Utiereň 23.4.

Jerej: Sláva svjaťíj jedinosúščňij, i životvorjáščij, i nerazďilímij trójci, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu], vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Christós voskrése iz mértvych, * smértiju smerť popráv * i súščym vo hrobích živót darováv. (3x)

Sláva vo výšnich Bóhu, i na zemlí mír v čelovícich blahovolénije. (3x)

Hóspodi, ustňí mojí otvérzeši i ustá mojá vozvisťát chvalú tvojú. (2x)

Psalóm 3.

Hóspodi, čtósja umnóžiša stužájuščiji mí? * mnózi vostájut na mjá. - Mnózi hlahóľut duší mojéj, * ňísť spasénija jemú v Bózi jehó. - Tý že, Hóspodi, zastúpnik mój jesí, * sláva mojá, i voznosjáj hlavú mojú. - Hlásom mojím ko Hóspodu vozzvách, * i uslýša mjá ot horý svjatýja svojejá. - Áz že usnúch i spách: * vostách, jáko Hóspoď zastúpit mjá. - Ne ubojúsja ot tém ľudéj, ókrest napádajuščich na mjá: * voskresní, Hóspodi, spasí mjá, Bóže mój. - Jáko tý porazíl jesí vsjá vraždújuščyja mí vsúje: * zúby hríšnikov sokrušíl jesí. - Hóspodne jésť spasénije, * i na ľúdech tvojích blahoslovénije tvojé.

Áz usnúch i spách, * vostách, jáko Hóspoď zastúpit mjá.

Psalóm 37.

Hóspodi, da ne járostiju tvojéju obličíši mené, * nižé hňívom tvojím nakážeši mené. - Jáko stríly tvojá unzóša vo mňí, * i utverdíl jesí na mňí rúku tvojú. - Ňísť iscilénija v plóti mojéj ot licá hňíva tvojehó, * ňísť míra v kostéch mojích, ot licá hrích mojích. - Jáko bezzakónija mojá prevzydóša hlavú mojú, * i jáko brémja ťážkoje oťahoťíša na mňí. - Vozsmerďíša i sohníša rány mojá, * ot licá bezúmija mojehó. - Postradách i sľakóchsja do koncá, * vés déň sítuja choždách. - Jáko ľádvija mojá napólnišasja poruhánij, * i ňísť iscilénija v plóti mojéj. - Ozlóblen bých, i smiríchsja do zilá, * rykách ot vozdychánija sérdca mojehó. - Hóspodi, préd tobóju vsé želánije mojé, * i vozdychánije mojé ot tebé ne utajísja. - Sérdce mojé smatésja, ostávi mjá síla mojá, * i svít óčiju mojéju, i tój ňísť so mnóju. - Drúzi mojí i ískrenniji mojí, * prjámo mňí priblížišasja i stáša. - I blížniji mojí ot daléče mené stáša, * i nuždáchusja íščuščiji duší mojejá. - I íščuščiji zlája mňí, hlahólachu sujetnaja, * i ľstívnym vés déň poučáchusja. - Áz že jáko hlúch ne slýšach: * i jáko ňím ne otverzájaj úst svojích. - I bých jáko čelovík ne slýšaj, * i ne imýj vo usťích svojích obličénija. - Jáko na ťá, Hóspodi, upovách, * tý uslýšiši, Hóspodi Bóže mój. - Jáko rích: da ne kohdá porádujutmisja vrazí mojí, * i vnehdá podvižátisja nohám mojím na mjá veleríčevaša. - Jáko áz na rány hotóv, * i boľízň mojá predomnóju jésť výnu. - Jáko bezzakónije mojé áz vozviščú, * i popekúsja o hrisí mojém. - Vrazí že mojí živút, i ukripíšasja páče mené, * i umnóžišasja nenavíďaščiji mja bez právdy. - Vozdajúščiji mí zlája vozblahája, obolháchu mjá, * zané hoňách blahostýňu. - Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené. - Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Ne ostávi mené, Hóspodi Bóže mój, * ne otstupí ot mené.

Vonmí v pómošč mojú, * Hóspodi spasénija mojehó.

Psalóm 62.

Bóže, Bóže mój, * k tebí útreňuju. - Vozžadá tebé dušá mojá, * kóľ mnóžiceju tebí plóť mojá. - V zemlí púsťi, i neprechódňi, i bezvódňi, * táko vo svjaťím javíchsja tebí, víďiti sílu tvojú i slávu tvojú. - Jáko lúčši mílosť tvojá páče živót, * ustňí mojí pochvalíťi ťa. - Táko blahoslovľú ťa v živoťí mojém, * o ímeni tvojém vozďižú rúci mojí. - Jáko ot túka i másti da ispólnitsja dušá mojá, * i ustnáma rádosti voschváľat ťa ustá mojá. - Ášče pominách ťa na postéli mojéj, na útrennich poučáchsja v ťa, * jáko býl jesí pomóščnik mój. - I v króvi krilú tvojéju vozrádujusja, prilpé dušá mojá po tebí, * mené že priját desníca tvojá. - Tíji že vsúje iskáša duší mojejá, vnídut v preispódňaja zemlí, * predaďátsja v rúki orúžija, části lísovom búdut. - Cár že vozveselítsja o Bózi: pochválitsja vsják klenýjsja ím, * jáko zahradíšasja ustá hlahóľuščich neprávednaja.

Na útrennich poučáchsja v ťa: * jáko býl jesí pomóščnik mój. - I v króvi krilú tvojéju vozrádujusja.

Priľpé dušá mojá po tebí, * mené že priját desníca tvojá.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm 87.

Hóspodi, Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí préd tobóju. - Da vnídet préd ťá molítva mojá: * prikloní úcho tvojé k moléniju mojemú. - Jáko ispólnisja zól dušá mojá, * i živót mój ádu priblížisja. - Privminén bých s nizchoďáščimi v róv, * bých jáko čelovík bez pómošči vo mértvych svobóď. - Jáko jázvenniji spjáščiji vo hróbi, íchže ne pomjanúl jesí ktomú, * i tíji ot rukí tvojejá otrinovéni býša. - Položíša mja v róvi preispódňim, * v témnych i síni smértňij. - Na mňí utverdísja járosť tvojá, * i vsjá vólni tvojá navél jesí na mjá. - Událil jesí znájemych mojích ot mené, * položíša mjá mérzosť sebí. - Predán bých i ne ischoždách, * óči mojí iznemohósťi ot niščetý. - Vozzvách k tebí, Hóspodi, vés déň, * vozďích k tebí rúci mojí. - Jedá mértvymi tvoríši čudesá? * ilí vráčeve voskresját i ispovíďatsja tebí? - Jedá povísť któ v hróbi mílosť tvojú, * i ístinu tvojú v pohíbeli? - Jedá poznána búdut vo tmí čudesá tvojá, * i právda tvojá v zemlí zabvénňij? - I áz k tebí, Hóspodi, vozzvách, * i útro molítva mojá predvarít ťa. - Vskúju Hóspodi otríješi dúšu mojú, * otvraščáješi licé tvojé ot mené? -Níšč jésm áz, i v truďích ot júnosti mojejá, * voznésžesja smiríchsja i iznemohóch. - Na mňí prejdóša hňívi tvojí, * ustrašénija tvojá vozmutíša mjá. - Obydóša mja jáko vodá vés déň: * oderžáša mja vkúpi. - Událil jesí ot mené drúha i ískrenňaho, * i znájemych mojích ot strastéj.

