Utiereň 26.12.

Ornament

Jerej: Sláva svjaťíj jedinosúščňij, i životvorjáščij, i nerazďilímij trójci, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu], vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Sláva vo výšnich Bóhu, i na zemlí mír v čelovícich blahovolénije. (3x)

Hóspodi, ustňí mojí otvérzeši i ustá mojá vozvisťát chvalú tvojú. (2x)

Psalóm 3.

Hóspodi, čtósja umnóžiša stužájuščiji mí? * mnózi vostájut na mjá. - Mnózi hlahóľut duší mojéj, * ňísť spasénija jemú v Bózi jehó. - Tý že, Hóspodi, zastúpnik mój jesí, * sláva mojá, i voznosjáj hlavú mojú. - Hlásom mojím ko Hóspodu vozzvách, * i uslýša mjá ot horý svjatýja svojejá. - Áz že usnúch i spách: * vostách, jáko Hóspoď zastúpit mjá. - Ne ubojúsja ot tém ľudéj, ókrest napádajuščich na mjá: * voskresní, Hóspodi, spasí mjá, Bóže mój. - Jáko tý porazíl jesí vsjá vraždújuščyja mí vsúje: * zúby hríšnikov sokrušíl jesí. - Hóspodne jésť spasénije, * i na ľúdech tvojích blahoslovénije tvojé.

Áz usnúch i spách, * vostách, jáko Hóspoď zastúpit mjá.

Psalóm 37.

Hóspodi, da ne járostiju tvojéju obličíši mené, * nižé hňívom tvojím nakážeši mené. - Jáko stríly tvojá unzóša vo mňí, * i utverdíl jesí na mňí rúku tvojú. - Ňísť iscilénija v plóti mojéj ot licá hňíva tvojehó, * ňísť míra v kostéch mojích, ot licá hrích mojích. - Jáko bezzakónija mojá prevzydóša hlavú mojú, * i jáko brémja ťážkoje oťahoťíša na mňí. - Vozsmerďíša i sohníša rány mojá, * ot licá bezúmija mojehó. - Postradách i sľakóchsja do koncá, * vés déň sítuja choždách. - Jáko ľádvija mojá napólnišasja poruhánij, * i ňísť iscilénija v plóti mojéj. - Ozlóblen bých, i smiríchsja do zilá, * rykách ot vozdychánija sérdca mojehó. - Hóspodi, préd tobóju vsé želánije mojé, * i vozdychánije mojé ot tebé ne utajísja. - Sérdce mojé smatésja, ostávi mjá síla mojá, * i svít óčiju mojéju, i tój ňísť so mnóju. - Drúzi mojí i ískrenniji mojí, * prjámo mňí priblížišasja i stáša. - I blížniji mojí ot daléče mené stáša, * i nuždáchusja íščuščiji duší mojejá. - I íščuščiji zlája mňí, hlahólachu sujetnaja, * i ľstívnym vés déň poučáchusja. - Áz že jáko hlúch ne slýšach: * i jáko ňím ne otverzájaj úst svojích. - I bých jáko čelovík ne slýšaj, * i ne imýj vo usťích svojích obličénija. - Jáko na ťá, Hóspodi, upovách, * tý uslýšiši, Hóspodi Bóže mój. - Jáko rích: da ne kohdá porádujutmisja vrazí mojí, * i vnehdá podvižátisja nohám mojím na mjá veleríčevaša. - Jáko áz na rány hotóv, * i boľízň mojá predomnóju jésť výnu. - Jáko bezzakónije mojé áz vozviščú, * i popekúsja o hrisí mojém. - Vrazí že mojí živút, i ukripíšasja páče mené, * i umnóžišasja nenavíďaščiji mja bez právdy. - Vozdajúščiji mí zlája vozblahája, obolháchu mjá, * zané hoňách blahostýňu. - Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené. - Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené.

Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Psalóm 62.

Bóže, Bóže mój, * k tebí útreňuju. - Vozžadá tebé dušá mojá, * kóľ mnóžiceju tebí plóť mojá. - V zemlí púsťi, i neprechódňi, i bezvódňi, * táko vo svjaťím javíchsja tebí, víďiti sílu tvojú i slávu tvojú. - Jáko lúčši mílosť tvojá páče živót, * ustňí mojí pochvalíťi ťa. - Táko blahoslovľú ťa v živoťí mojém, * o ímeni tvojém vozďižú rúci mojí. - Jáko ot túka i másti da ispólnitsja dušá mojá, * i ustnáma rádosti voschváľat ťa ustá mojá. - Ášče pominách ťa na postéli mojéj, na útrennich poučáchsja v ťa, * jáko býl jesí pomóščnik mój. - I v króvi krilú tvojéju vozrádujusja, prilpé dušá mojá po tebí, * mené že priját desníca tvojá. - Tíji že vsúje iskáša duší mojejá, vnídut v preispódňaja zemlí, * predaďátsja v rúki orúžija, části lísovom búdut. - Cár že vozveselítsja o Bózi: pochválitsja vsják klenýjsja ím, * jáko zahradíšasja ustá hlahóľuščich neprávednaja.

Na útrennich poučáchsja v ťa: * jáko býl jesí pomóščnik mój. - I v króvi krilú tvojéju vozrádujusja.

Priľpé dušá mojá po tebí, * mené že priját desníca tvojá.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm 87.

Hóspodi, Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí préd tobóju. - Da vnídet préd ťá molítva mojá: * prikloní úcho tvojé k moléniju mojemú. - Jáko ispólnisja zól dušá mojá, * i živót mój ádu priblížisja. - Privminén bých s nizchoďáščimi v róv, * bých jáko čelovík bez pómošči vo mértvych svobóď. - Jáko jázvenniji spjáščiji vo hróbi, íchže ne pomjanúl jesí ktomú, * i tíji ot rukí tvojejá otrinovéni býša. - Položíša mja v róvi preispódňim, * v témnych i síni smértňij. - Na mňí utverdísja járosť tvojá, * i vsjá vólni tvojá navél jesí na mjá. - Událil jesí znájemych mojích ot mené, * položíša mjá mérzosť sebí. - Predán bých i ne ischoždách, * óči mojí iznemohósťi ot niščetý. - Vozzvách k tebí, Hóspodi, vés déň, * vozďích k tebí rúci mojí. - Jedá mértvymi tvoríši čudesá? * ilí vráčeve voskresját i ispovíďatsja tebí? - Jedá povísť któ v hróbi mílosť tvojú, * i ístinu tvojú v pohíbeli? - Jedá poznána búdut vo tmí čudesá tvojá, * i právda tvojá v zemlí zabvénňij? - I áz k tebí, Hóspodi, vozzvách, * i útro molítva mojá predvarít ťa. - Vskúju Hóspodi otríješi dúšu mojú, * otvraščáješi licé tvojé ot mené? -Níšč jésm áz, i v truďích ot júnosti mojejá, * voznésžesja smiríchsja i iznemohóch. - Na mňí prejdóša hňívi tvojí, * ustrašénija tvojá vozmutíša mjá. - Obydóša mja jáko vodá vés déň: * oderžáša mja vkúpi. - Událil jesí ot mené drúha i ískrenňaho, * i znájemych mojích ot strastéj.

Hóspodi Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí préd tobóju.

Da vnídet préd ťá molítva mojá: * prikloní úcho tvojé k moléniju mojemú.

Psalóm 102.

Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * i vsjá vnútrenňaja mojá ímja svjatóje jehó. -Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * i ne zabyváj vsích vozdajánij jehó. - Očiščájuščaho vsjá bezzakónija tvojá, * isciľájuščaho vsjá nedúhi tvojá. - Izbavľájuščaho ot istľínija živót tvój, * vinčájuščaho ťa mílostiju i ščedrótami. - Ispolňájuščaho vo blahích želánije tvojé, * obnovítsja jáko órľa júnosť tvojá. - Tvorjáj mílostyni Hospóď, * i sudbú vsím obídimym. - Skazá putí svojá Mojséovi, * synovóm Ízrailevym choťínija svojá. - Ščédr i mílostiv Hospóď, * dolhoterpilív i mnohomílostiv. - Ne do koncá prohňívajetsja, * nižé vo vík vraždújet. - Ne po bezzakónijem nášym sotvoríl jésť nám, * nižé po hrichóm nášym vozdál jésť nám. - Jáko po vysoťí nebésňij ot zemlí, * utverdíl jésť Hospóď mílosť svojú na bojáščichsja jehó. - Jelíko otstoját vostócy ot západ, * událil jésť ot nás bezzakónija náša. - Jákože ščédrit otéc sýny, uščédri Hóspoď bojáščichsja jehó: * jáko tój pozná sozdánije náše. - Pomjanú jáko pérsť jesmý:* čelovík jáko travá, dníje jehó jáko cvít sélnyj táko ocvitét. - Jáko dúch prójde v ném, i ne búdet, * i ne poznájet ktomú místa svojehó. - Mílosť že Hospódňa ot víka, * i do víka na bojáščichsja jehó. - I právda jehó na syňích synóv, * chraňáščich zavít jehó. - I pómňaščich zápovidi jehó, * tvoríti já. - Hóspoď na nebesí uhotóva prestól svój, * i cárstvo jehó vsími obladájet. - Blahoslovíte Hóspoda vsí Ánheli jehó, * sílniji krípostiju, tvorjáščiji slóvo jehó, uslýšati hlás slovés jehó. - Blahoslovíte Hóspoda vsjá síli jehó, * sluhí jehó tvorjáščiji vóľu jehó. -Blahoslovíte Hóspoda vsjá ďilá jehó, * na vsjácim mísťi vladýčestvija jehó, blahosloví dušé mojá Hóspoda.

Na vsjákom mísťi vladýčestvija jehó, * blahosloví dušé mojá Hóspoda.

