílosť Jehó.

Porazívšemu carí vélija, * jáko v vík mílosť Jehó,

i ubívšemu carí krípkija, * jáko v vík mílosť Jehó:

Sijóna, carjá Amorréjska, * jáko v vík mílosť Jehó,

i Oha, carjá Vasánska, * jáko v vík mílosť Jehó.

I dávšemu zémľu ích dostojánije, * jáko v vík mílosť Jehó.

Dostojánije Izrajiľu, rabú Svojemú, * jáko v vík mílosť Jehó.

Jáko vo smiréniji nášem pomjanú ný Hóspoď, * jáko v vík mílosť Jehó.

I izbávil ný jésť ot vrahóv nášich, * jáko v vík mílosť Jehó.

Dajáj píšču vsjákoj plóti, * jáko v vík mílosť Jehó.

Ispovídajtesja Bóhu Nebésnomu, alliluja, * jáko v vík mílosť Jehó. Alliluja, alliluja, alliluja.

Po polijeléi

Veličánije: Veličájem ťá presvjatája Ďívo, i čtem Po­króv ó čestnýj, ťá bo na vozdúsi viďí sjatýj Andréj, za ný Christú moláščujusja.

Živýj v pomošči Výšňaho, v króvi Bóha nebés­naho vodvorítsja.

Pleščmá Svoíma osínit Ťa, i pod kriľí Jehó naďíješisja.

Jáko skrý mjý v króvi Svojem, v déň zlá mojehó pokrý mjá.

Synóve že čelovíčestií v króvi krilú Tvojeju naďijutsja.

Projdú v místo króva dívna, dáže do dómu Bóžija.

I rich: kto dasť mi kriľí jáko holubíňi, i poleščú i počíju.

Jáko na Ťa upová dušá mojá, í na síň krilú Tvojeju naďíjusja.

Dolhotóju dníj ispólňu jehó, i jávľú jemú spa­sénije mojé.

Sláva: i nýňi: Alliluja, alliluja, allilúja. Sláva tebí Bóže. (3x)

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko blahoslovísja ímja Tvojé, i proslávisja cárstvo Tvojé, Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

sidálen, hlás 4:

Jáko drévňaho voístinnu prečestňíje kivóta, tvój prečestnýj omofór, páče iléktra prosviščájasja, ne veščéstvenňi, no duchóvňi, netľínnymi tvojími prečístymi rukámi prostirájem, sobľudájet mílostivno čestvújuščich blahoukrašénnyj prázdnik tvojehó pokróva, Vladýčice, v óňže sošédšesja usérdno prázdnujem.

Sláva, i nýňi, tójže.

Jáko drévňaho voístinnu prečestňíje kivóta, tvój prečestnýj omofór, páče iléktra prosviščájasja, ne veščéstvenňi, no duchóvňi, netľínnymi tvojími prečístymi rukámi prostirájem, sobľudájet mílostivno čestvújuščich blahoukrašénnyj prázdnik tvojehó pokróva, Vladýčice, v óňže sošédšesja usérdno prázdnujem.

V prazniky stepena hlás 4.

Antifon 1. Ot júnosti mojá mnóhija bórjut mja strásti: no sam mja zastupí, i spasí Spase moj.

Nenavíďaščii Sióna, postydítesja ot Hóspoda, jáko travá bo ohném búdete izsóchše.

Sláva: Svjatým Dúchom vsjáka dušá žívitsja, i čistotóju vozvyšájetsja, svitľíjetsja trójčeskim jedínstvom, svjaščennotájňi.

I nýňi: Svjatým Dúchom tóčatsja blahodátnyja struji, napajájušče vsjaku tvár ko ožívléniju.

Diákon: Vónmim.

Jeréj: Mír vsím.

Diákon: Premúdrosť, vónmim.

Prokímen, hlás 4:

Pomjanú ímja tvojé vo vsjákom róďi i róďi.

Stích: Licú tvojemú pomóľatsja bohátiji ľúdstiji.

Diákon: Hóspodu pomolímsja.

Jeréj: Jáko svjat jesí, Bóže naš, i v svjatých počiváješi, i tebí slávu vozsylajem, Otcú, i Sýnu, i svjatomu Duchu, nýňi i prísno i v viki vikov.

Lík: Amíň.

Diákon: Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.**

Lík: Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

Stich: Chvalíte Bóha v svjatých jehó.

Lík: Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

Stich: Chvalíte jehó v utverždénii síly jehó.

Lík: Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

Diákon: I o spodobitisja nam slýšaniju svjatáho jevanhelija, Hóspoda Bóha molím.

Lík: Hóspodi pomíluj. (3x)

Diákon: Premúdrosť, prósti, uslýšim svjatáho jevanhélia.

Jeréj: Mír vsím.

Lík: I dúchovi tvojemú.

Ot Luki svjatáho jevanhéllija čténije:

Sláva tebí, Hóspodi, sláva tebí.