Hóspodi Bóže spasénija mojehó, * vo dní vozzvách, i v noščí préd tobóju.

Da vnídet préd ťá molítva mojá: * prikloní úcho tvojé k moléniju mojemú.

Psalóm 102.

Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * i vsjá vnútrenňaja mojá ímja svjatóje jehó. -Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * i ne zabyváj vsích vozdajánij jehó. - Očiščájuščaho vsjá bezzakónija tvojá, * isciľájuščaho vsjá nedúhi tvojá. - Izbavľájuščaho ot istľínija živót tvój, * vinčájuščaho ťa mílostiju i ščedrótami. - Ispolňájuščaho vo blahích želánije tvojé, * obnovítsja jáko órľa júnosť tvojá. - Tvorjáj mílostyni Hospóď, * i sudbú vsím obídimym. - Skazá putí svojá Mojséovi, * synovóm Ízrailevym choťínija svojá. - Ščédr i mílostiv Hospóď, * dolhoterpilív i mnohomílostiv. - Ne do koncá prohňívajetsja, * nižé vo vík vraždújet. - Ne po bezzakónijem nášym sotvoríl jésť nám, * nižé po hrichóm nášym vozdál jésť nám. - Jáko po vysoťí nebésňij ot zemlí, * utverdíl jésť Hospóď mílosť svojú na bojáščichsja jehó. - Jelíko otstoját vostócy ot západ, * událil jésť ot nás bezzakónija náša. - Jákože ščédrit otéc sýny, uščédri Hóspoď bojáščichsja jehó: * jáko tój pozná sozdánije náše. - Pomjanú jáko pérsť jesmý:* čelovík jáko travá, dníje jehó jáko cvít sélnyj táko ocvitét. - Jáko dúch prójde v ném, i ne búdet, * i ne poznájet ktomú místa svojehó. - Mílosť že Hospódňa ot víka, * i do víka na bojáščichsja jehó. - I právda jehó na syňích synóv, * chraňáščich zavít jehó. - I pómňaščich zápovidi jehó, * tvoríti já. - Hóspoď na nebesí uhotóva prestól svój, * i cárstvo jehó vsími obladájet. - Blahoslovíte Hóspoda vsí Ánheli jehó, * sílniji krípostiju, tvorjáščiji slóvo jehó, uslýšati hlás slovés jehó. - Blahoslovíte Hóspoda vsjá síli jehó, * sluhí jehó tvorjáščiji vóľu jehó. -Blahoslovíte Hóspoda vsjá ďilá jehó, * na vsjácim mísťi vladýčestvija jehó, blahosloví dušé mojá Hóspoda.

Na vsjákom mísťi vladýčestvija jehó, * blahosloví dušé mojá Hóspoda.

Psalóm 142.

Hóspodi uslýši molítvu mojú, vnuší molénije mojé vo ístiňi tvojéj, * uslýši mjá v právďi tvojéj. - I ne vnídi v súd s rabóm tvojím, * jáko ne opravdítsja préd tobóju vsják živýj. - Jáko pohná vráh dúšu mojú, * smiríl jésť v zémľu živót mój. - Posadíl mjá jésť v témnych, jáko mértvyja víka, * i uný vo mňí dúch mój: vo mňí smjatésja sérdce mojé. - Pomjanúch dní drévnija: poučíchsja vo vsích ďíľich tvojích, * v tvorénijich rukú tvojéju poučáchsja. - Vozďích k tebí rúci mojí, * dušá mojá jáko zémľa bezvódnaja tebí. - Skóro uslýši mjá, Hóspodi, * isčezé dúch mój. - Ne otvratí licá tvojehó ot mené, * i upodóbľusja nizchoďáščym v róv. - Slýšanu sotvorí mňí zaútra mílosť tvojú, * jáko na ťá upovách. - Skaží mňí, Hóspodi, púť, v óň že pojdú, * jáko k tebí vzjách dúšu mojú. - Izmí mjá ot vráh mojích, Hóspodi, k tebí pribihóch,* naučí mjá tvoríti vóľu tvojú, jáko tý jesí Bóh mój. - Dúch tvój blahíj nastávit mjá na zémľu právu, * ímene tvojehó rádi, Hóspodi, živíši mjá právdoju tvojéju. - Izvedéši ot pečáli dúšu mojú, * i mílostiju tvojéju potrebíši vrahí mojá. - I pohubíši vsjá stužájuščyja duší mojéj, * jáko áz ráb tvój jésm.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Uslýši mjá, Hóspodi, v právďi tvojéj, * i ne vnídi v súd s rabóm tvojím.

Dúch tvój blahíj, * nastávit mjá na zémľu právu.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x) Sláva, i nýňi: )

Mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

O svýšňim míri, i spaséniji dúš nášich, Hóspodu pomólimsja.

O míri vsehó míra, blahostojániji svjatých Bóžijich cerkvéj, i sojedinéniji vsích, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťím chrámi sém, i s víroju, blahohovínijem, i stráchom bóžijim vchoďáščich v óň, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rek), Pápi Rímsťim, Hóspodu pomólimsja.

O preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék), i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), čéstňim presvýterstvi, vo Chrisťí dijákonstvi, o vsém príčťi i ľúdech, Hóspodu pomólimsja.

O bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich, i o vsém vójinstvi, Hóspodu pomólimsja.

O hráďi sém (ilí O vési séj, ilí O svjaťíj obíteli séj ), vsjákom hráďi, straňí, i víroju živúščich v ních, Hóspodu pomólimsja.

O blahorastvoréniji vozdúchov, o izobíliji plodóv zemných, i vrémeňich mírnych, Hóspodu pomólimsja.

O plávajuščich, putešéstvujuščich, nedúhujuščich, strážduščich, pľinénnych, i o spaséniji ích, Hóspodu pomólimsja.

O izbávitisja nám ot vsjákija skórbi, hňíva i núždy, Hóspodu pomólimsja.

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Bóh Hóspoď i javísja nám, blahoslovén hrjadýj vo ímja Hóspodne. (2. hlas)

Stích: Ispovídajtesja Hóspodevi, jáko bláh, jáko vo víki mílosť jehó.

Stích: Obyšédše obydóša mjá i ímenem Hóspodnim protivľáchsja ím.

Stích: Ne umrú, no žív búdu i povím ďilá Hóspodňa.

Stích: Kámeň, jehóže nebrehóša ziždúščiji, séj býsť vo hlavú úhla: ot Hóspoda býsť séj i jésť díven v očesích nášich.

Tropár, hlás 2. Jehdá snizšél jesí k smérti, Životé bezsmértnyj, tohdá ád umertvíl jesí blistánijem Božestvá. Jehdá že i uméršyja ot preispódnich voskresíl jesí, vsjá síly nebésnyja vzyváchu: žiznodávče Christé Bóže náš, sláva tebí.

Blahoobráznyj Jósif, s dréva sném prečístoje ťílo tvojé, plaščaníceju čístoju obvív, i blahoucháňmi vo hróbi nóvi zakrýv položí: no tridnéven voskrésl jesí Hóspodi, podajáj mírovi véliju mílosť.

Sláva, tropár, hlás 4. Jáko pľínnych svobodíteľ i níščich zaščítiteľ, nemoščstvújuščich vráč, pravoslávnych pobórniče, pobidonósče, velikomúčeniče Heórhije, molí Christá Bóha, spastísja dušám nášym. I nýňi: Mironósicam ženám, pri hróbi predstáv ánhel vopijáše: míra mértvym súť prilíčna, Christós že istľínija javísja čúžď. No vozopíjte: voskrése Hospóď, podajáj mírovi véliju mílosť.