Psalóm 142.

Hóspodi uslýši molítvu mojú, vnuší molénije mojé vo ístiňi tvojéj, * uslýši mjá v právďi tvojéj. - I ne vnídi v súd s rabóm tvojím, * jáko ne opravdítsja préd tobóju vsják živýj. - Jáko pohná vráh dúšu mojú, * smiríl jésť v zémľu živót mój. - Posadíl mjá jésť v témnych, jáko mértvyja víka, * i uný vo mňí dúch mój: vo mňí smjatésja sérdce mojé. - Pomjanúch dní drévnija: poučíchsja vo vsích ďíľich tvojích, * v tvorénijich rukú tvojéju poučáchsja. - Vozďích k tebí rúci mojí, * dušá mojá jáko zémľa bezvódnaja tebí. - Skóro uslýši mjá, Hóspodi, * isčezé dúch mój. - Ne otvratí licá tvojehó ot mené, * i upodóbľusja nizchoďáščym v róv. - Slýšanu sotvorí mňí zaútra mílosť tvojú, * jáko na ťá upovách. - Skaží mňí, Hóspodi, púť, v óň že pojdú, * jáko k tebí vzjách dúšu mojú. - Izmí mjá ot vráh mojích, Hóspodi, k tebí pribihóch,* naučí mjá tvoríti vóľu tvojú, jáko tý jesí Bóh mój. - Dúch tvój blahíj nastávit mjá na zémľu právu, * ímene tvojehó rádi, Hóspodi, živíši mjá právdoju tvojéju. - Izvedéši ot pečáli dúšu mojú, * i mílostiju tvojéju potrebíši vrahí mojá. - I pohubíši vsjá stužájuščyja duší mojéj, * jáko áz ráb tvój jésm.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Dúch tvój blahíj, * nastávit mjá na zémľu právu.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x) Sláva, i nýňi: )

Mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

O svýšňim míri, i spaséniji dúš nášich, Hóspodu pomólimsja.

O míri vsehó míra, blahostojániji svjatých Bóžijich cerkvéj, i sojedinéniji vsích, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťím chrámi sém, i s víroju, blahohovínijem, i stráchom bóžijim vchoďáščich v óň, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rek), Pápi Rímsťim, Hóspodu pomólimsja.

O preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék), i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), čéstňim presvýterstvi, vo Chrisťí dijákonstvi, o vsém príčťi i ľúdech, Hóspodu pomólimsja.

O bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich, i o vsém vójinstvi, Hóspodu pomólimsja.

O hráďi sém (ilí O vési séj, ilí O svjaťíj obíteli séj ), vsjákom hráďi, straňí, i víroju živúščich v ních, Hóspodu pomólimsja.

O blahorastvoréniji vozdúchov, o izobíliji plodóv zemných, i vrémeňich mírnych, Hóspodu pomólimsja.

O plávajuščich, putešéstvujuščich, nedúhujuščich, strážduščich, pľinénnych, i o spaséniji ích, Hóspodu pomólimsja.

O izbávitisja nám ot vsjákija skórbi, hňíva i núždy, Hóspodu pomólimsja.

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Bóh Hóspoď i javísja nám, blahoslovén hrjadýj vo ímja Hóspodne. (4. hlas)

Stích: Ispovídajtesja Hóspodevi, jáko bláh, jáko vo víki mílosť jehó.

Stích: Obyšédše obydóša mjá i ímenem Hóspodnim protivľáchsja ím.

Stích: Ne umrú, no žív búdu i povím ďilá Hóspodňa.

Stích: Kámeň, jehóže nebrehóša ziždúščiji, séj býsť vo hlavú úhla: ot Hóspoda býsť séj i jésť díven v očesích nášich.

Tropár, hlás 4: Roždestvó tvojé, Christé Bóže náš, vozsijá mírovi svít rázuma: v ném bo zvizdám služáščiji, zveizdóju učáchusja, tebí kláňatisja sólncu právdy, i tebé víďiti s vysotý vostóka: Hóspodi, sláva tebí.

tríždy.

Ornament

Psalóm písni v déň subbótnyj, 91

Bláho jésť ispovídatisja Hóspodevi, * i píti ímeni Tvojemú, Výšnij:

vozviščáti zaútra mílosť Tvojú * i ístinu Tvojú na vsjáku nóšč,

v desjatostrúnňim psaltíri * s písniju v húslech.

Jáko vozveselíl mjá jesí, Hóspodi, v tvoréniji Tvojém, * i v ďíľich rukú Tvojéju vozrádujusja.

Jáko vozvelíčišasja ďilá Tvojá, Hóspodi, * ziló uhlubíšasja pomyšlénija Tvojá.

Múž bezúmen ne poznájet, * i nerazúmiv ne razúmijet sích.

Vnehdá prozjabóša hríšnicy jáko travá, i pronikóša vsí ďílajuščiji bezzakónije: * jáko da potrebjátsja vo vík víka.

Tý že Výšnij * vo vík, Hóspodi.

Jáko sé vrazí Tvoí, Hóspodi, jáko sé vrazí Tvojí pohíbnut, * i razýdutsja vsí ďílajuščiji bezzakónije.

I voznesétsja jáko jedinoróha róh mój, * i stárosť mojá v jeléji mastíťi.

I vozzrí óko mojé na vrahí mojá, * i vostajúščyja na mjá lukávnujuščyja uslýšit úcho mojé.

Právednik jáko fíniks procvitét, * jáko kédr, íže v Liváňi, umnóžitsja.

Nasaždéni v domú Hospódni, * vo dvórich Bóha nášeho procvitút,

Ješčé umnóžatsja v stárosti mastíťi, * i blahoprijémľušče búdut.

Da vozvisťát, jáko práv Hospóď Bóh náš, * i ňísť neprávdy v Ném.

Ornament

V déň predsubbótnyj, vnehdá naselísja zemľá, chvalá písni Davídu, 92

Hospóď vocarísja, v ľipotu oblečésja: * oblečésja Hospóď v sílu i prepojásasja,

íbo utverdí vsélennuju, * jáže ne podvížitsja.

Hotóv Prestól Tvój ottóľi: * ot víka Tý jesí.

Vozdvihóša ríki, Hóspodi, * vozdvihóša ríki hlásy svojá;

vózmut ríki sotrénija svojá, ot hlásov vód mnóhich. * Dívny vysotý morskíja, díven v vysókich Hospóď.

Sviďínija Tvojá uvírišasja ziló, * dómu Tvojemú podobájet svjatýňa, Hóspodi, v dolhotú dníj.

Ornament

Psalóm Davídu, v četvértyj subbóty, 93

Bóh otmščénij Hospóď, * Boh otmščénij ne obinúlsja jésť.

Voznesísja suďáj zemlí, * vozdážď vozdajánije hórdym.

Dokóľi hríšnicy, Hóspodi, * dokóľi hríšnicy voschváľatsjá?

Proviščájut i vozhlahóľut neprávdu, * vozhlahóľut vsí ďílajuščiji bezzakónije?

Ľúdi Tvojá, Hóspodi, * smiríša i dostojánije Tvojé ozlóbiša;

vdovícu i síra umoríša * i prišéľca ubíša,

i ríša: ne úzrit Hospóď, * nižé urazumíjet Bóh Jákovľ.

Razumíjte že bezúmniji v ľúdech * i búiji ňikohda umudrítesja.

Nasaždéj úcho, ne slýšit lí? * Ilí sozdávyj óko, ne smatrjáet lí?

Nakazújaj jazýki, ne obličít lí, * učáj čelovíka rázumú?

Hospóď vísť pomyšlénija čelovíčeskaja, * jáko súť sújetna.

Blažén čelovík, jehóže ášče nakážeši, Hóspodi, * i ot zakóna Tvojehó naučíši jehó,

ukrotíti jehó ot dnéj ľútych, * dóndeže izrýjetsja hríšnomu jáma.

Jáko ne otrínet Hospóď ľudéj Svojích, * i dostojánija Svojehó ne ostávit,

dóndeže právda obratítsja na súd, * i deržáščijisja jejá vsí práviji sérdcem.

Któ vostánet mí na lukávnujuščyjá? * Ilí któ spredstánet mí na ďílauščyja bezzakónije?

Ášče ne Hospóď pomóhl bý mí, * vmáľi vselílasja bý vo ád dušá mojá.

Ášče hlahólach, podvížesja nohá mojá, * mílosť Tvojá, Hóspodi, pomoháše mí.

Po mnóžestvu boľíznej mojích v sérdci mojém, * uťišénija Tvojá vozveselíša dúšu mojú.

Da ne pribúdet Tebí prestól bezzakónija, * sozidájaj trúd na poveľínije.

Ulovját na dúšu právedniču, * i króv nepovínnuju osúďat.

I býsť mňí Hospóď v pribížišče, * i Bóh mój v pómošč upovánija mojehó.

I vozdást ím Hospóď bezzakónije ích * i po lukávstviju ích pohubít já Hospóď Bóh.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Ornament

Chvalá písni Davídu, ne nadpísan u jevréj, 94

Prijdíte, vozrádujemsja Hóspodevi, * vosklíknem Bóhu, spasíteľu nášemu:

predvarím licé Jehó vo ispovídaniji, * i vo psalmích vosklíknem Jemú.

Jáko Bóh vélij Hospóď, * i Cár vélij po vséj zemlí,

jáko v rucí Jehó vsí koncý zemlí, * i vysotý hór Tohó súť.

Jáko Tohó jésť móre, i Tój sotvorí jé, * i súšu rúci Jehó sozdásťi.