Vonmim: Čerez toty dňi Marija vstala i ponahľala sja do judovoho mista na verchoviňi. Vošla do domu Zachariji i pozdravkala Jelisaveťi. Jak Jelisaveta začula pozdravkaňa Mariji, od radosti porušalo sja ďiťatko v jej utrobi, a ona sja napovnila Svjatym Duchom. Holosno povila: „Ty blahoslovlena spomidži žen, a plod tvojoj utroby je blahoslovlenyj. Odky mam totu česť, že mati mojoho Hospoda prišla ku mi? Bo smoť, jak mij sluch začuv tvoje pozdravkaňa, od radosti sja porušalo ďiťatko v mojij utrobi. A blažena, kotra uvirila, bo spovniť sja toto, što jej bylo rečene od Hospoda.“ Marija odpovila: „Veličať moja duša Hospoda. i raduje sja mij duch v Bohu, mojim Spasiteľovi, bo posmotriv na pokoru svojoj služebňici. A smoť, od teper mene buduť blahosloviti všytky pokoľiňa. Bo velike ďilo mi zrobiv Silnyj. Joho imja je svjate Marija zistala u Jelisavety das tri misjaci a (poťim) vernula sja do svoho domu.

Lík: Sláva tebí, Hóspodi, sláva tebí.

Psalóm 50

Pomíluj mjá, Bóže, po velícij mílosti Tvojéj, * i po mnóžestvu ščedrót Tvojích očísti bezzakónije mojé.

Najpáče omýj mjá ot bezzakónija mojehó, * i ot hrichá mojehó očísti mjá.

Jáko bezzakónije mojé áz znáju * i hrích mój prédo mnóju jésť výnu.

Tebí Jedínomu sohriších, i lukávoje préd Tobóju sotvorích, * jáko da opravdíšisja vo slovesích Tvojích i pobidíši, vnehdá sudíti Tí.

Sé bo v bezzakóniich začát jésm, * i vo hrisích rodí mjá máti mojá.

Sé bo ístinu vozľubíl jesí, * bezvístnaja i tájnaja premúdrosti Tvojejá javíl mí jesí.

Okropíši mjá issópom, i očíščusja, * omýješi mjá, i páče sňíha ubiľúsja.

Slúchu mojemú dási rádosť i vesélije, * vozrádujutsja kósti smirénnyja.

Otvratí licé Tvojé ot hrích mojích, * i vsjá bezzakónija mojá očísti.

Sérdce čísto sozíždi vo mňí, Bóže, * i dúch práv obnoví vo utróbi mojéj.

Ne otvérži mené ot licá Tvojehó, * i Dúcha Tvojehó Svjatáho ne otimí ot mené.

Vozdážď mí rádosť spasénija Tvojehó, * i Dúchom Vladýčnim utverdí mjá.

Naučú bezzakónnyja putém Tvojím, * i nečestíviji k Tebí obraťátsja.

Izbávi mjá ot krovéj, Bóže, Bóže spasénija mojehó, * vozrádujetsja jazýk mój právďi Tvojéj.

Hóspodi, ustňí mojí otvérzeši, * i ustá mojá vozvisťát chvalú Tvojú.

Jáko ášče by voschoťíl jesí žértvy, dál bých ubó, * vsesožžénija ne blahovolíši.

Žértva Bóhu dúch sokrušén, * sérdce sokrušénno i smirénno Bóh ne uničižít.

Ublaží, Hóspodi, blahovolénijem Tvoím Sióna, * i da sozíždutsja sťíny Jerusalímskija.

Tohdá blahovolíši žértvu právdy, voznošénije i vsesožžehájemaja: * tohdá vozložát na oltár Tvój teľcý.

Sláva, hlás 6. Mólitv rádi Prečístyja Bohoródicy, Mílostive, očísti mnóžestvo sohrišénij nášych.

I nýňi: Mólitv rádi Prečístyja Bohoródicy, Mílostive, očísti mnóžestvo sohrišénij nášych

Stich: Pomíluj mja, Bóže, po velícij mílosti tvojéj. I po mnóžestvu ščedrót tvojích očísti bezzakónije mojé.

Stichíra, hlás 8: Srádujutsja s námi úmnaja vsjá činonačálija, duchóvno sovokúpľše čúvstvennyj lík, víďašče carícu i Vladýčicu vsích, mnohoiménňi vírnymi slávimu. Rádujutsja že i dúsi právednych, súščiji zrítelije viďínija, na vozdúsi molébno prostirájušču vsečestňíji svojí rúci, prosjášču umirénija míru i spasénija dúš nášich.