Psalóm 9

Ispovímsja Tebí, Hóspodi, vsím sérdcem mojím, * povím vsjá čudesá Tvojá.

Vozveseľúsja i vozrádujusja o Tebí, * pojú ímeni Tvojemú, Výšnij.

Vnehdá vozvratítisja vrahú mojemú vspjáť, * iznemóhut i pohíbnut ot licá Tvojehó.

Jáko sotvoríl jesí súd mój i prjú mojú, * síl jesí na Prestóľi, suďáj právdu.

Zapretíl jesí jazýkom, i pohíbe nečestívyj, * ímja jehó potrebíl jesí vo vík i vo vík víka.

Vrahú oskuďíša orúžija v konéc, i hrády razrušíl jesí, * pohíbe pámjať jehó s šúmom.

I Hospóď vo vík prebyvájet, uhotóva na súd Prestól Svój, * i Tój sudíti ímať vselénňij v právdu, sudíti ímať ľúdem v pravoťí.

I býsť Hospóď pribížišče ubóhomu, * pomóščnik vo blahovrémenijich, v skórbech.

I da upovájut na Ťá znájuščiji ímja Tvojé, * jáko ne ostávil jesí vzyskájuščich Ťá, Hóspodi.

Pójte Hóspodevi, živúščemu v Sijóňi, * vozvistíte vo jazýcich načinánija Jehó.

Jáko vzyskájaj króvi ích pomjanú, * ne zabý zvánija ubóhich.

Pomíluj mjá, Hóspodi, vížď smirénije mojé ot vráh mojích, * voznosjáj mjá ot vrát smértnych.

Jáko da vozviščú vsjá chvály Tvojá vo vraťích dščére Sijóňi, * vozrádujemsja o spaséniji Tvojém.

Uhľibóša jazýcy v páhubi, júže sotvoríša, * v síti séj, júže skrýša, uvjazé nohá ích.

Znájem jésť Hospóď suďbý tvorjáj, * v ďíľich rukú svojéju uvjazé hríšnik.

Da vozvraťátsja hríšnicy vo ád, * vsí jazýcy zabyvájuščiji Bóha.

Jáko ne do koncá zabvén búdet níščij, * terpínije ubóhich ne pohíbnet do koncá.

Voskresní, Hóspodi, da ne kripítsja čelovík, * da súďatsja jazýcy préd Tobóju.

Postávi, Hóspodi, zakonopoložíteľa nád ními, * da razumíjut jazýcy, jáko čelovícy súť.

Vskúju, Hóspodi, otstojá daléče, * preziráeši vo blahovrémenjiich, v skórbech?

Vnehdá hordítisja nečestívomu, * vozharájetsja níščij, uvjazájut v sovíťich, jáže pomyšľájut.

Jáko chválim jésť hríšnyj v póchotech duší svojejá, * i obíďaj blahoslovím jesť.

Razdraží Hóspoda hríšnyj, po mnóžestvu hňíva svojehó ne vzýščet, * ňísť Bóha préd ním.

Oskverňájutsja putijé jehó na vsjákoje vrémja, * otjémľutsja suďbý Tvojá ot licá jehó, vsími vráhi svojími obladájet.

Rečé bo v sérdci svojém, * ne podvížusja ot róda v ród bez zlá,

jehóže kľátvy ustá jehó polná súť, i hóresti i ľstí, * pod jazýkom jehó trúd i boľízň.

Prisidít v lovíteľstvi s bohátymi v tájnych, * jéže ubíti nepovínnaho, óči jehó na níščaho prizirájeťi.

Lovít v tájňi jáko lév vo ohráďi svojéj, * lovít éže voschítiti níščaho,

voschítiti níščaho, * vnehdá privleščí í v síti svojéj.

Smirít jehó, preklonítsja i padét, * vnehdá jemú obladáti ubóhimi.

Rečé bo v sérdci svojém: zabý Bóh, otvratí licé Svojé, * da ne vídit do koncá.

Voskresní, Hóspodi Bóže mój, * da voznesétsja ruká Tvojá, ne zabúdi ubóhich Tvojích do koncá.

Česó rádi prohňíva nečestívyj Bóha? * Rečé bo v sérdci svojém: ne vzýščet.

Vídiši, jáko Tý boľízň i járosť smotrjáješi, * da prédan búdet v rúci Tvojí,

Tebí ostávlen jésť níščij, * síru Tý búdi pomóščnik.

Sokruší mýšcu hríšnomu i lukávomu, * vzýščetsja hrích jehó i ne obrjáščetsja.

Hospóď Cár vo vík i v vík víka, * pohíbnete, jazýcy, ot zemlí Jehó.

Želánije ubóhich uslýšal jesí, Hóspodi, * uhotóvaniju sérdca ích vňát úcho Tvojé.

Sudí síru i smirénu, * da ne priložít ktomú veličátisja čelovík na zemlí.

Psalóm Davídu, 10

Na Hóspoda upovách, káko rečéte duší mojéj: * previtáj po horám, jáko ptíca.

Jáko sé, hríšnicy naľakóša lúk, * uhotóvaša stríly v túľi, sostriľáti vo mráci právyja sérdcem.

Zané jáže Tý soveršíl jesí, oní razrušíša, * právednik že čtó sotvorí Hospóď vo chrámi svjáťim Svojém.

Hóspoď, na nebesí Prestól Jehó, * óči Jehó na níščaho prizirájeťi, víždi Jehó ispytájeťi sýny čelovíčeskija.

Ispytájet právednaho i nečestívaho, * ľúbjaj že neprávdu nenavídit svojú dúšu.

Odoždít na hríšniki síti, óhň i žúpel, * i dúch búren čásť čáši ích.

Jáko práveden Hospóď, i právdy vozľubí, * pravotý víďi licé Jehó.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm Davídu, 11

Spasí mjá, Hóspodi, jáko oskuďí prepodóbnyj, * jáko umálišasja ístiny ot synóv čelovíčeskich.

Sújetnaja hlahóla kíjždo ko ískrennemu svojemú, * ustňí ľstívyja v sérdci, i v sérdci hlahólaša zlája.

Potrebít Hospóď vsjá ustný ľstívyja, * jazýk veleríčivyj,

Rékšyja: jazýk náš vozvelíčim, * ustný náša pri nás súť, któ nám Hospóď jésť?

Strásti rádi níščich i vozdychánija ubóhich nýňi voskresnú, * hlahólet Hospóď, položúsja vo spasénije, ne obiňúsja o ném.

Slovesá Hospódňa slovesá čísta, * srebró razžžéno, iskušéno zemlí, očiščéno sedmeríceju.

Tý, Hóspodi, sochraníši ný * i sobľudéši ný ot róda sehó i vo vík.

Ókrest nečestíviji chóďat; * po vysoťí Tvojéj umnóžil jesí sýny čelovíčeskija.

Psalóm Davídu, 12

Dokóľi, Hóspodi, zabúdeši mjá do koncá? * Dokóľi otvraščáješi licé Tvojé ot mené?

Dokóľi položú sovíty v dúši mojéj, boľízni v sérdci mojém déň i nóšč? * Dokóľi voznesétsja vráh mój na mjá?

Prízri, uslýši mjá, Hóspodi Bóže mój, * prosvití óči mojí, da ne kohdá usnú v smérť,

da ne kohdá rečét vráh mój: * ukripíchsja na nehó.

Stužájuščiji mí vozrádujutsja, * ášče podvížusja.