Priidíte, poklonímsja i pripadém Jemú, * i vospláčemsja pred Hóspodem sotvóršim nás:

jáko Tój jésť Bóh náš, i mý ľúdije pážiti Jehó, i óvcy rukí Jehó. * Dnés ášče hlás Jehó uslýšite,

ne ožestočíte serdéc vášich, jáko v prohňívaniji, * po dní iskušénija v pustýni,

vóňže iskusíša Mjá otcý váši, * iskusíša Mjá, i víďiša ďilá Mojá.

Četýredesjať ľít nehodovách róda tohó, i rích, * prísno zabluždájut sérdcem, tíi že ne poznáša putéj Mojích,

jáko kľáchsja vo hňívi Mojém, * ášče vnídut v pokój Mój.

Ornament

Chvalá písni Davídu, vnehdá dóm sozidášesja po pľinéniji, ne nadpísan u jevréj, 95

Vospójte Hóspodevi písň nóvu, * vospójte Hóspodevi vsjá zemľá,

vospójte Hóspodevi, blahoslovíte ímja Jehó, * blahovistíte déň ot dné spasénije Jehó.

Vozvistíte vo jazýcich slávu Jehó, * vo vsích ľúdech čudesá Jehó.

Jáko vélij Hospóď i chválen ziló, * strášen jésť nad vsími bóhi.

Jáko vsí bózi jazýk bísove: * Hospóď že nebésa sotvorí.

Ispovídanije i krasotá pred Ním, * svjatýňa i velikoľípije vo svjatíľi Jehó.

Prinesíte Hóspodevi otéčestvija jazýk, * prinesíte Hóspodevi slávu i čésť.

Prinesíte Hóspodevi slávu ímeni Jehó, * vozmíte žértvy, i vchodíte vo dvorý Jehó.

Poklonítesja Hóspodevi vo dvorí svjaťím Jehó, * da podvížitsja ot licá Jehó vsjá zemľá.

Rcýte vo jazýcich, jáko Hospóď vocarísja, íbo isprávi vselénnuju, * jáže ne podvížitsja: súdit ľúdem právostiju.

Da vozveseľátsja nebesá, i rádujetsja zemľá, * da podvížitsja móre i ispolnénije jehó.

Vozrádujutsja poľá, i vsjá jáže na ních: * tohdá vozrádujutsja vsjá drevá dubrávnaja

ot licá Hospódňa, jáko hrjadét, jáko hrjadét sudíti zemlí, * sudíti vselénňij v právdu, i ľúdem ístinoju Svojéju.

Ornament

Psalóm Davídu, jehdá zemľá jehó ustrojášesja, ne nadpísan u jevréj, 96

Hospóď vocarísja, da rádujetsja zemľá, * da veseľátsja óstrovi mnózi.

Óblak i mrák ókrest Jehó, * právda i suďbá ispravlénije Prestóla Jehó.

Óhň pred Ním predídet, * i popalít ókrest vrahí Jehó.

Osvitíša mólnija Jehó vselénnuju: * víďi, i podvížesja zemľá.

Hóry jáko vósk rastájaša ot licá Hospódňa, * ot licá Hóspoda vsejá zemlí.

Vozvistíša nebesá právdu Jehó, * i víďiša vsí ľúdije slávu Jehó.

Da postyďátsja vsí kláňajuščijisja istukánnym, chvaľáščijisja o ídoľich svojích; * poklonítesja Jemú vsí Ánheli Jehó.

Slýša i vozveselísja Sijón, i vozrádovašasja dščéri Judéjskija, * sudéb radí Tvojích, Hóspodi,

jáko Tý Hospóď výšnij nad vséju zemléju, * ziló prevoznéslsja jesí nad vsími bóhi.

Ľúbjaščiji Hóspoda, nenavídite zlája, chranít Hospóď dúšy prepodóbnych Svojích, * iz rukí hríšniči izbávit já.

Svít vozsijá právedniku, * i právym sérdcem vesélije.

Veselítesja, právedniji, o Hóspoďi * i ispovídajte pámjať Svjatýni Jehó.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Ornament

Psalóm Davídu, 97

Vospójte Hóspodevi písň nóvu, jáko dívna sotvorí Hospóď: * spasé Jehó desníca Jehó, i mýšca svjatája Jehó.

Skazá Hospóď spasénije Svojé, * pred jazýki otkrý právdu Svojú.

Pomjanú mílosť Svojú Jákovu, i ístinu Svojú dómu Izráilevu, * víďiša vsí koncý zemlí spasénije Bóha nášeho.

Vosklíknite Bóhovi vsjá zemľá, * vospójte, i rádujtesja, i pójte.

Pójte Hóspodevi v húslech, * v húslech i hlási psalómsťi.

V trubách kóvanych i hlásom trubý róžany vostrubíte * pred Carém Hóspodem.

Da podvížitsja móre i ispolnénije jehó, * vselénnaja i vsí živúščiji na néj.

Ríki vospléščut rukóju vkúpi, * hóry vozrádujutsja

ot licá Hospódňa, jáko hrjadét, jáko ídet sudíti zemlí, * sudíti vselénňij v právdu, i ľúdem právostiju.

Ornament

Psalóm Davídu, 98

Hospóď vocarísja, da hňívajutsja ľúdije: * Siďáj na Cheruvímich, da podvížitsja zemľá.

Hospóď v Sióňi velík, * i vysók jésť nad vsími ľuďmí.

Da ispovíďatsja ímeni Tvojemú velíkomu, * jáko strášno i svjáto jésť.

I čésť caréva súd ľúbit; Tý uhotóval jesí pravotý, * súd i právdu vo Jákovi Tý sotvoríl jesí.

Voznosíte Hóspoda Bóha nášeho, * i poklaňájtesja podnóžiju nohú Jehó, jáko svjáto jésť.

Moiséj i Aarón vo jeréjich Jehó, * i Samújil v prizyvájuščich ímja Jehó:

prizyváchu Hóspoda, * i Tój poslúšaše ích.

V stolpí óblačňi hlahólaše k ním: jáko chraňáchu sviďínija Jehó * i poveľínija Jehó, jáže dadé ím.

Hóspodi Bóže náš, Tý poslúšal jesí ích: * Bóže, tý mílostiv byvál jesí ím, i mščája na vsjá načinánija ích.

Voznosíte Hóspoda Bóha nášeho, i poklaňájtesja v horí svjaťíj Jehó, * jáko Svját Hospóď Bóh náš.

Ornament

Psalóm Davídu, vo ispovédanije, 99

Vosklíknite Bóhovi vsjá zemľá, * rabótajte Hóspodevi v veséliji, vnídite pred Ním v rádosti.

Uvídite, jáko Hospóď tój jésť Bóh náš: * Tój sotvorí nás, a ne mý,

mý že ľúdije Jehó * i óvcy pážiti Jehó.

Vnídite vo vratá Jehó vo ispovídaniji, vo dvorý Jehó v pínijich: * ispovídajtesja Jemú, chvalíte ímja Jehó.

Jáko bláh Hospóď, vo vík mílosť Jehó, * i dáže do róda i róda ístina Jehó.

Ornament

Psalóm Davídu, 100

Mílosť i súd * vospojú Tebí, Hóspodi.

Pojú i razumíju v putí neporóčňie, * kohdá priídeši ko mňí?

Prechoždách v nezlóbiji sérdca mojehó * posreďí dómu mojehó.

Ne predlahách pred očíma mojíma véšč zakonoprestúpnuju: * tvorjáščyja prestuplénije voznenavíďich.

Ne priľpé mňí sérdce stroptívo, * ukloňájuščahosja ot mené lukávaho ne poznách.

Oklevetájuščaho táj ískrenňaho svojehó, sehó izhoňách: * hórdym ókom, i nesýtym sérdcem, s sím ne jaďách.

Óči mojí na vírnyja zemlí, posaždáti já so mnóju: * choďáj po putí neporóčnu, séj mí služáše.

Ne živjáše posreďí dómu mojehó tvorjáj hordýňu, * hlahóľaj neprávednaja, ne ispravľáše pred očíma mojíma.

Vo útrija izbivách vsjá hríšnyja zemlí, * jéže potrebíti ot hráda Hospódňa vsjá ďílajuščyja bezzakónije.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Ornament

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:)

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Po 1-j sticholóhiji sidálen,

hlás 1. Pod: Kámeni zapečátanu: Iisúsu róždšusja vo Vithlejémi judéjsťim, tvár prosvitísja, poznávši ziždíteľa: udivíšasja ánheľstiji lícy, zrjášče Vladýku na zemlí zrák rábij prijémša, i ot Otcá nerazlúčna súšča. Sláva voplóščšemusja Bóhu: sláva roždénnomu na zemlí: sláva blahovolívšemu spastí ród náš.

Sláva, i nýňi, tójže. Iisúsu róždšusja vo Vithlejémi judéjsťim, tvár prosvitísja, poznávši ziždíteľa: udivíšasja ánheľstiji lícy, zrjášče Vladýku na zemlí zrák rábij prijémša, i ot Otcá nerazlúčna súšča. Sláva voplóščšemusja Bóhu: sláva roždénnomu na zemlí: sláva blahovolívšemu spastí ród náš.

Ornament

Molítva níščaho, jehdá unýjet, i pred Hóspodem prolijét molénije svojé, 101

Hóspodi, uslýši molítvu mojú, * i vópľ mój k Tebí da priídet.

Ne otvratí licá Tvojehó ot mené: vóňže ášče déň skorbľú, prikloní ko mňí úcho Tvojé: * vóňže ášče déň prizovú Ťá, skóro uslýši mjá.

Jáko isčezóša jáko dým dníje mojí, * i kósti mojá jáko sušílo soschóšasja.

Ujázven bých jáko travá, i ízsše sérdce mojé, * jáko zabých sňísti chľíb mój.

Ot hlása vozdychánija mojehó * priľpé kósť mojá plóti mojéj.