Diákon: Spasí, Bóže, ľúdi tvojá, i blahosloví dostojánije tvojé, posití mír tvoj mílostiju i ščedrótami, vozvýsi róh christiján pravoslávnych, i nizposlí na ný mílosti tvojá bohátyja, molítvami prečístyja Vladýčicy nášeja Bohoródicy i prisnoďívy Maríji; síloju čestnáho i životvorjáščaho Krestá, zastuplénmi nebésnych Síl bezplótnych, čestnáho i slávnaho proróka, predtéči i krestíteľa Joánna, svjatých slávnych i vsechváľnych Apóstol, i íže vo svjatých Otéc nášich i vseléňskich velíkich učítelej i svjatítelej: Vasílija Velíkaho, Hrihórija Bohoslóva i Joánna Zlatoústaho, Atanásija i Kyrílla, i íže vo svjatých otcá nášeho Nikolája Mýr Lykíjskich čudotvórca, svjatých slavjáňskich Apóstol Kyrílla i Metódija, i svjatáho svjaščenomúčenika Josafáta, svjatých, slávnych i dobropobídnych Múčenik, prepodóbnych i bohonósnych otéc nášich, svjatých i právednych Bohootéc Joakíma i Ánny i prepodobných i bohonósnych otéc nášich Antónija i Teodósija Pečérskich, i svjatáho (jehóže jésť deň ilí chrám), i vsích Svjatých tvojích: mólim Ťa mnohomílostive Hóspodi, uslýši nás hríšnych moľáščichtisja, i pomíluj nás.

Lík: Hóspodi pomíluj. (12x)

Jeréj vozhlás: Milostiju i ščedrótami i čelovikoľúbiijem jedinoródnaho Sýna tvojehó s nímže blaholslovén jesí so presvjatým i blahím i životvorjáščym tvojím Dúchom nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

PÍSŇ 1.

Kanón Bohoródicy na 12: irmós po dváždy.

Hlás 4. Písň 1.

irmós: Otvérzu ustá mojá, i napólňatsja dúcha, i slóvo otrýhnu caríci Máteri, i javľúsja svítlo toržestvúja, i vospojú rádujasja tojá čudesá.

S čínmi svjatých ánhel, i s sobóry prorók i apóstol, v slávi velícij, jáko Máti Bóžija dnés v cérkov všédši za christijány mólišisja, ot napásti i pečáli izbavľáješi vsjá, pokryvájušči tvojéju mílostiju.

Skíniju ťá Moiséj, i žézl Aarónov imenová: tý bo živótnoje drévo Christá procvilá jesí, k nemúže derznovénije imúšči, za ný čestvújuščyja ťá caríce, pomolísja, izbáviti nás ot vsjákaho zlá: da tvojehó pokróva prázdnik slávim.

Ne jáko pred kivótom drévle sobráv Davíd líki, ihrájet, no páče nýňi s čínmi svjatých pred tobóju tekúšče v cérkov, tebí kláňajuščesja hlahóľut: molí za čestvújuščyja ťá ľúdi, da tvój slávjašče pokróv, čéstno prázdnujem.

Pojút ťá Bohoródice, ánheľstiji číni, i slávjat patrijársi so svjatíteli, pred licém tí tekúšče v cérkov. S nímiže ťá tohdá svjatýj Andréj víďi za ný hríšnyja k Bóhu moľáščujusja pomílovati ľúdi, slávjaščyja tvojehó pokróva prázdnik.

Katavásia,

irmós: Otvérzu ustá mojá, i napólňatsja dúcha, i slóvo otrýhnu caríci Máteri, i javľúsja svítlo toržestvúja, i vospojú rádujasja tojá čudesá.

PÍSŇ 3.

Písň 3.

irmós: Tvojá pisnoslóvcy, Bohoródice, živýj i nezavístnyj istóčniče, lík sebí sovokúpľšyja duchóvno utverdí, v Božéstvenňij tvojéj slávi, vincév slávy spodóbi.

Klás prozjábšaja Božéstvennyj, jáko níva neoránnaja jávi. Rádujsja oduševlénnaja trapézo, chľíb živótnyj vmíščšaja. Rádujsja, živótnyja vodý istóčniče neistoščímyj, Vladýčice.

Tvojí rabí Vladýčice, v cérkvi tvojéj víroju predstojášče, tvojejá ožidájem mílosti: posití náše smirénije, i tvojím svjatým pokróvom zaščití ľúdi ot vsjákaho zlá.

Mnohoimenítaja Ďívo, proróki proobražená čéstno, íže tebí nýňi so ánhely slúžat. s nímiže o nás k Bóhu molísja, da tvojehó pokróva svjatýj déň rádujuščesja vsí svítlo prázdnujem.

Hedeón ťá runó proobrazí, na ťá bo jáko rosá Christós Bóh sníde, k nemúže Bohoródice, molísja, pobídu dáti vójinstvu nášemu na vrahí, da jáko Madijámy nizložív, proslávit svjatýj tvój prázdnik.

Páče sólnečnych lúč, tvojím blistájuščim omofórom, osviščáješi cérkov i ľúdi, i tmú hrichóv nášich othóniši posiščénijem tvojím Bohoródice, k Sýnu tvojemú i Bóhu za ný moľáščisja.