Áz že na mílosť Tvojú upovách, * vozrádujetsja sérdce mojé o spaséniji Tvojém,

vospojú Hóspodevi blahoďijavšemu mňí * i pojú ímeni Hóspoda Výšňaho.

Psalóm Davídu, 13

Rečé bezúmen v sérdce svojém: ňísť Bóh. * Rastľíša i omerzíšasja v načinánijich, ňísť tvorjáj blahostýňu.

Hospóď s Nebesé priníče na sýny čelovíčeskija, * víďiti, ášče jésť razumivájaj ilí vzyskájaj Bóha.

Vsí ukloníšasja, vkúpi nekľučími býša: * ňísť tvorjaj blahostýňu, ňísť do jedínaho.

Ni lí urazumíjut vsí ďílajuščiji bezzakónije, sňidájuščiji ľúdi mojá v sňíď chľíbá? * Hóspoda ne prizváša.

Támo ubojášasja strácha, iďíže ne bí strách, * jáko Hospóď v róďi právednych.

Sovít níščaho posramíste, * Hospóď že upovánije jehó jésť.

Któ dást ot Sijóna * spasénije Izráilevo?

Vnehdá vozvratít Hospóď pľinénije ľudéj Svojích, * vozrádujetsja Jákov, i vozveselítsja Izráiľ.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm Davídu, 14

Hóspodi, któ obitájet v žilíšči Tvojém, * ilí któ vselítsja vo svjátuju hóru Tvojú?

Choďáj neporóčen i ďílajaj právdu, * hlahóľaj ístinu v sérdci svojém.

Íže ne uľstí jazýkom svojím i ne sotvorí ískrennemu svojemú zlá, * i ponošénija ne priját na blížnija svojá.

Uničižén jésť préd ním lukávnujaj, bojáščyja že sjá Hóspoda slávit, * klenýjsja ískrennemu svojemú i ne otmetájasja.

Srebrá svojehó ne dadé v lichvú i mzdý na nepovínnych ne priját. * Tvorjáj sijá ne podvížitsja vo vík.

Psalóm Davidu, 15

Sochraní mjá, Hóspodi, * jáko na Ťá upovách.

Rích Hóspodevi: Hospóď mój jesí Tý, * jáko blahích mojích ne trébuješi.

Svjátym, íže súť na zemlí Jehó, * udiví Hospóď vsjá choťínija Svojá v ních.

Umnóžišasja némošči ích, po sích uskoríša: ne soberú sobóry ích ot krovéj, * ni pomjanú že imén ích ustnáma mojíma.

Hospóď čásť dostojánija mojehó i čáši mojejá, * Tý jesí ustrojájaj dostojánije mojé mňí.

Úžja napadóša mí v deržávnych mojích, * íbo dostojánije mojé deržávno jésť mňí.

Blahoslovľú Hóspoda, vrazumívšaho mjá, * ješčé že i do nóšči nakazáša mjá utróby mója.

Predzrích Hóspoda prédo mnóju výnu, * jáko odesnúju mené jésť, da ne podvížusja.

Sehó rádi vozveselísja sérdce mojé, i vozrádovasja jazýk mój, * ješčé že i plóť mojá vselítsja na upovániji.

Jáko ne ostáviši dúšu mojú vo áďi, * nižé dási prepodóbnomu Tvojemú víďiti istľínija.

Skazál mí jesí putí životá, ispólniši mjá vesélija s licém Tvoím, * krasotá v desníci Tvojéj v konéc.

Psalóm 16

Uslýši, Hóspodi, právdu mojú, vonmí moléniju mojemú, * vnuší molítvu mojú ne vo ustnách ľstívych.

Ot licá Tvojehó suďbá mojá izýdet, * óči mojí da vídita pravotý.

Iskusíl jesí sérdce mojé, positíl jesí nóščiju, * iskusíl mjá jesí, i ne obrítesja vo mňí neprávda.

Jáko da ne vozhlahóľut ustá mojá ďíl čelovíčeskich, * za slovesá ustén Tvojích áz sochraních putí žéstoki.

Soverší stópy mojá vo stezjách Tvojích, * da ne podvížutsja stópy mojá.

Áz vozzvách, jáko uslýšal mjá jesí, Bóže, * priklóni úcho Tvojé mňí i uslýši hlahóly mojá.

Udiví mílosti Tvojá, spasájaj upovájuščyja na Ťá * ot protívjaščichsja desníci Tvojéj.

Sochraní mjá, Hóspodi, jáko zínicu óka, * v króvi krilú Tvojéju pokrýješi mjá ot licá nečestívych, ostrástšich mjá:

vrazí mojí dúšu mojú oderžáša, túk svój zatvoríša; * ustá ích hlahólaša hordýňu.

Izhoňáščiji mjá nýňi obydóša mjá, * óči svojí vozložíša ukloníti na zémľu.

Objáša mjá jáko lév hotóv na lóv * i jáko skímen obitájaj v tájnych.

Voskresní, Hóspodi, predvarí já i zapní ím, * izbávi dúšu mojú ot nečestívaho,

orúžije Tvojé * ot vráh rukí Tvojéja.

Hóspodi, ot málych ot zémli, razďilí já v živoťí ích, * i sokrovénnych Tvójich ispólnisja črévo ích,

nasýtišasja synóv, * i ostáviša ostánki mladéncem svojím.

Áz že právdoju javľúsja licú Tvojemú, * nasýščusja, vnehdá javíti mí sjá slávi Tvojéj.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:)

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Po 1-m stichoslóviji sidálny,

hlás 2: Kámeň hróbnyj zapečátati ne vozbranív, kámeň víry voskresýj pódal jesí vsím: Hóspodi sláva tebí.

Stích: Voskresní Hóspodi Bóže mój, da voznesétsja ruká tvojá, ne zabúdi ubóhich Tvojích do koncá.

Ňídro prečístoje v výšnich ne istoščívyj, pohrebénije i voskresénije o vsích prijál jesí: Hóspodi sláva tebí.

Sláva, i nýňi: Bohoródičen. Vsjá páče smýsla, vsjá preslávnaja tvojá, Bohoródice, táinstva, čistoťí zapečátannoj, i ďívstvu chranímu, Máti poználasja jesí nelóžna, Bóha róždši ístinnaho: tohó molí, spastísja dušám nášym.

Psalóm 17

Vozľubľú Ťá, Hóspodi, * kríposte mojá.

Hospóď utverždénije mojé, i pribížišče mojé, i Izbáviteľ Mój, * Bóh mój, Pomóščnik mój, i upováju na Nehó,

Zaščítitel mój, * i róh spasénija mojehó, i Zastúpnik mój.

Chvaľá prizovú Hóspoda * i ot vráh mojích spasúsja.

Oderžáša mjá boľízni smértnyja, i potócy bezzakónija smjatóša mjá, * boľízni ádovy obydóša mjá, predvaríša mjá síti smértnyja.

I vnehdá skorbíti mí, * prizvách Hóspoda, i k Bóhu mojemú vozzvách,

uslýša ot chráma svjatáho Svojehó hlás mój, * i vópľ mój préd Ním vnídet vo úši Jehó.

I podvížesja, i trépetna býsť zemľá, * i osnovánija hór smjatóšasja i podvihóšasja, jáko prohňívasja na ňá Bóh.

Vzýde dým hňívom Jehó, i óhň ot licá Jehó vosplámenitsja, * úhlije vozhorísja ot Nehó.

I prikloní nebesá, i sníde, * i mrák pod noháma Jehó.