Upodóbichsja nejásyti pustýnňij, * bých jáko noščnýj vrán na nýrišči.

Bďích i bých jáko ptíca * osóbjaščajasja na zďí.

Vés déň ponošáchu mí vrazí mojí, * i chvaľáščiji mjá mnóju kleňáchusja.

Zané pépel jáko chľíb jaďách, * i pitijé mojé s pláčem rastvorjách.

Ot licá hňíva Tvojehó i járosti Tvojejá: * jáko voznés nizvérhl mjá jesí.

Dníje mojí jáko síň ukloníšasja, * i áz jáko síno izschóch.

Tý že, Hóspodi, vo vík prebyváješi, * i pámjať Tvojá v ród i ród.

Tý voskrés uščédriši Sióna, * jáko vrémja uščédriti jehó, jáko priíde vrémja:

jáko blahovolíša rabí Tvoí kámenije jehó, * i pérsť jehó uščédrjat.

I ubojátsja jazýcy ímene Hospódňa, * i vsí cárije zémstiji slávy Tvojejá.

Jáko sozíždet Hospóď Sijóna, * i javítsja vo slávi Svojéj.

Prizrí na molítvu smirénnych, * i ne uničiží molénija ích.

Da napíšetsja sijé v ród ín, * i ľúdije ziždémiji voschváľat Hóspoda,

jako priníče s vysotý svjatýja Svojejá, * Hospóď s nebesé na zémľu prizrí,

uslýšati vozdychánije okovánnych, * razrišíti sýny umerščvlénnych,

vozvistíti v Sijóňi ímja Hospódne, * i chvalú Jehó vo Jerusalími.

Vnehdá sobrátisja ľúdem vkúpi, * i carém, jéže rabótati Hóspodevi.

Otviščá jemú na putí kríposti jehó: * umalénije dnéj mojích vozvistí mí.

Ne vozvedí mené v prepolovénije dnéj mojích: * v róďi rodóv ľíta Tvojá.

V načáľich Tý, Hóspodi, zémľu osnovál jesí, * i ďilá rukú Tvojéju súť nebesá.

Tá pohíbnut, Tý že prebyváješi: i vsjá, jáko ríza obetšájut, * i jáko odéždu svijéši já i izmiňátsja.

Tý že tójžde jesí, * i ľíta Tvojá ne oskuďíjut.

Sýnove ráb Tvojích vseľátsja, * i símja ích vo vík isprávitsja.

Ornament

Psalóm Davídu, 102

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i vsjá vnútrenňaja mojá ímja svjatóje Jehó.

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda, * i ne zabyváj vsích vozdajánij Jehó,

očiščájuščaho vsjá bezzakónija tvojá, * isciľájuščaho vsjá nedúhi tvojá,

izbavľájuščaho ot istľínija živót tvój, * vinčájuščaho ťá mílostiju i ščedrótami,

ispolňájuščaho vo blahích želánije tvojé: * obnovítsja jáko órľa júnosť tvojá.

Tvorjáj mílostyni Hospóď, * i suďbú vsím obídimym.

Skazá putí Svojá Moiséovi, * synovóm Izráilevym choťínija Svojá.

Ščédr i mílostiv Hospóď, * dolhoterpilív i mnohomílostiv.

Ne do koncá prohňívajetsja, * nižé vo vík vraždújet,

ne po bezzakónijem nášym sotvoríl jésť nám, * nižé po hrichóm nášym vozdál jésť nám.

Jáko po vysoťí nebésňij ot zemlí, * utverdíl jésť Hospóď mílosť Svojú na bojáščichsja Jehó.

Jelíko otstoját vostócy ot západ, * událil jésť ot nás bezzakónija náša.

Jákože ščédrit otéc sýny, * uščédri Hospóď bojáščichsja Jehó.

Jáko Tój pozná sozdánije náše, * pomjanú, jáko pérsť jesmý.

Čelovík, jáko travá dníje jehó, * jáko cvít séľnyj, táko ocvitét,

jáko dúch prójde v ném, i ne búdet, * i ne poznájet ktomú místa svojehó.

Mílosť že Hospódňa ot víka * i do víka na bojáščichsja Jehó,

i právda Jehó na syňích synóv, chraňáščich zavít Jehó, * i pómňaščich zápovidi Jehó tvoríti já.

Hospóď na nebesí uhotóva Prestól Svój, * i Cárstvo Jehó vsími obladájet.

Blahoslovíte Hóspoda vsí Ánheli Jehó, síľniji krípostiju, * tvorjáščiji slóvo Jehó, uslýšati hlás slovés Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá síly Jehó, * sluhí Jehó, tvorjáščiji vóľu Jehó.

Blahoslovíte Hóspoda vsjá ďilá Jehó, na vsjákom mísťi vladýčestva Jehó, * blahosloví, dušé mojá, Hóspoda.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Ornament

Psalóm Davídu, o mirsťím bytíji, 103

Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda. Hóspodi, Bóže mój, vozvelíčilsja jesí ziló, * vo ispovídanije i v veleľípotu obléklsja jesí.

Oďijájsja svítom, jáko rízoju, * prostirájaj nébo, jáko kóžu.

Pokryvájaj vodámi prevýsprenňaja Svojá, * polahájaj óblaki na voschoždénije Svojé, choďáj na krilú vítreňu.

Tvorjáj Ánhely Svojá dúchi * i sluhí Svojá plámeň óhnennyj.

Osnovájaj zémľu na tvérdi jejá, * ne preklonítsja vo vík víka.

Bézdna, jáko ríza, oďijánije jejá, * na horách stánut vódy,

ot zapreščénija Tvojehó pobíhnut, * ot hlása hróma Tvojehó ubojátsja.

Voschóďat hóry i nischóďat poľá v místo, * jéže osnovál jesí ím.

Preďíl položíl jesí, jehóže ne préjdut, * nižé obraťátsja pokrýti zémľu.

Posylájaj istóčniki v débrich, * posreďí hór prójdut vódy.

Napajájut vsjá zvíri séľnyja, * ždút onáhri v žáždu svojú.

Na tých ptícy nebésnyja privitájut, * ot sredý kámenija daďát hlás.

Napajájaj hóry ot prevýsprennich Svojích, * ot plodá ďíl Tvojích nasýtitsja zemľá.

Prozjabájaj travú skotóm, * i zlák na slúžbu čelovíkom, izvestí chľíb ot zemlí.

I vinó veselít sérdce čelovíka, umástiti licé jeléjem, * i chľíb sérdce čelovíka ukripít.

Nasýťatsja drevá poľskája, * kédri Livánstiji, íchže jesí nasadíl.

Támo ptícy vohňizďátsja, * jerodíjevo žilíšče predvodíteľstvujet ími.

Hóry vysókija jelénem, * kámeň pribížišče zájacem.

Sotvoríl jésť lunú vo vremená, * sólnce pozná západ svój.

Položíl jesí tmú, i býsť nóšč, * v néjže prójdut vsí zvérije dubrávniji.

Skímni rykájuščiji, voschítiti * i vzyskáti ot Bóha píšču sebí.

Vozsijá sólnce i sobrášasja * i v lóžach svojích ľáhut.

Izýdet čelovík na ďílo svojé * i na ďílanije svojé do véčera.

Jáko vozvelíčišasja ďilá Tvojá, Hóspodi, * vsjá premúdrostiju sotvoríl jesí, ispólnisja zemľá tvári Tvojejá.

Sijé móre velíkoje i prostránnoje, * támo hádi, íchže ňísť čislá, živótnaja málaja s velíkimi,

támo korablí preplávajut, * zmíj séj, jehóže sozdál jesí ruhátisja jemú.

Vsjá k Tebí čájut, * dáti píšču ím vo bláho vrémja.

Dávšu Tebí ím soberút, * otvérzšu Tebí rúku vsjáčeskaja ispólňatsja bláhosti,

otvráščšu že Tebí licé, vozmjatútsja, * otímeši dúch ích, i isčéznut, i v pérsť svojú vozvraťátsja.

Pósleši Dúcha Tvojehó, i sozíždutsja, * i obnovíši licé zemlí.

Búdi sláva Hospódňa vo víki, * vozveselítsja Hospóď o ďíľich Svoích,

prizirájaj na zémľu, i tvorjáj jú trjastísja, * prikasájajsja horám, i dymjátsja.

Vospojú Hóspodevi v živoťí mojém, * pojú Bóhu mojemú, dóndeže jésm,

da usladítsja Jemú besída mojá, * áz že vozveseľúsja o Hóspoďi.

Da isčéznut hríšnicy ot zemlí, i bezzakónnicy, jákože ne býti ím. * Blahosloví, dušé mojá, Hóspoda.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Ornament

Allilúija, 104

Ispovídajtesja Hóspodevi, i prizyvájte ímja Jehó, * vozvistíte vo jazýcich ďilá Jehó.

Vospójte Jemú i pójte Jemú, * povídite vsjá čudesá Jehó.

Chvalítesja o ímeni svjaťím Jehó, * da vozveselítsja sérdce íščuščich Hóspoda.

Vzyščíte Hóspoda, i utverdítesja, * vzyščíte licá Jehó výnu.

Pomjaníte čudesá Jehó, jáže sotvorí, * čudesá Jehó, i suďbý úst Jehó.

Símja Avraámle rabí Jehó, * sýnove Jákovli izbránniji Jehó.

Tój Hospóď Bóh náš, * po vséj zemlí suďbý Jehó.

Pomjanú v vík zavít Svój, * slóvo, jéže zapovída v týsjašči rodóv,

jéže zaviščá Avráamu, * i kľátvu Svojú Isaáku.