Irmos: Tvojá pisnoslóvcy, Bohoródice, živýj i nezavístnyj istóčniče, lík sebí sovokúpľšyja duchóvno utverdí, v Božéstvenňij tvojéj slávi, vincév slávy spodóbi.

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jako Ty jesi Boh naš, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Po 3-j písni sidálen,

hlás 5: Téplaja predstáteľnice i nepobidímaja, upovánije izvístnoje i nepostýdnoje, sťinó i pokróve i pristánišče pribihájuščym k tebí, prisnoďívo čístaja, Sýna tvojehó i Bóha molí so ánhely, umirénije dáti míru, i spasénije, i véliju mílosť.

Sláva, i nýňi, tójže.

Téplaja predstáteľnice i nepobidímaja, upovánije izvístnoje i nepostýdnoje, sťinó i pokróve i pristánišče pribihájuščym k tebí, prisnoďívo čístaja, Sýna tvojehó i Bóha molí so ánhely, umirénije dáti míru, i spasénije, i véliju mílosť.

PÍSŇ 4.

Písň 4.

irmós: Siďáj v slávi na prestóľi Božéstvá, vo óblaci léhci priíde Iisús prebožéstvennyj, netľínnoju dlániju, i spasé zovúščyja: sláva, Christé, síľi tvojéj.

Vo hlásich pínij, Ďívo, tebí vopijém vsepítaja: rádujsja, túčnaja horó, i usyrénnaja Dúchom. Rádujsja, svíščniče, i stámno mánnu nosjáščaja, uslaždájuščaja vsích blahočestívych čúvstva.

Páče Aaróňa kivóta, vsjú ťa Bóh osvjatíl jésť Dúchom Bohoródice, svjatým, i ánhelom služíti tebí poveľí, s nímiže za hrád i ľúdi molísja, tvój slávjaščich čestnýj prázdnik.

Priidí nýňi v slávi v tvojú Bohoródice, cérkov s sobóry vsích svjatých, jákože inohdá ťa svjatýj Andréj víďi na vozdúsi svítľi za christijány moľáščujusja, i podážď nám tvojú mílosť.

Ukripí Vladýčice slávjaščeje ťá vójinstvo náše na protívnyja vrahí, jáko Davída na Holijátha: da tebí veseľáščesja vopijém: rádujsja pokróve svjatýj, i zastúpnice hrádu nášemu.

Tebí pripádajem Hospožé, víroju, i poklaňájuščesja blahodárno vopijém tí: rádujsja Bohoblahodátnaja Ďívo, pokróve i ohraždénije náše, i pomóščnice v biďí súščym, spasí nás k tebí pribihájuščich, na ťá bo naďíjemsja.

irmós: Siďáj v slávi na prestóľi Božéstvá, vo óblaci léhci priíde Iisús prebožéstvennyj, netľínnoju dlániju, i spasé zovúščyja: sláva, Christé, síľi tvojéj.

PÍSŇ 5.

Písň 5.

irmós: Užasóšasja vsjáčeskaja o Božéstvenňij slávi tvojéj: tý bo neiskusobráčnaja Ďívo, imíla jesí vo utróbi nad vsími Bóha, i rodilá jesí bezľítnaho Sýna, vsím vospivájuščym ťá, mír podavájuščaja.

Ódr ťá drévle Solomón napisá, i lóžnicu nebésnaho carjá, obstupájemu Serafímy, jéže o tebí rečésja Bohoródice. Ťím ťá nýňi mólim, Máti Bóžija vsesvjatája: pokrýj: nás ot vsích bíd.

Tebí ánhelov staríjšiny, i čestníji prorócy so apóstoly jáko Máteri Bóžii čéstno slúžat, víďašče ťá za mír molítvu tvorjášču: tvojá že prošénija poslúšav Hospóď, spasájet hrád i ľúdi na ťá naďíjuščyjasja.

Velíkij ťá vo prorócich Isáija prorečé, hlahóľa, Bóha rodíti neiskusobráčno: tý bo čístaja Maríje, svjaťíjši vsích bylá jesí, Bóha bo vo utróbi i na rukú nosíla jesí. Jemúže za ný molísja, tvojím osiňájušči pokróvom víroju ťá slávjaščich.

Duchóvnymi parjášče kríly svjatých sobóri tájno priidóša tebí poslužíti Bohoródice, víďašče ťá na léhci óblaci slávy, ko Spásu Christú moľáščujusja, podáti pobídu vójinstvu nášemu, pohubíti vojújuščich nás.

irmós: Užasóšasja vsjáčeskaja o Božéstvenňij slávi tvojéj: tý bo neiskusobráčnaja Ďívo, imíla jesí vo utróbi nad vsími Bóha, i rodilá jesí bezľítnaho Sýna, vsím vospivájuščym ťá, mír podavájuščaja.

PÍSŇ 6.

Písň 6.

irmós: Božéstvennoje sijé i vsečestnóje soveršájušče prázdnestvo, Bohomúdriji, Bohomátere, priidíte, rukámi vospléščim, ot nejá róždšahosja Bóha slávim.