I vzýde na Cheruvímy, * i leťí, leťí na krilú vítreňu.

I položí tmú zakróv Svój, ókrest Jehó selénije Jehó, * temná vodá vo óblacich vozdúšnych.

Ot oblistánija préd Ním óblacy proidóša, * hrád i úhlije óhnennoje.

I vozhremí s nebesé Hospóď * i Výšnij dadé hlás Svój.

Nizposlá stríly i razhná já, * i mólniji umnóži, i smjaté já.

I javíšasja istóčnicy vodníji, i otkrýšasja osnovánija vselénnyja, * ot zapreščénija Tvojehó, Hóspodi, ot dochnovénija dúcha hňíva Tvojehó.

Nizposlá s vysotý, i priját mjá, * vospriját mjá ot vód mnóhich.

Izbávit mjá ot vrahóv mojích síľnych i ot nenavíďaščich mjá, * jáko utverdíšasja páče mené.

Predvaríša mjá v déň ozloblénija mojehó, * i býsť Hospóď utverždénije móje.

I izvedé mjá na širotú, * izbávit mjá, jáko voschoťí mjá.

I vozdást mí Hospóď po právďi mojéj * i po čistoťí rukú mojéju vozdást mí.

Jáko sochraních putí Hospódni * i ne nečéstvovach ot Bóha mojehó.

Jáko vsjá suďbý Jehó prédo mnóju * i opravdánija Jehó ne otstupíša ot mené.

I búdu neporóčen s Ním, * i sochraňúsja ot bezzakónija mojehó.

I vozdást mí Hospóď po právďi mojéj * i po čistoťí rukú mojéju préd očíma Jehó.

S prepodóbnym prepodóben búdeši, * i s múžem nepovínnym nepovínen búdeši, i so izbránnym izbrán búdeši, i so stroptívym razvratíšisja.

Jáko Tý ľúdi smirénnyja spaséši * i óči hórdych smiríši.

Jáko Tý prosvitíši svitíľnik mój, Hóspodi, Bóže mój, * prosvitíši tmú mojú.

Jáko Tobóju izbávľusja ot iskušénija * i Bóhom mojím prejdú sťínu.

Bóh mój, neporóčen púť Jehó, slovesá Hospódňa razžžéna, * Zaščítiteľ jésť vsích upovájuščich na Nehó.

Jáko któ Bóh, rázvi Hóspodá, Ilí kto Bóh, rázvi Bóha nášehó? * Bóh prepojasújaj mjá síloju, i položí neporóčen púť mój.

Soveršájaj nózi mojí, jáko jeléni, * i na vysókich postavľájaj mjá.

Naučájaj rúci mojí na bráň, * i položíl jesí lúk míďan mýšca mojá.

I dál mi jesí zaščiščénije spásenija, * i desníca Tvojá vospriját mjá,

i nakazánije Tvojé isprávit mjá v konéc, * i nakazánije Tvojé tó mjá naučít.

Uširíl jesí stopý mojá pódo mnóju, * i ne iznemohósťi plesňí mojí.

Poženú vrahí mojá, i postíhnu já, * i ne vozvraščúsja, dóndeže skončájutsja.

Oskorbľú ích, i ne vozmóhut státi, * padút pod noháma mojíma.

I prepojásal mjá jesí síloju na bráň, * spjál jesí vsjá vostajúščyja na mjá pod mjá.

I vrahóv mojích dál mí jesí chrebét, * i nenavíďaščyja mjá potrebíl jesí.

Vozzváša, i ne bí spasájaj: * ko Hóspodu, i ne uslýša ích.

I istňú já jáko prách préd licém vítra, * jáko brénije putéj pohláždu já.

Izbáviši mjá ot prerikánija ľudéj, * postáviši mjá vo hlavú jazýkov.

Ľúdije, íchže ne víďich, rabótaša mí. * V slúch úcha poslúšaša mjá.

Sýnove čuždíji solháša mí. * Sýnove čuždíji obetšáša i ochromóša ot stéz svojích.

Žív Hospóď, i blahoslovén Bóh, * i da voznesétsja Bóh spasénija mojehó.

Bóh dajáj otmščénije mňí * i pokorívyj ľúdi pod mjá.

Izbáviteľ mój ot vráh mojích hňivlívych, * ot vostajúščich na mjá vozneséši mjá, ot múža neprávedna izbáviši mjá.

Sého rádi ispovímsja Tebí vo jazýcich, Hóspodi, * i ímeni Tvojemú pojú:

veličájaj spasénija caréva, * i tvórjaj mílosť christú svojemú Davídu, i símeni jehó do víka.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm 18

Nebesá povídajut slávu Bóžiju, * tvorénije že rukú Jehó vozviščájet tvérď.

Déň dní otryhájet hlahól, * i nóšč nóšči vozviščájet rázum.

Ne súť ríči, nižé slovésa, * íchže ne slýšatsja hlási ích.

Vo vsjú zémľu izýde viščánije ích * i v koncý vsélennyja hlahóly ích.

V sólnce položí selénije svojé, i tój, jáko ženích ischoďáj ot čertóha Svojehó, * vozrádujetsja, jáko ispolín teščí púť.

Ot krája nebesé ischód Jehó, i srítenije Jehó do krája nebesé, * i ňísť íže ukrýjetsja teplotý Jehó.

Zakón Hospódeň neporóčen, obraščájaj dúšy, * sviďíteľstvo Hospódne vírno, umudrjájuščeje mladéncy.

Opravdánija Hospódňa práva, veseľáščaja sérdce, * zápoviď Hospódňa svitlá, prosviščájuščaja óči.

Strách Hospódeň číst, prebyvájaj vo vík víka: * suďbý Hospódni ístinny, opravdány vkúpi,

voždeľínny páče zláta i kámene čéstna mnóha, * i sláždša páče méda i sóta.

Íbo ráb Tvój chranít já, vnehdá sochraníti já, * vozdajánije mnóho.

Hrichopadénija któ razumíjet? * ot tájnych mojích očísti mjá, i ot čuždích poščadí rabá Tvojehó,

ášče ne obladájut mnóju, tohdá neporóčen búdu * i očíščusja ot hrichá velíka.

I búdut vo blahovolénije slovesá úst mojích, i poučénije sérdca mojehó préd Tobóju výnu, * Hóspodi, Pomóščniče mój i Izbáviteľu mój.

Psalóm 19

Uslýšit ťá Hospóď v déň pečáli, * zaščítit ťá ímja Bóha Jákovľa.

Póslet tí pómošč ot Svjatáho * i ot Sijóna zastúpit ťá.

Pomjanét vsjáku žértvu tvojú, * i vsesožžénije tvojé túčno búdi.

Dást tí Hospóď po sérdcu tvojemú * i vés sovít tvój ispólnit.

Vozrádujemsja o spaséniji tvojém * i vo ímja Hóspoda Bóha nášeho vozvelíčimsja.

Ispólnit Hospóď vsjá prošénija tvojá. * Nýňi poznách, jáko spasé Hospóď christá Svojehó,

uslýšit jehó s nebesé svjatáho Svojehó, * v sílach spasénije desnícy Jehó.

Síji na kolesnícach, i síi na kóňich, * mý že vo ímja Hóspoda Bóha nášeho prizovém.

Tíji spjáti býša i padóša, * mý že vostáchom i isprávichomsja.

Hóspodi, spasí carjá i uslýši ný, * vóňže ášče déň prizovém Ťá.