I postávi jú Jákovu v poveľínije, * i Izráiľu v zavít víčen,

hlahóľa: tebí dám zémľu Chanaáňu, * úže dostojánija vášeho,

vnehdá býti ím málym čislóm, * maľíjšym i prišéľcem v néj.

I preidóša ot jazýka v jazýk, * i ot cárstvija v ľúdi íny.

Ne ostávi čelovíka obíďiti ích, * i obličí o ních carí.

Ne prikasájtesja pomázannym Mojím, * i vo prorócich Mojích ne lukávnujte.

I prizvá hlád na zémľu, * vsjáko utverždénije chľíbnoje sotrý.

Poslá pred ními čelovíka: * v rabá pródan býsť Jósif.

Smiríša vo okóvach nózi jehó, * žeľízo prójde dušá jehó,

dóndeže priíde slóvo Jehó, * slóvo Hospódne razžžé jehó.

Poslá cár i razriší jehó: * kňáz ľúdej, i ostávi jehó.

Postávi jehó hospodína dómu svojemú, * i kňázja vsemú sťažániju svojemú,

nakazáti kňázi jehó jáko sebí, * i stárcy jehó umudríti.

I vníde Izráiľ vo Jehípet, * i Jákov prišéľstvova v zémľu Chámovu.

I vozrastí ľúdi svojá ziló, * i ukripí já páče vrahóv ích.

Prevratí sérdce ích voznenavíďiti ľúdi Jehó, * lésť sotvoríti v rabích Jehó.

Poslá Moiséa rabá Svojehó, * Aaróna, jehóže izbrá Sebí.

Položí v ních slovesá známenij Svojích, * i čudés Svojích v zemlí Chámovi.

Poslá tmú i pomračí, * jáko preohorčíša slovesá Jehó.

Preloží vódy ích v króv, * i izmorí rýby ích.

Voskipí zemľá ích žábami * v sokróviščnicach caréj ích.

Rečé, i priidóša pésija múchi, * i sknípy vo vsjá preďíly ích.

Položí doždí ích hrády, * óhň popaľájušč v zemlí ích,

i porazí vinohrády ích i smókvy ích, * i sotrý vsjákoje drévo preďíl ích.

Rečé, i priidóša prúzi i húsenicy, * ímže ne bí čislá.

I sňidóša vsjáku travú v zemlí ích, * i pojadóša vsják plód zemlí ích.

I porazí vsjákaho pérvenca v zemlí ích, * načátok vsjákaho trudá ích,

i izvedé já so srebróm i zlátom, * i ne bí v koľínach ích boľáj.

Vozveselísja Jehípet vo ischoždéniji ích, * jáko napadé strách ích na ňá.

Rasprostré óblak v pokróv ím i óhň, * jéže prosvitíti ím nóščiju.

Prosíša i priidóša krásteli, * i chľíba nebésnaho nasýti já,

razvérze kámeň i potekóša vódy, * potekóša v bezvódnych ríki,

jáko pomjanú slóvo svjatóje Svojé, * jéže ko Avraámu, rabú Svojemú.

I izvedé ľúdi Svojá v rádosti, * i izbránnyja Svojá vo veséliji.

I dadé ím straný jazýk, * i trudý ľudéj nasľídovaša,

jáko da sochraňát opravdánija Jehó * i zakóna Jehó vzýščut.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Ornament

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Boh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Po 2-j sticholóhii sidálen,

hlás 4. Pod: udivísja Jósif: Čtó čudíšisja Marijám? Čtó užasájet jéže v tebí? Jáko bezľítna Sýna v ľíta rodích, rečé: roždénnaho začátija ne navýkši, bezmúžna jésm, i káko roždú Sýna? Bezsímenno roždénije któ víďi? Iďíže bo Bóh chóščet, pobeždájetsja jestestvá čín, jákože píšet: Christós rodísja, préžde pádšij vozstáviti óbraz.

Sláva, i nýňi, tójže. Čtó čudíšisja Marijám? Čtó užasájet jéže v tebí? Jáko bezľítna Sýna v ľíta rodích, rečé: roždénnaho začátija ne navýkši, bezmúžna jésm, i káko roždú Sýna? Bezsímenno roždénije któ víďi? Iďíže bo Bóh chóščet, pobeždájetsja jestestvá čín, jákože píšet: Christós rodísja, préžde pádšij vozstáviti óbraz.

Psalóm 50.

Pomíluj mja, Bóže, * po velícij mílosti tvojéj. - I po mnóžestvu ščedrót tvojích * očísti bezzakónije mojé. - Najpáče omýj mja ot bezzakónija mojehó, * i ot hrichá mojehó očísti mja. - Jáko bezzakónije mojé az znáju, * i hrich moj predomnóju jesť výnu. - Tebí jedínomu sohriších i lukávoje pred tobóju sotvorích, * jáko da opravdíšisja vo slovesích tvojích, i pobidíši vnehdá sudíti ti. - Se bo v bezzakónijich začát jesm, * i vo hrisích rodí mja máti mojá. - Se bo ístinu vozľubíl jesí: * bezvístnaja i tájnaja premúdrosti tvojejá javíl mi jesí. - Okropíši mja yssópom i očíščusja, * omýješi mja, i páče sňíha obíľusja. - Slúchu mojemú dási rádosť i vesélije, * vozrádujutsja kósti smirénnyja. - Otvratí licé tvojé ot hrich mojích: * i vsja bezzakónija mojá očísti. - Sérdce čísto sozíždi vo mňi, Bóže, * i duch prav obnoví vo utróbi mojéj. - Ne otvérži mené ot licá tvojehó, * i Dúcha tvojehó svjatáho ne ottimí ot mené. - Vozdážď mi rádosť spasénija tvojehó, * i Dúchom vladýčnym utverdí mja. - Naučú bezzakónnyja putém tvojím, * i nečestíviji k tebí obraťátsja. - Izbávi mja ot krovéj, Bóže, Bóže, spasénija mojehó: * vozrádujetsja jazýk moj právďi tvojéj. - Hóspodi ustňí mojí otvérzeši,* i ustá mojá vozvisťát chválu tvojú. - Jáko ašče by voschoťíl jesí žértvy dal bych úbo, * vsesožžénija ne blahovolíši. - Žértva Bóhu duch sokrušén: * sérdca sokrušénna i smirénna Boh ne uničižít. - Ublaží, Hóspodi, blahovolénijem tvojím Sijóna, * i da soziždutsja sťíny Jerusalímskija. Tohdá blahovolíši žértvu právdy, voznošénije i vsesožžehajémaja, * tohdá vozložát na oltár tvoj telcý.

Kanóna dvá. irmosý obojú kanónov po dváždy: Troparí že na 12. Kanón pérvyj, tvorénije kír kosmý, jehóže kraehranésije: Christós vočelovíčivsja, jéže bí, Bóh prebyvájet.

Hlás 1. Písň 1.

irmós: Christós raždájetsja, slávite. Christós s nebés, srjáščite. Christós na zemlí, voznosítesja. Pójte Hóspodevi vsjá zemľá, i vesélijem vospójte, ľúdije, jáko proslávisja.

Istľívša prestuplénijem, po Bóžiju óbrazu bývšaho, vsehó tľínija súšča, lúčšija otpádša Božéstvennyja žízni, páki obnovľáet múdryj soďíteľ, jáko proslávisja.

Víďiv ziždíteľ híblema čelovíka, rukámi jehóže sozdá, priklonív nebesá schódit: sehó že ot Ďívy Božéstvennyja čístyja, vsehó osuščestvújet, voístinnu voplóščsja, jáko proslávisja.

Múdrosť, Slóvo, i síla, Sýn sýj Ótčij i sijánije, Christós Bóh, síl utaívsja, jelíko premírnych, i jelíko na zemlí, i vočelovíčsja obnovíl jésť nás, jáko proslávisja.

Druhíj kanón. Tvorénije kír ioánna.

Hlás tójže. irmós: Spasé ľúdi čudoďíjstvujaj Vladýka, mókruju mórja volnú ozemlenív drévle, vóleju že róždsja ot Ďívy, stezjú prochódnu nebesé polahájet nám: jehóže po suščestvú rávna že Otcú i čelovíkom slávim.

Iznesé črévo svjaščénnoje Slóvo jávi neopáľno živopísannoje kupinóju, smišéna zrákom čelovíčim Bóha, Jévy okajánnuju utróbu kľátvy drévnija razrišájuščeje hórkija: jehóže zemníji slávim.

Pokazá zvizdá préžde sólnca, Slóvo, prišédšeje ustáviti hrichí, volchvóm, jávi vo ubózim vertépi, mílostivaho tebé, pelenámi povíta: jehóže rádujuščesja víďachu samohó i čelovíka i Hóspoda.

Katavásia pérvaho kanóna, irmós, 1-j lík: i vtoráho, vtorýj lík.

Písň 3.

irmós: Préžde vík ot Otcá roždénnomu netľínno Sýnu, i v posľídňaja ot Ďívy voploščénnomu bezsímenno Christú Bóhu vozopijím: voznesýj róh náš, svját jesí, Hóspodi.

Íže duchnovénija pričáščsja lúčšaho Adám pérstnyj, i k tľíniju popólzsja žénskoju léstiju, Christá ot žený víďa, vopijét: íže mené rádi po mňí býv, svját jesí, Hóspodi.

Soobrázen brénnomu umaléniju rastvorénijem, Christé, býv, i pričástijem plóti hóršija, podáv Božéstvennaho jestestvá, zémlen býv, i prebýv Bóh, i vozvýsivyj róh náš, svját jesí, Hóspodi.

Viflejéme, veselísja, kňazéj júdovych sýj cár: Izráiľa bo pasýj, na rámich cheruvímskich, iz tebé prójde Christós jávi: i voznesýj róh náš nad vsími vocarísja.