Jeréji Bohomúdriji, v cérkvi tvojéj s ľuďmí blahočestívymi predstojášče, tvojejá ožidájut, Bohoródice, mílosti: preminí na rádosť nášu pečáľ, rádosť bo rodilá jesí, vsích čelovíkov hrichí otpustívšaho.

Tebí vsjá zemľá dáry prinósit, jáko caríci Bóžiji Máteri: archijeréji kláňajutsja, i ľúdije vsí veseľátsja, pokryvájemi ot vsjákaho zlá tvojími, Bohoródice, molítvami.

Hóru ťá velíku Danijíl pronapisá: iz tebé bo bez símene rodísja Christós, i sokruší vsjú démonskuju lésť, i vsjú svojejá víry ispólni zémľu. K nemúže za ný Bohoródice molísja, slávjaščyja tvojehó pokróva prázdnik.

Ánheľskij hlás vzyvájem tí, prečístaja: rádujsja prestóle Bóžij, na némže Jezekíjil víďi Hóspoda, v podóbiji čelovíka, nosíma Cheruvímy. S nímiže za ný Bohoródice molísja, da spasét dúšy náša.

irmós: Božéstvennoje sijé i vsečestnóje soveršájušče prázdnestvo, Bohomúdriji, Bohomátere, priidíte, rukámi vospléščim, ot nejá róždšahosja Bóha slávim.

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko tý jesí cár míra, i Spás dušám nášym, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Kondák, hlás 3. Podóben: Ďíva dnés:

Ďíva dnés predstojít v cérkvi, i s líki svjatých nevídimo za ný mólitsja Bóhu: ánheli so archijeréji poklaňájutsja, apóstoli že so proróki likovstvújut: nás bo rádi mólit Bohoródica prevíčnaho Bóha.

íkos:

Tojá preslávnych čudés priidíte ľúdije nasladímsja: séju bo Adám ot tlí izbávisja. Tá bo i kovčéh, ne Nójem, no Bohom sotvorén býsť. Drévle úbo Moiséj v kupiňí óhnenňij Bóha víďiti ne vozmóže: nýňi že ot tojá róždšahosja, vsjá zemľá znájet Sýna Bóžija, k nemúže za ný mólitsja. Sehó rádi proslavľájem jú, jáko Bóžiju Máter: nás bo rádi Bohoródica mólit prevíčnaho Bóha.

PÍSŇ 7.

Písň 7.

irmós: Ne poslužíša tvári Bohomúdriji, páče sozdávšaho: no óhnennoje preščénije múžeski poprávše, rádovachusja, pojúšče: prepítyj otcév Hospóď i Bóh, blahoslovén jesí.

Neispísanaja mnóhimi proróki, nesvídoma že býsť, Ďívo, nebésnymi služáščimi Bóhu ánhely: nýňi že vsí vímy ťá Bohoródicu, i tvojejá trébujem pómošči i zastuplénija, blahoslovénnaja.

Horá usyrénnaja Dúchom, júže Avvakúm víďi točášču vírnym cilébnuju sládosť, Bohoródice Ďívo, iscilí ny, Sýnu tvojemú vopijúščyja: blahoslovén Bóh otéc nášich.

Preklonívyj nebesá v ťá Ďívo vselísja, i nýňi na molítvu tvojú zrít, Bohoródice čístaja, tvojé, caríce, ispolňája prošénije: jemúže za ný usérdno pomolísja, na ťá bo naďíjemsja, blahoslovénnaja.

Tvórče Spáse náš Christé Bóže, priimí molítvu tvojejá Mátere, júže tebé za ný hríšnyja prinósit, da tebí rádujuščesja pojém: prepítyj otéc nášich Bóže blahoslovén jesí.

irmós: Ne poslužíša tvári Bohomúdriji, páče sozdávšaho: no óhnennoje preščénije múžeski poprávše, rádovachusja, pojúšče: prepítyj otcév Hospóď i Bóh, blahoslovén jesí.

PÍSŇ 8.

Písň 8.

irmós: Ótroki blahočestívyja v peščí roždestvó Bohoródičo spasló jésť, tohdá úbo obrazújemoje, nýňi že ďíjstvujemoje, vselénnuju vsjú vozdvizájet píti tebí: Hóspoda pójte ďilá, i prevoznosíte jehó vo vsjá víki.

S čínmi ánhel, Vladýčice, s čestnými i slávnymi proróki, s verchóvnymi apóstoly, i so svjaščennomúčeniki, i so archijeréji, za ný hríšnyja Bóhu pomolísja, tvojehó pokróva prázdnik v rossíjsťij zemlí proslávľšyja.

Hordýňu i šatánija nizloží, i sovíty neprávednych razorí, začinájuščich ráti pohubí, o Bóžija Máti caríce vsečestnája! Pravoslávnych róh vozvýsi, da tvój prázdnik slávim, prečístaja Bohoródice Ďívo, zovúšče: Hóspoda vospivájte ďilá, i prevoznosíte jehó vo vsjá víki.