Psalóm 20

Hóspodi, síloju Tvojéju vozveselítsja cár * i o spaséniji Tvojém vozrádujetsja ziló.

Želánije sérdca jehó dál jesí jemú, * i choťínija ustnú jehó ňísi lišíl jehó.

Jáko predvaríl jesí jehó blahoslovénijem blahostýnnym, * položíl jesí na hlaví jehó vinéc ot kámene čéstna.

Životá prosíl jésť u Tebé, * i dál jesí jemú dolhotú dníj vo vík víka.

Vélija sláva jehó spasénijem Tvojím, * slávu i veleľípije vozložíši na nehó.

Jáko dási jemú blahoslovénije vo vík víka, * vozveselíši jehó rádostiju s licém Tvoím.

Jáko cár upovájet na Hóspoda, * i mílostiju Výšňaho ne podvížitsja.

Da obrjáščetsja ruká Tvojá vsím vrahóm Tvojím, * desníca Tvojá da obrjáščet vsjá nenavíďaščyja Tebé.

Jáko položíši ích jáko péšč óhnennuju vo vrémja licá Tvojehó, * Hospóď hňívom Svojím smjatét já, i sňísť ích óhň.

Plód ích ot zemlí pohubíši, * i símja ích ot synóv čelovíčeskich.

Jáko ukloníša na Ťá zlája, * pomýsliša sovíty, íchže ne vozmóhut sostáviti.

Jáko položíši já chrebét, * vo izbýtcich Tvojích uhotóviši licé ích.

Voznesísja, Hóspodi, síloju Tvojéju, * vospojém i pojém síly Tvojá.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm 21

Bóže, Bóže mój, vonmí mí, * vskúju ostávil mjá jesí?

Daléče ot spasénija mojehó * slovesá hrichopadénij mojích.

Bóže mój, vozzovú vo dní, i ne uslýšiši, * i v noščí, i ne v bezúmije mňí.

Tý že vo svjaťím živéši, * chvaló Izráileva.

Na Ťá upováša otcý náši, * upováša i izbávil jesí já.

K Tebí vozzváša, i spasóšasja, * na Ťá upováša, i ne postyďíšasja.

Áz že jésm čérv, a ne čelovík, * ponošénije čelovíkov i uničižénije ľudéj.

Vsí víďaščiji mjá poruháša mí sjá, * hlahólaša ustnámi, pokiváša hlavóju:

upová na Hóspoda, da izbávit jehó, * da spasét jehó, jáko chóščet jehó.

Jáko Tý jesí istórhij mjá iz čréva, * upovánije mojé ot soscú mátere mojejá.

K Tebí privéržen jésm ot ložésn, * ot čréva mátere mojejá Bóh mój jesí Tý.

Da ne otstupíši ot mené, jáko skórb blíz, * jáko ňísť pomohájaj mí.

Obydóša mjá teľcý mnózi, * juncý túčniji oderžáša mjá.

Otverzóša na mjá ustá svojá, * jáko lév voschiščájaj i rykájaj.

Jáko vodá izlijáchsja, i razsýpašasja vsjá kósti mojá, * býsť sérdce mojé jáko vósk, tájaj posreďí čréva mojehó.

Ízsše jáko skudéľ kríposť mojá, i jazýk mój priľpé hortáni mojemú, i v pérsť smérti svél mjá jesí.

Jáko obydóša mjá psí mnózi, sónm lukávych oderžáša mjá, * iskopáša rúci mojí i nózi mojí.

Isčetóša vsjá kósti mojá, * tíji že smotríša i prezríša mjá.

Razďilíša rízy mojá sebí, * i o odéždi mojéj metáša žrébij.

Tý že, Hóspodi, ne udalí pómošč Tvojú ot mené, * na zastuplénije mojé vonmí.

Izbávi ot orúžija dúšu mojú, * i iz rukí pésiji jedinoródnuju mojú.

Spasí mjá ot úst ľvóvych * i ot róh jedinoróž smirénije mojé.

Povím ímja Tvojé brátiji mojéj, * posreďí cérkve vospojú Ťá.

Bojáščijisja Hóspoda, voschvalíte Jehó, vsé símja Iákovle, proslávite Jehó, * da uboítsja že ot Nehó vsé símja Izráilevo.

Jáko ne uničiží, nižé nehodová molítvy níščaho, * nižé otvratí licé Svojé ot mené, i jehdá vozzvách k Nemú, uslýša mjá.

Ot Tebé pochvalá mojá, v cérkvi velícij ispovímsja Tebí, * molítvy mojá vozdám préd bojáščimisja Jehó.

Jaďát ubóziji i nasýťatsja, i voschváľat Hóspoda vzyskájuščiji Jehó, * živá búdut serdcá ích v vík víka.

Pomjanútsja i obraťátsja ko Hospódu vsí koncý zemlí, * i poklóňatsja préd Ním vsjá otéčestvija jazýk.

Jáko Hospódne jésť cárstvije, * i Tój obladájet jazýki.

Jadóša i pokloníšasja vsí túčniji zemlí, * préd Ním pripadút vsí nizchoďáščiji v zémľu, i dušá mojá Tomú živét.

I símja mojé porabótajet Jemú, * vozvistít Hóspodevi ród hrjadúščij.

I vozvisťát právdu Jehó ľúdem róždšymsja, * jáže sotvorí Hospóď.

Psalóm 22

Hospóď pasét mjá * i ničtóže má lišít.

Na mísťi zláčňi, támo vselí mjá, * na voďí pokójňi vospitá mjá.

Dúšu mojú obratí, nastávi mjá na stezí právdy, * ímene rádi Svojehó.

Ášče bo i pojdú posreďí síni smértnyja, * ne ubojúsja zlá,

jáko Tý so mnóju jesí: * žézl Tvój i pálica Tvojá, tá mjá uťíšista.

Uhotóval jesí prédo mnóju trapézu soprotív stužájuščym mňí, * umástil jesí jeléjom hlavú mojú, i čáša Tvojá upojavájušči mjá, jáko deržávna.

I mílosť Tvojá poženét mjá vsjá dní životá mojehó; * i jéže vselíti mí sjá v dóm Hospódeň v dolhotú dníj.

Psalóm 23

Hospódňa zemľá, i ispolnénije jejá, vsélennaja * i vsí živúščiji na néj.

Tój na morjách osnovál jú jésť, * i na rikách uhotóval jú jésť.

Któ vzýdet na hóru Hospódňú? * Ilí któ stánet na mísťi svjaťím Jehó?

Nepovínen rukáma i číst sérdcem, íže ne priját vsúje dúšu svojú, * i ne kľátsja léstiju ískrennemu svojemú.

Séj priímet blahoslovénije ot Hóspoda, * i mílostyňu ot Bóha, Spása svojehó.

Séj ród íščuščich Hóspoda, * íščuščich licé Bóha Jákovľa.

Vozmíte vratá kňázi váša, * i vozmítesja vratá víčnaja, i vnídet Cár slávy.

Któ jésť séj Cár slávy? * Hospóď krípok i sílen, Hospóď sílen v bráni.

Vozmíte vráta kňázi váša, i vozmítesja vratá víčnaja, * i vnídet Cár slávy.

Któ jésť séj Cár slávy? * Hospóď síl, Tój jésť Cár slávy.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Boh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Po 2-m stichoslóviji sidálny,

hlás 2: Mironósicy útro prišédšyja, i hrób tóšč víďivšyja, apóstolom hlahólachu: tľínije nizloží deržávnyj, i súščyja vo áďi ischití úz: propovídite derznovénijem, jáko voskrése Christós Bóh, dárujaj mírovi véliju mílosť.