Ín. irmós: Prízri na pínija rabóv, blahoďíteľu, vrahá smirjája voznesénnuju hordýňu: nosjáj že, vsevídče, hrichá prevýšše, nepokoléblemo utverždénnyja, bláže, pivcý, osnovánijem víry.

Nevísty prečístyja prebohátoje roždestvó, víďiti páče umá spodóbivsja, lík svirjájuščich prekloňášesja stránnym óbrazom: čín že pojúščich bezplótnych, carjá Christá bezsímenno voplóščšahosja.

Vysotóju cárstvujaj nebés, milosérdijem soveršájet o nás, iz beznevístnyja otrokovícy: neveščéstven sýj préžde, no pósležde Slóvo odebeľívšo plótiju, da pádšaho k sebí privlečét pervozdánnaho.

irmós: Préžde vík ot Otcá roždénnomu netľínno Sýnu, i v posľídňaja ot Ďívy voploščénnomu bezsímenno Christú Bóhu vozopijím: voznesýj róh náš, svját jesí, Hóspodi.

Po 3. Pisňi:

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jako Ty jesi Boh naš, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Kondák, hlás 3. Podóben: Ďíva dnés presúščestvennaho raždájet, i zemľá vertép nepristúpnomu prinósit. Ánheli s pástyrmi slavoslóvjat, volsví že so zvizdóju putešéstvujut: nás bo rádi rodísja otročá mládo prevíčnyj Bóh.

íkos: Jedém Vithlejém otvérze, priidíte vídim, píšču v tájňine obritóchom: priidíte, priímem súščaja rájskaja vnútr vertépa: támo javísja kóreň nenapojén, prozjabája otpuščénije: támo obrítesja kláďaz neiskópan, iz nehóže Davíd píti drévle vozžadásja. Támo Ďíva róždši mladénca, žáždu ustávi ábije Adámovu i Davídovu. sehó rádi k nemú ídem, hďí rodísja otročá mládo prevíčnyj Bóh.

ipakoí, hlás 8: Načátok jazýkov, nébo tebí prinesé, ležáščemu mladéncu vo jáslech, zvizdóju volchvý prizvávyj, jáže i užasáše, ne skíptry i prestóli, no posľídňaja niščetá: čtó bo chúždše vertépa? Čtó že smirénšeje pelén? V níchže prosijá Božestvá tvojehó bohátstvo: Hóspodi, sláva tebí.

Písň 4.

irmós: Žézl iz kórene Jesséjova, i cvít ot nehó, Christé, ot Ďívy prozjábl jesí, iz horý chváľnyj, priosinénnyja čášči, prišél jesí voplóščsja ot neiskusomúžnyja, neveščéstvennyj i Bóže, sláva síľi tvojéj, Hóspodi.

Jehóže drévle prorečé Jákov, jazýkov ožidánije, Christé, ot koľína jiúdova vozsijál jesí, i sílu Damáskovu, Samaríjskuju že korýsť prišél jesí isprovreščí, lésť premiňája v míru Bohoľípnu: sláva síľi tvojéj, Hóspodi.

Volchvá drévle Valaáma slovés učenikí, múdryja zvizdobľustíteli, rádosti ispólnil jesí: zvizdá ot Jákova vozsijáv, Vladýko: jazýkov načátok vvodímyj, prijál že jesí jávi: sláva síľi tvojéj, Hóspodi.

Jáko na runó, vo črévo Ďívy sšél jesí dóžď, Christé, i jáko kápli na zémľu kápľuščija. Jethijópia i Tharsís, i Aravítstiji óstrovi že, Savá mídov vsjú zémľu deržáščiji, pripadóša tebí, Spáse: sláva síľi tvojéj, Hóspodi.

Ín. irmós: Róda čelovíča obnovlénije drévle pojá prorók Avvakúm predvozviščájet, víďiti neizrečénno spodóbivsja óbraz: mladýj mladénec bo iz horý Ďívy izýde, ľudéj vo obnovlénije, Slóvo.

Ráben proizýde čelovíkom výšnij, vóleju plóť priím ot Ďívy, jád očístiti zmíjevy hlavý, privoďá vsjá k svítu živonósnomu, Bóh sýj, ot vrát bezsólnečnych.

Jazýcy, íže drévle tléju pohružéni, páhuby ziló vrážija ubižávše, voznósjat rúki s pochváľnymi písňmi, jedínaho čtúšče Christá, jáko blahoďíteľa, k nám mílostivno prišédšaho.

Iz kórene izrástši Jesséjeva, Ďívo, ustávy prešlá jesí čelovíčeskaho suščestvá, Ótčeje róždši prevíčnoje Slóvo, jáko blahovolí sám zapečátannuju utróbu proití, istoščánijem stránnym.

Písň 5.

irmós: Bóh sýj míra, Otéc ščedrót, velíkaho sovíta tvojehó ánhela, mír podavájušča, poslál jesí nám. Ťím Bohorazúmija k svítu nastávľšesja, ot nóšči útreňujušče, slavoslóvim ťá, čelovikoľúbče.

V rabích késarevym poveľínijem napisátisja pokórsja: i nás rabý súščyja, vrahá i hrichá svobodíl jesí, Christé. Vés že po nám obniščáv, i pérstnaho ot samahó jedinénija i obščénija Bohosoďílal jesí.

Sé Ďíva, jákože drévle rečé, vo črévi prijémši rodilá jésť Bóha vočelovíčšasja, i prebyvájet Ďíva. Jejáže rádi primirívšesja Bóhu hríšniji, Bohoródicu súščuju voístinnu vírniji vospojím.

Ín. irmós: Iz nóšči ďíl omračénnyja prélesti očiščénije nám, Christé, bódrenno nýňi soveršájuščym písň, jáko blahoďíteľu, priidí, podavájaj udóbnu stezjú, po néjže vostekájušče obrjáščem slávu.

Ľútuju vraždú, júže k nám Vladýka otsikája páki, plotskím prišéstvijem, da deržáščaho razrušít dušetľíjuščaho, mír sočetája s neveščéstvennymi suščestvý, položív pristúpna, róždšaho, tvári.

Ľúdije víďiša drévle omračénniji po dnéch svít výšnija svítlosti: jazýki že Bóhu nasľídije Sýn prinósit, podajá támo neizrečénnuju blahodáť, iďíže mnóžajšij procvité hrích.

Písň 6.

irmós: Iz utróby Jónu mladénca izblevá morskíj zvír, jaková priját: v Ďívu že vséľšejesja Slóvo, i plóť prijémšeje, prójde sochránšeje netľínnu. Jehóže bo ne postradá istľínija, róždšuju sochraní nevreždénnu.

Priíde voplóščsja Christós Bóh náš iz čréva, jehóže Otéc préžde dennícy raždájet: pravlénija že deržá prečístych síl, v jáslech skótijich vozležít, i pelenámi povivájetsja: razrišájet že mnohopleténnyja plenícy prehrišénij.

Júno iz Adáma otročá smišénija, rodísja Sýn, i vírnym dadésja, búduščaho víka séj jésť Otéc i načáľnik: i naricájetsja velíkaho sovíta ánhel. Séj krípok Bóh jésť, i deržáj óblastiju vsjú tvár.

Ín. irmós: Obitája Jóna v preispódnich morskích, priití moľášesja, i búrju utolíti: unzén že áz múčaščaho strilóju, Christú vospiváju: zól hubíteľu, skóro priití tebí k mojéj ľínosti.

Íže bí ispérva k Bóhu, Bóh Slóvo, nýňi utverždájet nemoščnóje drévle: víďiv sochraníti, jéže po nám suščestvó, ímže sebé vtorým obščénijem ábije projavľája strastéj svobódnoje.

Hrjadét nás rádi, iz Avraámlich črésl, temnopádšyja vo mráci prehrišénij, sýny vozdvíhnuti dólu poníkšich: íže vo svíťi obitájaj i jáslech, črez dostojánije, nýňi blahovolív v čelovíčeskoje spasénije.

Po 6. pisňi

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko tý jesí cár míra, i Spás dušám nášym, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

kondák, hlás 6: Íže préžde dennícy ot Otcá bez Mátere rodívyjsja, na zemlí bez otcá voplotísja dnés iz tebé. Ťímže zvizdá bláhovistvújet volchvóm, ánheli že s pástyrmi pojút neskazánnoje roždestvó tvojé, blahodátnaja.

íkos: Nevozďílannyj hrózd vozrastívšaja, tájnyj vinohráde: jáko na vítvijich na objátijich nošáše, i hlahólaše: tý jesí plód mój: tý jesí žízň mojá. Otnéľíže poznách, jáko i jéže bích, jésm. Tý mój Bóh: pečáť bo ďívstva mojehó zrjášči nerazrušímu, propovíduju ťá neprelóžnaho Slóva plóť bývša. Ne vím símene, vím ťá rišíteľa tľínija: čistá bo jésm, tebí prošédšu iz mené, jákože bo obrít, ostávil jesí utróbu mojú, zrjášči jú cílu. Sehó rádi slikovstvújet vsjá tvár, vopijúšči mňí: rádujsja, blahodátnaja.

Písň 7.

irmós: Ótrocy, blahočéstiju sovospitáni, zločestívaho veľínija nebréhše, óhnennaho preščénija ne ubojášasja, no posreďí plámene stojášče, pojáchu: otcév Bóže, blahoslovén jesí.

Pástyrije svirjájušče, užásno svitojavlénije polučíša: sláva bo Hospódňa oblistá ích, i ánhel, vospójte, vopijá: jáko rodísja Christós, otcév Bóh blahoslovénnyj.

Vnezápu so slóvom ánhelovym nebésnaja vójinstva, sláva, vopijáchu, Bóhu vo výšnich, na zemlí mír, v čelovícich blahovolénije: Christós vozsijá, otcév Bóh blahoslovénnyj.