Ustý prinosjášče tebí pínije, i dušéju vírno poklaňájemsja: íbo vnútr serdcá náša horját: Máti Bóžija prečístaja, pomíluj nás moľáščichsja tebí, i Hóspoda vospivájuščich, i prevoznosjáščich jehó vo vsjá víki.

Mnóhimi oťahčíchsja hrichí, nedoumíju po dostojániju napisáti tvojehó pokróva, Bohoródice, pochvalý: no jáko Máti Bóžija, ukrasí tvój prázdnik čudesý, da vsí rádujuščesja pojém Hóspoda, i prevoznósim jehó vo vsjá víki.

irmós: Ótroki blahočestívyja v peščí roždestvó Bohoródičo spasló jésť, tohdá úbo obrazújemoje, nýňi že ďíjstvujemoje, vselénnuju vsjú vozdvizájet píti tebí: Hóspoda pójte ďilá, i prevoznosíte jehó vo vsjá víki.

PÍSŇ 9.

Písň 9.

irmós: Vsják zemnoródnyj da vzyhrájetsja, Dúchom prosviščáem, da toržestvújet že bezplótnych umóv jestestvó, počitájuščeje svjaščénnoje toržestvó Bohomátere, i da vopijét: rádujsja, vseblažénnaja Bohoródice, čístaja prisnoďívo.

Vysókij carjú, so Otcém siďáj, i o Serafím vospivájemyj, prízri na molítvu Máterňu, júže tebí za ný hríšnyja prinósit, i očísti hrichí náša. Spasí hrád, i ľúdi umnóži: dážď nám zdrávije ťilesé, i na pohányja pobídy, molítvami róždšija ťá.

Ánheľskij hlás vopijém tebí, Ďívo Bohoizbránnaja: rádujsja, jáže Adáma páki v ráj vvédšaja, rádujsja, démony prohoňášči tvojím ímenem. Rádujsja, nadéžde christiján. Rádujsja, osvjaščénije dúš. Rádujsja, chraníteľnice hráda nášeho.

Pomjaní nás vo tvojích molítvach, Hospožé Ďívo Bohoródice, da ne pohíbnem za umnožénije hrichóv nášich. Pokrýj nás ot vsjákaho zlá i ľútych napástej: na ťá bo upovájem i tvojehó pokróva prázdnik čestvújušče, ťá veličájem.

Dár ot Bóha prijála jesí, jáko Máti Bóžija, vsích christiján nedúhi isciľáti, i ot bíd izbavľáti, i hrichí otpuščáti, i ot pľinénija spasáti, i vsjákija núždy. No i nás ne prézri, Hospožé: vísi bo, íchže trébujem, zdrávija ťilesém, i dušám spasénija.

irmós: Vsják zemnoródnyj da vzyhrájetsja, Dúchom prosviščáem, da toržestvújet že bezplótnych umóv jestestvó, počitájuščeje svjaščénnoje toržestvó Bohomátere, i da vopijét: rádujsja, vseblažénnaja Bohoródice, čístaja prisnoďívo.

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko ťa chváľat vsjá síly nebésnyja, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Svitílen. Podóben: Žený uslýšite:

O presvjatája Hospožé Ďívo Bohoródice! Pokrýj nás čudésnym tvojím omofórom, sochraňája hrád i ľúdi ot vsjákaho zlá, jákože ťá prečúdnyj Andréj víďi vo vlachérnsťij cérkvi moľáščujusja: i nýňi nám, Hospožé, poslí velíkuju tvojú mílosť. Tríždy.

Na chvalítech stichíry na 4,

Vsjakoje dychanije da chvalit Hospoda, chvalite Hospoda s nebes, chvalite jeho vo vyšnich. Tebi podobaje pisň Bože.

Chvalíte jehó vsí Ánheli jehó, chvalíte jehó vsjá síly jehó, tebí podobájet písň, Bóže.**

Chvalíte jehó sólnce i luná, chvalíte jehó vsjá zvízdy i svít. - Chvalíte jehó nebesá nebés, i vodá jáže prevýše nebés, da voschváľat ímja Hóspodne. - Jáko tój rečé i býša, tój poveľí i sozdášasja. - Postávi já vo vík i vo vík víka, poveľínije položí i ne mímo idét - Chvalíte Hóspoda ot zemlí zmijéve i vsjá bézdny. - Óhň, hrád, sňíh, hóloť, dúch búren, tvorjáščaja slóvo jehó. - Hóry i vsí chólmi, dréva plodonósna i vsí kédry. - Zvírije i vsí skóti, hádi i ptícy pernáty. - Cáriji zémstiji i vsí ľúdije, kňázi i vsí sudijí zémstiji. - Júnoši i ďívy, stárcy s júnotami, da voschváľat ímja Hóspodne, jáko voznesésja ímja tohó jedínaho. - Ispovídanije jehó na zemlí i na nebesí, i voznesét róh ľudéj svojích. - Písň vsím prepodóbnym jehó, synovóm Izrailevym, ľúdem približjuščymsja jemu.