Stích: Ispovímsja tebí Hóspodi, vsím sérdcem mojím, povím vsjá čudesá Tvojá.

Míry pohrebénija tvojehó žený nosjáščja, táj ko hróbu prijidóša uránše, iudéjskija bojáščesja dérzosti, i vójinov predzrjášče utverždénije. No jestestvó nemoščnóe múžestvo pobidí: jáko namírenije mílostivnoje Bóhu uhodí. Prilíčno úbo vzyváchu: voskresní Hóspodi, pomozí nám, i izbávi nás slávy rádi ímene tvojehó.

Sláva, i nýňi: Bohoródičen: Preproslávlenna jesí Bohoródice Ďívo, pojém ťá: Krestóm bo Sýna tvojehó nizložísja ád i smérť umertvísja: umerščvlénniji vostáchom i životá spodóbichomsja, ráj vosprijáchom drévneje naslaždénije. Ťím blahodarjášče slavoslóvim, jáko deržávnaho Christá Bóha nášeho, i jedínaho mnohomílostivaho.

Polijelej:

Chvalíte imja Hospódne, alliluja, chvalíte rabý Hóspoda. - Alliluja, alliluja, alliluja.

Stojáščíi v chrami Hóspodni, v dvorích dómu Bóha nášeho. – Alliluja, alliluja, alliluja.

Hóspodi, imja tvojé vo viki, í pámjať tvojá v rod i rod. - Alliluja, alliluja, alliluja.

Blahoslovén Hóspoď ot Sióna, žívyj v Jerusalími. - Alliluja, alliluja, alliluja.

Ispovídajtesja Hospodevi jáko bláh, alliluja, jáko v viki mílosť jehó. - Alliluja, alliluja.

Utverdívšemu zémľu na vodách, alliluja, jáko v víki mílosť jehó. Alliluja, alliluja.

Rukóju krípkoju í mýšceju vysókoju, alliluja, jáko vo víki mílosť jehó. Alliluja, alliluja.

Ispovídajtesja Bóhu nebesnómu, alliluja, jáko vo viki mílosť jehó. Alliluja, alliluja.

Veličánije: Veličájem ťá, velikomúčeniče Christóv Heórhije, i čtém čestnája stradánija tvojá, jáže za Christá preterpíl jesí.

Bóh náš pribížišče i síla pomóščnik v skórbich obrítšych ný ziló.

Projdóchom skvózi óhň i vódu, i izvél jesí nás v pokój.

Mnóhy skórby právednym, i ot vsích sích izbávit já Hóspoď.

Svjatým íže súť na zemlí jehó, udiví Hóspoď vsjá choťínija svojá v ních.

Právednik jáko finíks procvitét, i jáko kédr íže v Liváňi umnóžitsja.

Vozveselítsja právednik o Hóspoďi i upovájet na nehó, i pochváľatsja vsí práviji sérdcem.

Sláva i nýňi: Alliluja (3x)

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej: Jáko svjatísja i proslávisja prečestnóje i velikoľípoje ímja tvojé, Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Sidálen,

hlás 1. Podóben: Hrób tvój: Sé vozsijá blahodáti vesná, oblistá Christóvo voskresénije vsím: i s ním sovozsijavájet nýňi, Heórhija múčenika, vseprázdnstvennyj i svitonósnyj déň, priidíte vsí, sviščý nosjášče Božéstvenňi, svítlo prázdnujem.

Hlás tójže. Podóben: Lík ánhelskij. Vójinstvo jéže na zemlí voznenavíďiv, múčeniče, na nebésích vozželál jesí slávy: i boľízni preterpíl jesí, i núždnuju smérť. Ťímže dnés vsesvjatúju tvojú pámjať prázdnujem, Christú prinosjášče chvalú, preblažénne Heórhije.

Sláva, hlás 4 Podóben: Udivísja: Vozďílav priľížno símja Božéstvennych zápovidej, rastočíl jesí níščym vsé bohátstvo blahočéstno, vmísto sích sťažáv, preslávne, Christóvu slávu. Ťímže naďíjavsja, k podvihóm ídeši, i boľíznem dólhim, múčeniče Heórhije, i óbščnik býv strásti bezstrástnaho i voskresénija: cárstvija tohó pričaščájasja, o nás nýňi molísja.

I nýňi, Bohoródičen:

Slóvo Ótčeje, Christá Bóha nášeho, ot tebé voplotívšahosja poznáchom, Bohoródice Ďívo, jedína čístaja, jedína blahoslovénnaja: ťím neprestánno ťá vospivájušče, veličájem.

Stepenny hlás 2.

Antifon 1. Na nébo oči puščáju mojehó sérdca, k tebí, Spase: spasi mja tvoím osijánijem.

Pomíluj nás sohrišájuščich tebi mnóho na vsjákij čás, o Christé moj: i dažď mi óbraz préžde koncá pokájatisja tebí.

Sláva, i nýňi: Svjatomu Duchu, jéže cárstvovati podobajet, osvjaščáti, i podvizáti tvár: Boh bo jesť, jedínosúščen Otcú i Slóvu.

Antifon 2. Ášče ne Hóspoď by byl v nas, kto dovólen ciľ sochranén býti ot vrahá, kúpno i čelovíkoubijcy?

Zubóm ich ne predážď, Spase, tvojehó rabá: íbo ľvóvym obrázom na mja podvizájutsja vrazí mojí.

Sláva, i nýňi: Svjatomu Duchu živonačálije i česť: vsja bo sozdánnaja, jáko Boh syj siloju sobľudájet vo Otcí, s Sýnom že,

Antifon 3. Naďijuščijsja na Hóspoda, upodóbišasja horí svjaťij, íže nikákože dvížutsja prilóhí vrážijimi.

V bezzakóniji ruk svojích, da ne próstrut božéstvenňi živúščijí: ne ostavľájet bo Christós žezlí na žrébiji svojem.

Sláva, i nýňi: Svjatým Dúchom, tóčitsja vsjáka premúdrosť: otsjúdu blahodáť Apóstolom, i stradálčestvy vinčájutsja Múčenicy, i Prorócy zrjat.

Diákon: Vónmim.

Jeréj: Mír vsím.

Diákon: Premúdrosť, vónmim.

Prokimen hlás 2. Vostáni, Hóspodi Bóže moj povelíníjem, imže zapovídal jesí, i sonm ľudéj obýdet ťa.

Stich: Hóspodi Bóže mój na ťá upovách, spasí mjá.

Jeréj: Hóspodu pomolímsja.

Lík: Hóspodi pomíluj.

Jeréj: Jáko svjat jesí, Bóže naš, i v svjatých počiváješi, i tebí slávu vozsylajem, Otcú, i Sýnu, i svjatomu Duchu, nýňi i prísno i v viki vikov.

Lík: Amíň.

Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

Stich: Chvalíte Bóha v svjatých jehó, chvalíte jehó v utverždénii síly jehó.

Vsjákoje dychánie da chvalít Hóspoda.

O jéže spodobitisja nam slýšaniju svjatáho jevanhelija, mirom Hóspoda Bóha molim.

Lík: Hóspodi pomílu. (3x)

Premúdrosť, prósti, uslýšim svjatáho jevanhélia. Mír vsím.

I duchovi tvojemú.

Ot Marka svjatáho jevanhéllija čténije:

Sláva tebí, Hóspodi, sláva tebí.