Hlahól čtó séj, rekóša pástyrije? Prešédše uvídim bývšeje, Božéstvennaho Christá. Vithlejéma že došédše, s róždšeju poklaňáchusja, vospivájušče: otcév Bóže, blahoslovén jesí.

Ín. irmós: Vsecarjá ľubóviju ulovlénniji ótrocy, ukoríša bezčíslenno jarjáščasja mučíteľa zlobóžnoje jazykovrédije ímže povinúsja óhň mnóhij, Vladýci hlahóľuščym: vo víki blahoslovén jesí.

Sluhí úbo neístovno popaľájet, spasájet že vsepaľáščaja so stráchom júnyja, sedmočíslennym razžžénijem vozvýšena: íchže vinčá plámeň, nezavístno Hóspodu podajúšču blahočéstija rádi rósu.

Pomóščniče Christé čelovíkom, protívnoje hadánije, voploščénije neizhlahólannoje imíjaj, posramíl jesí: bohátstvo obožénija nosjáj, voobrážsja nýňi, jehóže rádi upovánijem, svýše v preispódnij priidóchom mrák.

Zľí neuderžánno vozvyšájemyj, nečéstno bisjáščijsja ot razvraščénija míra, nizložíl jesí vsemóščňi hrích, jáže privlečé préžde, dnés že ot sítej spasáješi, voplóščsja vóleju blahoďíteľu.

Písň 8.

irmós: Čúda prejestéstvennaho, rosodáteľnaja izobrazí péšč óbraz. Ne bó, jáže priját, palít júnyja, jáko nižé óhň Božestvá Ďívy, v ňúže vníde utróbu. Ťím, vospivájušče, vospojém: da blahoslovít tvár vsjá Hóspoda, i prevoznósit vo vsjá víki.

Vlečét Vavilóňa dščí ótroki pľinénnyja Davídovy ot Sijóna k sebí: daronóscy že slét volchvý ďíti, Davídovi Bohoprijátňij dščéri moľáščyjasja. Ťím vospivájušče vospojém: da blahoslovít tvár vsjá Hóspoda, i prevoznósit vo vsjá víki.

Orhány ukloníša plačévnyja písni , ne pojáchu bo v zemlí čuždéj ótrocy Sijónovy: Vavilónskuju že razrišájet lésť vsjú, i musikíjskija sostávy, vo Vithlejémi vozsijáv Christós. Ťím vospivájušče vospojím: da blahoslovít tvár vsjá Hóspoda, i prevoznósit vo vsjá víki.

Korýsti Vavilón cárstva Sijóňa, i pľinénnoje bohátstvo priját: sokróvišča že Christós v Sijón sehó, i carí zvizdóju nastavľája zvizdobľustíteli vlečét. Ťím vospivájušče vospojím: da blahoslovít tvár vsjá Hóspoda, i prevoznósit vo vsjá víki.

Ín. irmós: Utróbu neopáľnu obrazújut otrokovícy, íže v vétsim opaľájemiji júnoši, prejestéstvenno raždájuščuju zapečatľínnu. Obojá že soďívájušči čudoďíjstvo jedíno, ľúdi k píniju vozstavľáet blahodáť.

Páhuby ubižávši, jéže obožítisja prélestiju neprestánno pojét izlijávšahosja Slóva, júnošeski vsjá s trépetom tvár, neslávnu chvalú bojáščisja prinósit, tľínna súšči, ášče i múdri terpjáše.

Hrjadéši, zablúždše na pážiť obraščája cvitotvórnuju, iz pustýnnych cholmóv, jazýkov vozstánije, čelovíčeskoje jestestvó, sílu núžnuju čelovikoubíjcy uhasíti: múž že javívsja i Bóh promyšlénijem.

Na 9-j písni vžihájut sviščý brátija. Čestňíjšuju ne pojém: no pojém pripívy prázdnika.

Veličáj, dušé mojá, čestňíjšuju i slávňijšuju hórnich vóinstv, Ďívu prečístuju Bohoródicu.

Písň 9.

irmós: Táinstvo stránnoje vížu i preslávnoje: nébo, vertép: prestól cheruvímskij, Ďívu: jásli, vmistílišče, v níchže vozležé nevmistímyj Christós Bóh: jehóže, vospivájušče, veličájem.

Táže vtorýj lík pojét tójže pripív, i irmós. I próčich šésť pripévov pripivájem na kíjždo tropár po jedínoždy.

Veličáj, dušé mojá, ot Ďívy Bóha plótiju róždšahosja.

Veličáj, dušé mojá, v vertépe róždšahosja cárjá.

Izrjádnoje tečénije zrjášče volsví neobýčnyja nóvyja zvizdý novosijájuščija, nebesá prosviščájuščija, Christá carjá známenujuščija na zemlí, róždšahosja vo Vithlejémi, na spasénije náše.

Veličáj, dušé mojá, ot volchvóv Bóha poklaňáemaho.

Veličáj, dušé mojá, ot zvizdý volchvóm vozviščénnaho.

Novoroždénnoje, volchvóm hlahóľuščym, otročá cár, jehóže zvizdá javí, hďí jesť, tomú bo poklonítisja priidóchom: jarjásja Írod smuščášesja, Christá ubíti Bohobórec šatájasja.

Veličáj, dušé mojá, čístuju Ďívu i jedínu Bohoródicu, róždšuju Christá cárjá.

Volsví i pástyrije priidóša poklonítisja Christú, róždšemusja vo Vithlejémi hráďi.

Ispytá Írod vrémja zvizdý, jejáže voždénijem volsví vo Vithlejémi poklaňáchusja Christú s dáry: jéjuže ko otéčestvu nastavľájemi, ľútaho ďitoubíjcu ostáviša porúhana.

Táže pérvyj lík pojét vtoráho kanóna pripív:

Dnés Ďíva raždáet Vladýku vnútr vertépa.

I irmós: Ľubíti úbo nám, jáko bezbídnoje stráchom udóbije molčánije, ľubóviju že, Ďívo, písni tkáti sproťažénno složénnyja, neudóbno jésť: no i Máti, sílu, jelíko jésť proizvolénije, dážď.

Vtorýj že lík pojét pripív:

Dnés Vladýka raždáetsja jáko mladénec ot Mátere Ďívy.

I irmós tójže: Ľubíti úbo nám:

Próčiji že pripivájem k troparém:

Dnés pástyrije víďat Spása, pelenámi obvíta, i ležášča vo jáslech.

Dnés Vladýka rúbiščem pelenájetsja, neosjázannyj, jáko mladénec.

Dnés vsjáka tvár veselítsja i rádujetsja, jáko Christós rodísja ot Ďívy otrokovícy.

Óbrazy nesvítly, i síni privedény, o Máti čístaja, víďívše Slóva, nóva jávľšahosja ot vrát zakľučénnych: mňáščiji že ístinnuju svítlosť, dostójno tvojú blahoslovím utróbu.

Nebésnyja síly róždšahosja Spása Hóspoda i Vladýku vozviščájut míru.

Vmísto, Slávy:

Veličáj, dušé mojá, triipostásnaho i nerazďíľnaho Božestvá deržávu.

Vmísto že, I nýňi:

Veličáj, dušé mojá, izbávlšuju nás ot kľátvy.

Želánije polučívše, i Bóžija prišéstvija Christokrásniji ľúdije spodóbľšesja, nýňi uťišájutsja páki bytijém: jáko živonósnu blahodáť dajéši, Ďívo čístaja, poklonítisja slávi.

Táže óba líka, sošédšesja vkúpi, pojút pérvyj pripív prázdnika, i irmós: Táinstvo stránnoje vížu i preslávnoje: nébo, vertép: prestól cheruvímskij, Ďívu: jásli, vmistílišče, v níchže vozležé nevmistímyj Christós Bóh: jehóže, vospivájušče, veličájem.

Posém vtoráho kanóna pripív, i irmós: Ľubíti úbo nám, jáko bezbídnoje stráchom udóbije molčánije, ľubóviju že, Ďívo, písni tkáti sproťažénno složénnyja, neudóbno jésť: no i Máti, sílu, jelíko jésť proizvolénije, dážď.

Po 9. pisňi.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomílu, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko tebé chváľat vsjá síly nebésnyja, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Svitílen: Positíl ný jésť svýše Spás náš, vostók vostókov, i súščiji vo tmí i síni obritóchom ístinu: íbo ot Ďívy rodísja Hospóď. Tríždy.

(Hlás 4.) Vsjakoje dychanije da chvalit Hospoda, chvalite Hospoda s nebes, chvalite jeho vo vyšnich. Tebi podobaje pisň Bože.

Chvalíte jehó vsí Ánheli jehó, chvalíte jehó vsjá síly jehó, tebí podobájet písň, Bóže.

Chvalíte jehó sólnce i luná, chvalíte jehó vsjá zvízdy i svít. - Chvalíte jehó nebesá nebés, i vodá jáže prevýše nebés, da voschváľat ímja Hóspodne. - Jáko tój rečé i býša, tój poveľí i sozdášasja. - Postávi já vo vík i vo vík víka, poveľínije položí i ne mímo idét - Chvalíte Hóspoda ot zemlí zmijéve i vsjá bézdny. - Óhň, hrád, sňíh, hóloť, dúch búren, tvorjáščaja slóvo jehó. - Hóry i vsí chólmi, dréva plodonósna i vsí kédry. - Zvírije i vsí skóti, hádi i ptícy pernáty. - Cáriji zémstiji i vsí ľúdije, kňázi i vsí sudijí zémstiji. - Júnoši i ďívy, stárcy s júnotami, da voschváľat ímja Hóspodne, jáko voznesésja ímja tohó jedínaho. - Ispovídanije jehó na zemlí i na nebesí, i voznesét róh ľudéj svojích. - Písň vsím prepodóbnym jehó, synovóm Izrailevym, ľúdem približjuščymsja jemu.