Psalóm 149.

Vospójte Hospodévi písň nóvu, chvalénije jehó v cérkvi prepodóbnych. - Da vozveselítsja Izráiľ o sotvoršém jehó, i sýnove Sijóni vozrádujutsja o carí svojém. - Da voschváľat ímja jehó v líci, v tympáňi i psaltíri da pojút jemú. - Jáko blahovolít Hóspoď v ľúdech svojích, i voznesét krótkija vo spasénije. - Voschváľatsja prepodóbniji vo slávi, i vozrádujutsja na ložách svojích. - Voznošénija Bóžija v hortáni ích, i meči obojúdu ostrý v rukách ích. - Sotvoríti otmščénije v jazýcich, obličénija v ľúdech. - Svjazáti carí ích púty, i slávnyja ích ručnými okóvy žeľíznymi.

Stích: Sotvoríti v ních súd napísan, sláva sijá búdet vsím prepodóbnym jehó.

Stích: Chvalíte Bóha vo svjatých jehó, chvalíte jehó vo utveržéniji síly jehó.

Stích: Chvalíte jehó na sílach jehó, chvalíte jehó po mnóžestvu velíčestvija jehó.

hlás 8. Pod: o preslávnaho čudesé!

Tebí pripádajem, Hospožé, * umíľno kláňajuščesja mólim ťá: * rádujsja Bohoblažénnaja Vladýčice, * mnohoimenítaja Ďívo, * proróki proobražénnaja čéstno: * v ťá bo jáko rosá Christós Bóh sníde, * i rodilá jesí brakoneiskúsnaja čístaja, * i na rukú nosíla jesí vsích tvorcá i Hóspoda. * Jemúže nýňi o nás molísja, * slávjaščich vírno tvojehó pokróva prázdnik.

Stich: Chvalíte jehó v hlási trúbňim, * chvalíte jehó v psaltíri i húsľich.

Tebí pripádajem, Hospožé, * umíľno kláňajuščesja mólim ťá: * rádujsja Bohoblažénnaja Vladýčice, * mnohoimenítaja Ďívo, * proróki proobražénnaja čéstno: * v ťá bo jáko rosá Christós Bóh sníde, * i rodilá jesí brakoneiskúsnaja čístaja, * i na rukú nosíla jesí vsích tvorcá i Hóspoda. * Jemúže nýňi o nás molísja, * slávjaščich vírno tvojehó pokróva prázdnik.

*Stich: Ch**valíte jehó v tympáňi i líci, * chvalíte jehó v strúnach i orháňi.

Pojút ťá, Ďívo Bohoródice, ánheľstiji číni, * i slávjat patriársi so archijeréi, * i svjatíji apóstoli, * jáko Máteri Bóžiji čéstno slúžat tebí, * víďašče ťá za mír molítvu tvorjáščuju * ko Spásu vsích Christú Bóhu. * Jemúže pomolísja, izbáviti hrád i ľúdi, * slávjaščyja ťá vírno, * i tvojehó pokróva prázdnik čestvújuščyja.

Stich: Chvalíte jehó v kymváľich dobrohlásnych, chvalíte jehó v kymváľich vosklicánija, * vsjákoje dychánije da chvalít Hóspoda.

Páče Aaróňa kivóta, * vsjú ťa Bóh osvjatí * Dúchom, Bohoródice, svjatým: * i páče sólnečnych lúč * tvojím sviťáščimsja omofórom, osviščáješi cérkov i ľúdi, * i tmú hrichóv nášich othoňáješi: * izbavľáješi že ot bíd i skorbéj, * víroju čestvújuščyja tvojehó čestnáho pokróva prázdnik.

Sláva, i nýňi, hlás 6:

Jáko víďi ťá prečúdnyj Andréj na vozdúsi, so archánheľskim mnóžestvom, so apóstoly i proróki, i mnóžestvom múčenikov, Sýnu tvojemú i Bóhu nášemu o hráďi i ľúdech moľáščujusja, Vladýčice, i čestným tvojím pokróvom pokryvájuščuju: ne oskuďíj i nýňi, prečístaja, spastí izrjádnoje dostojánije tvojehó Sýna, prečestnýj prázdnik tvój prázdnujuščeje, mnohopítaja.

Jerej: Sláva tebí pokazávšemu nam svit.

Sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mir, * v čelovícich blahovolénije. Chválim ťa, blahoslovím ťa, * kláňajemtisja slavoslóvim ťa. - Blahodarim ťa, velikija rádi slávy tvojejá * Hóspodi Carjú nebésnyj. - Bóže Otče vsederžiteľu, Hóspodi Sýne jedinorodnyj, * Isúse Christé, i svjatýj Dúše, Hóspodi Bóže. - Áhnče Bóžij, * Sýne Otč. - Vzémľaj hrich míra, * po­miluj nas. - Vzémľaj hrihí míra, * prijmi molitvy náša. - Siďaj odesnúju Otca, * pomiluj nas. - Jáko ty jedín svjat, ty jedín Hóspoď Isús Christós, * v slávu Bóha Otcá, amiň. - Na vsják deň blahoslovím ťa, * i voschválim ímja tvojé vo viki i vo vík vika. - Spodóbi, Hóspodi, v deň sej * bez hrichá sochranítisja nam. Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže Otec nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amiň. - Búdi, Hóspodi, mí­losť tvojá na nas, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí. Hóspodi, * naučí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazumí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosviti nas opravdánii tvoímí. - Hóspodi, prí­bížišče byl jesí nam, * v rod í rod. - Az rich, Hóspodi, po­miluj mja: * i iscilí dúšu moju, jáko sohriších tebí. - Hóspodi, k tebí pribihóch, * naučí mja tvoríti vóľu tvoju, jáko ty jesí Boh moj - Jáko u tebé jésť istóčnik života, * v svíťi tvojém uzrim svit. Probávi mílosť tvoju * víduščym ťa.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Sláva, i nýňi: Svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Tropár, hlás 4:

Dnés blahovírniji ľúdije svítlo prázdnujem, osiňájemi tvojím, Bohomáti, prišéstvijem, i k tvojemú vzirájušče prečístomu óbrazu, umíľno hlahólem: pokrýj nás čestným tvojím pokróvom, i izbávi nás ot vsjákaho zlá, moľášči Sýna tvojehó Christá Bóha nášeho, spastí dúšy náša.

Diákon: Pomíluj nás, Bóže, po velícij mílosti tvojéj, mólimtisja uslýši i pomíluj.

Na jedínom kójemždo prošéniji lík pojét: Hóspodi, pomíluj. (3x)

Jéšče mólimsja o svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rék), pápi rímsťim, i o preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék) i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), o služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém, i o otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej.

Ješčé mólimsja o bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich i o vsém vójinstvi.

Ješčé mólimsja o predstojáščich ľúdech, ožidájuščich ot tebé velíkija i bohátyja mílosti, za tvorjáščich nám mílostyňu, i za vsjá pravoslávnyja (ilí pravovírnyja) christijány.

Jeréj: Jáko mílostiv i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Diákon: Ispólnim utrénňuju molítvu nášu Hóspodevi.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Zastupí, spasí, pomíluj i sochraní nás, Bóže, tvojéju blahodátiju.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Útra vsehó soveršénna, svjáta, mírna i bezhríšna, u Hóspoda prosím.

Na jedínom kójemždo proščénii lík pojét: Podáj, Hóspodi.

Ánhela míra, vírna nastávnika, chraníteľa dušám i ťílom nášym, u Hóspoda prosím.

Proščénija i ostavlénija hrichóv i prehrišénij nášich, u Hóspoda prosím.

Dóbrych i poléznych dušám nášym, i míra mírovi, u Hóspoda prosím.

Próčeje vrémja životá nášeho v míri i pokajániji skončáti, u Hóspoda prosím.

Christijánskija končíny životá nášeho, bezboľíznenny, nepostýdny, mírny, i dóbraho otvíta na strášňim sudíšči Christóvi, prosím.

Presvjatúju, Prečístuju, Preblahoslovén-nuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, samí sebé, i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Bóh mílosti i ščedrót i čelovikoľúbija jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Mír vsím.

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej hlahólet molítvu sijú tájno:

Hospodi svjatýj, vo výšnich živýj, i na smirénnyja prizirájaj, i vsevíďaščim ókom Tvojím prizirájaj na vsjú tvár, Tebí prokloníchom výju sérdca i ťilesé, i mólimsja Tebí: prostrí rúku Tvojú nevídimuju ot svjatáho žilíšča Tvojehó, i blahosloví vsja ný. I ášče čtó sohrišíchom vóleju ilí nevóleju, jáko bláh i čelovikoľúbec Boh prostí, dáruja mirnaja i premirnaja blahaja Tvoja.

Jerej: Tvóje bo jest jéže mílovati i spasáti ný Bóže i tebí slávu vozzsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Diákon: Premúdrosť.

Lík: Blahosloví.

Jeréj: Syj blahoslovén Christós Bóh náš, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň. Utverdí, Bóže, svjatúju pravoslávnuju (ilí katholíčeskuju ) víru, vo víki vikóv.

Jeréj: Presvjatája Bohoródice, spasí nás.

Lík: Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju béz sravnénija Serafím, béz istľínija Bóha Slóva róždšuju, súščuju Bóhoródicu ťa veličájem.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Sláva Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, jejaže svitlyj prázdnik pokrova dnes toržestvenno prázdnujem, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol, i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.