Psalóm 149.

Vospójte Hospodévi písň nóvu, chvalénije jehó v cérkvi prepodóbnych. - Da vozveselítsja Izráiľ o sotvoršém jehó, i sýnove Sijóni vozrádujutsja o carí svojém. - Da voschváľat ímja jehó v líci, v tympáňi i psaltíri da pojút jemú. - Jáko blahovolít Hóspoď v ľúdech svojích, i voznesét krótkija vo spasénije. - Voschváľatsja prepodóbniji vo slávi, i vozrádujutsja na ložách svojích. - Voznošénija Bóžija v hortáni ích, i meči obojúdu ostrý v rukách ích. - Sotvoríti otmščénije v jazýcich, obličénija v ľúdech. - Svjazáti carí ích púty, i slávnyja ích ručnými okóvy žeľíznymi.

Na chvalítech stichíry, na 4,

Stích: Sotvoríti v ních súd napísan, sláva sijá búdet vsím prepodóbnym jehó.

Stích: Chvalíte Bóha vo svjatých jehó, chvalíte jehó vo utveržéniji síly jehó.

Stích: Chvalíte jehó na sílach jehó, chvalíte jehó po mnóžestvu velíčestvija jehó.

hlás 4. Samohlásny. Veselítesja právedniji, nebesá rádujtesja, vzyhrájte hóry Christú róždšusja, Ďíva sidít, Cheruvímom podóbjaščisja, nosjášči v ňídrich Bóha Slóva voploščénna. Pástyrije roždénnomu divjátsja: volsví Vladýci dáry prinósjat: ánheli vospivájušče hlahóľut: nepostižíme Hóspodi, sláva tebí.

Stich: Chvalíte jehó v hlási trúbňim, * chvalíte jehó v psaltíri i húsľich.

Bohoródice Ďívo, róždšaja Spása, uprazdníla jesí pérvuju kľátvu Jévinu: jáko Máti bylá jesí blahovolénija Ótča, nosjášči v ňídrich Bóžije Slóvo voploščénnoje. Ne terpít tájna ispytánija, víroju jedínoju sijú vsí slávim, zovúšče s tobóju, i hlahóľušče: neizrečénne Hóspodi, sláva tebí.

Stich: Chvalíte jehó v tympáňi i líci, * chvalíte jehó v strúnach i orháňi.

Priidíte, vospojím, Máter Spásovu, po roždeství páki jávľšujusja Ďívu: rádujsja, hráde oduševlénnyj carjá i Bóha, v némže Christós požív spasénije soďíla. S Havriílom vospojém, s pástyrmi proslávim, zovúšče: Bohoródice, molí iz tebé voploščénnaho, spastísja nám.

Stich: Chvalíte jehó v kymváľich dobrohlásnych, chvalíte jehó v kymváľich vosklicánija, * vsjákoje dychánije da chvalít Hóspoda.

Otéc blahoizvóli, Slóvo plóť býsť, Ďíva rodí Bóha vočelovíčšasja: zvizdá vozviščájet: volsví poklaňájutsja: pástyrije čuďátsja: i tvár rádujetsja.

Sláva, hlás 6: Dnés nevídimoje jestestvó čelovíkom ot Ďívy sovokupľájetsja. Dnés bezmírnoje suščestvó vo Vithlejémi pelenámi obvivájetsja. Dnés Bóh zvizdóju volchvý v poklonénije privódit, provozviščája svojé tridnévnoje pohrebénije, jáko v zláťi i smírňi i liváňi. Jemúže pojém: voplotívyjsja ot Ďívy Christé Bóže, spasí dúšy náša.

I nýňi, hlás 2. Joánna monácha: Dnés Christós vo Vithlejémi raždájetsja ot Ďívy, dnés beznačáľnyj načinájetsja, i Slóvo voploščájetsja. Síly nebésnyja rádujutsja, i zemľá s čelovíki veselítsja: volsví Vladýci dáry prinósjat: pástyrije roždénnomu divjátsja. Mý že neprestánno vopijém: sláva v výšnich Bóhu i na zemlí mír, k čelovícech blahovolénije.

Jerej: Sláva tebí pokazávšemu nam svit.

Slavoslovije velikoje.

Sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mir , v čelovícich blahovolénije. Chválim ťa, blahoslovím ťa , kláňajemtisja slavoslóvim ťa. - Blahodarim ťa, velikija rádi slávy tvojejá * Hóspodi Carjú nebésnyj. - Bóže Otče vsederžiteľu, Hóspodi Sýne jedinorodnyj , Isúse Christé, i svjatýj Dúše, Hóspodi Bóže. - Áhnče Bóžij, * Sýne Otč. - Vzémľaj hrich míra, * pomiluj nas. - Vzémľaj hrihí míra, * prijmi molitvy náša. - Siďaj odesnúju Otca, * pomiluj nas. - Jáko ty jedín svjat, ty jedín Hóspoď Isús Christós, * v slávu Bóha Otcá, amiň. - Na vsják deň blahoslovím ťa, * i voschválim ímja tvojé vo viki i vo vík vika. - Spodóbi, Hóspodi, v deň sej * bez hrichá sochranítisja nam. Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže Otec nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amiň. - Búdi, Hóspodi, mílosť tvojá na nas, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí. Hóspodi, * naučí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazumí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosviti nas opravdánii tvoímí. - Hóspodi, príbížišče byl jesí nam, v rod í rod. - Az rich, Hóspodi, pomiluj mja: * i iscilí dúšu moju, jáko sohriších tebí. - Hóspodi, k tebí pribihóch *, naučí mja tvoríti vóľu tvoju, jáko ty jesí Boh moj - Jáko u tebé jésť istóčnik života, * v svíťi tvojém uzrim svit. Probávi mílosť tvoju * víduščym ťa.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Sláva, i nýňi: Svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Tropár po Slavosloviji:

Tropár, prázdnika, hlás 7: V roždeství ďívstvo sochraníla jesí, vo uspéniji míra ne ostávila jesí, Bohoródice, prestávilasja jesí k životú, Máti súšči životá: i molítvami tvojími izbavľáješi ot smérti dúšy náša.

~~(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:~~

Hóspodi, pomíluj. (12x)

Sláva, i nýňi: )

Jerej: Pomíluj nás, Bóže, po velícij mílosti tvojéj, mólimtisja uslýši i pomíluj.

Lík: Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Jéšče mólimsja o svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rék), i o preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék) i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), o služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém, i o otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej.

Ješčé mólimsja o bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich i o vsém vójinstvi.

Ješčé mólimsja o predstojáščich ľúdech, i ožidájuščich ot tebé velíkija i bohátyja mílosti, za tvorjáščich nám mílostyňu, i za vsjá pravoslávnyja (ilí pravovírnyja) christijány.

Jeréj: Jáko mílostiv i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jekténija prositelnaja:

Jerej: Ispólnim utrénuju molítvu nášu Hóspodevi.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Zastupí, spasí, pomíluj i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Dné vsehó soveršénna, svjáta, mírna i bezhríšna, u Hóspoda prósim.

Lík: Podáj, Hóspodi. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Ánhela mírna, vírna nastávnika, chraníteľa dúš i ťilés nášich, u Hóspoda prósim.

Proščénija i ostavlénija hrichóv, i prehrišénij nášich, u Hóspoda prósim.

Dóbrych i poléznych dušám nášym, i míra mírovi, u Hóspoda prósim.

Próčeje vrémja životá nášeho v míri i pokajániji skončáti, u Hóspoda prósim.

Christijánskija končíny životá nášeho, bezboľíznenny, nepostýdny, mírny, i dóbraho otvíta na strášňim sudíšči Christóvi, prósim.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, samí sebé, i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej: Jáko Bóh mílosti i ščedrót i čelovikoľúbija jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Mír vsím

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej hlahólet molítvu sijú tájno: Hospodi svjatýj, vo výšnich živýj, i na smirénnyja prizirájaj, i vsevíďaščim ókom Tvojím prizirájaj na vsjú tvár, Tebí prokloníchom výju sérdca i ťilesé, i mólimsja Tebí: prostrí rúku Tvojú nevídimuju ot svjatáho žilíšča Tvojehó, i blahosloví vsja ný. I ášče čtó sohrišíchom vóleju ilí nevóleju, jáko bláh i čelovikoľúbec Boh prostí, dáruja mirnaja i premirnaja blahaja Tvoja.

Jerej: Tvóje bo jest jéže mílovati i spasáti ný Bóže i tebí slávu vozzsylájem, Otcúi Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lik: Amíň.

Diákon: Premúdrosť.

Lík: Blahosloví.

Jeréj: Syj blahoslovén Christós Bóh náš, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň. Utverdí, Bóže, svjatúju pravoslávnuju (ilí katholíčeskuju) víru, vo víki vikóv.

Jeréj: Presvjatája Bohoródice, spasí nás.

Lík: Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju béz sravnénija Serafím, béz istľínija Bóha Slóva róždšuju, súščuju Bóhoródicu ťa veličájem.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Sláva Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Roždéjsja v vertépi v Viflejémi Judéjsťim, i v jáslich vozléhij, spasénija nášeho rádi, Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol . . . i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Ášče mírjan molítsja, hlahólet tókmo: Čestňíjšuju Cheruvím: Sláva, i nýňi: Hóspodi, pomíluj (3x) Hóspodi, blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.

Ornament

Texty projektu Časoslov sú určené na vnútornú potrebu. Ďakujeme, že nás podporujete! www.casoslov.sk