Vónmim: V ťim časi, na peršyj deň v tyždňu rano Isus voskres, pojaviv sja samoperše Mariji Magdaliňi, z kotroj kolis vyhnav sim nečistych duchiv. Ona pišla i oholosila to joho učenikam, kotry iz nim perebyvali. (Oni) plakali i zavodili. No jak jim povila, že žyje i že joho viďila, ne uvirili. Poťim v inšij podobi pojaviv sja druhym dvom iz nich, jak išli do sela. A oni sja vernuli i rospovili to ostatňim. No ne uvirili ani jim. Nakonec sja pojaviv i jedenadcjaťom, jak siďili kolo stola i napomjanuv jich za nevirstvo i zakamjaňilosť jich serdc, bo ne virili tym, kotry joho viďili voskresenoho. I poviv jim: „Iďte do ciloho svita i propovidajte jevanhelije každomu sotvoriňu. Chto uviriť i dasť sja pokrestiti, bude spasenyj, a chto ne uviriť, bude odsudženyj. A tych, kotry uvirjať, buduť provaditi toty znamena: čerez moje imja buduť vyhaňati nečistych duchiv; buduť hovoriti novyma jazykami; buduť brati do ruk zmyji, a kiď by dašto otrovlene vypili, ne poškodiť jim; buduť klasti ruky na chvorych a chvory vyzdravijuť.“ Jak jim Hospoď toto poviv, vozňis sja na nebo i zasiv po pravij storoňi Boha. A oni išli i vsjahdy propovidali. Hospoď jim pomahav i stverdžovav jich slova znamenami, kotry jich provadili. Amiň.

Sláva tebí, Hóspodi, sláva tebí.

Taže: Voskresenije Chrístóvo víďivše, poklo­nímsja svjatómu Hóspodu Isúsu, jedínomu bezhríšnomu. Krestú tvojemú poklaňájemsja Christé, í svjatoje voskre­senije tvojé pojém i slávim: Ty bo jesí Boh naš, rázvi tebé inóho ne znájem, ímja tvojé imenújem. Priidíte vsi vírniji, poklonimsja svjatomu Christóvu voskreséniju: se bo priíde Krestóm rádosť vsemú míru. Vsehdá bohoslóvjašče Hóspoda, pojém voskresenije Jehó: raspjátije bo preterpív, smertiju smerť razruší. (3x)

Psalóm 50.

Pomíluj mja, Bóže, * po velícij mílosti tvojéj. - I po mnóžestvu ščedrót tvojích * očísti bezzakónije mojé. - Najpáče omýj mja ot bezzakónija mojehó, * i ot hrichá mojehó očísti mja. - Jáko bezzakónije mojé az znáju, * i hrich moj predomnóju jesť výnu. - Tebí jedínomu sohriších i lukávoje pred tobóju sotvorích, * jáko da opravdíšisja vo slovesích tvojích, i pobidíši vnehdá sudíti ti. - Se bo v bezzakónijich začát jesm, * i vo hrisích rodí mja máti mojá. - Se bo ístinu vozľubíl jesí: * bezvístnaja i tájnaja premúdrosti tvojejá javíl mi jesí. - Okropíši mja yssópom i očíščusja, * omýješi mja, i páče sňíha obíľusja. - Slúchu mojemú dási rádosť i vesélije, * vozrádujutsja kósti smirénnyja. - Otvratí licé tvojé ot hrich mojích: * i vsja bezzakónija mojá očísti. - Sérdce čísto sozíždi vo mňi, Bóže, * i duch prav obnoví vo utróbi mojéj. - Ne otvérži mené ot licá tvojehó, * i Dúcha tvojehó svjatáho ne ottimí ot mené. - Vozdážď mi rádosť spasénija tvojehó, * i Dúchom vladýčnym utverdí mja. - Naučú bezzakónnyja putém tvojím, * i nečestíviji k tebí obraťátsja. - Izbávi mja ot krovéj, Bóže, Bóže, spasénija mojehó: * vozrádujetsja jazýk moj právďi tvojéj. - Hóspodi ustňí mojí otvérzeši,* i ustá mojá vozvisťát chválu tvojú. - Jáko ašče by voschoťíl jesí žértvy dal bych úbo, * vsesožžénija ne blahovolíši. - Žértva Bóhu duch sokrušén: * sérdca sokrušénna i smirénna Boh ne uničižít. - Ublaží, Hóspodi, blahovolénijem tvojím Sijóna, * i da soziždutsja sťíny Jerusalímskija. Tohdá blahovolíši žértvu právdy, voznošénije i vsesožžehajémaja, * tohdá vozložát na oltár tvoj telcý.

Sláva, hlás 6. Molítvami svjatých apóstol, Mílostive, očísti mnóžestvo sohrišénij nášych.

I nýňi: Mólitv rádi Prečístyja Bohoródicy, Mílostive, očísti mnóžestvo sohrišénij nášych

Stich: Pomíluj mja, Bóže, po velícij mílosti tvojéj. I po mnóžestvu ščedrót tvojích očísti bezzakónije mojé.

Stichira, hlás 6. Voskrés Isús ot hróba jákože prorečé, dadé nám žývot víčnyj i véliju mílosť.

Jerej: Spasí, Bóže, ľúdi tvojá, i blahosloví dostojánije tvojé, posití mír tvoj mílostiju i ščedrótami, vozvýsi róh christiján pravoslávnych, i nizposlí na ný mílosti tvojá bohátyja, molítvami prečístyja Vladýčicy nášeja Bohoródicy i prisnoďívy Maríji; síloju čestnáho i životvorjáščaho Krestá, zastuplénmi nebésnych Síl bezplótnych, čestnáho i slávnaho proróka, predtéči i krestíteľa Joánna, svjatých slávnych i vsechváľnych Apóstol, i íže vo svjatých Otéc nášich i vseléňskich velíkich učítelej i svjatítelej: Vasílija Velíkaho, Hrihórija Bohoslóva i Joánna Zlatoústaho, Atanásija i Kyrílla, i íže vo svjatých otcá nášeho Nikolája Mýr Lykíjskich čudotvórca, svjatých slavjáňskich Apóstol Kyrílla i Metódija, i svjatáho svjaščenomúčenika Josafáta, svjatých, slávnych i dobropobídnych Múčenik, prepodóbnych i bohonósnych otéc nášich, svjatých i právednych Bohootéc Joakíma i Ánny i prepodobných i bohonósnych otéc nášich Antónija i Teodósija Pečérskich, i svjatáho (jehóže jésť deň ilí chrám), i vsích Svjatých tvojích: mólim Ťa mnohomílostive Hóspodi, uslýši nás hríšnych moľáščichtisja, i pomíluj nás.

Lík: Hóspodi pomílu. (12x)

Vozhlas: Milostiju i ščedrótami i čelovikoľúbiijem jedinoródnaho Sýna tvojehó s nímže blaholslovén jesí so presvjatým i blahím i životvorjáščym tvojím Dúchom nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Kanón páschi. Hlás 1.

Pisň 1.

Irmos: Voskresénija deň, * prosvitímsja, ľúdije. * Páscha, Hospódňa Páscha: * ot smérti bo k žízni, * i ot zemlí k nebesí, * Christós Boh nas privedé, * pobídnuju pojúščija.

Pripiv: Christós voskrése iz mértvych.

Očístim čúvstvija, i úzrim nepristúpnym svítom Voskresénija, Christá blistájuščasja, * i rádujtesja, rekúšča, * jásno da uslýšim, * pobídnuju pojúšče.

Nebesá úbo dostójno da veseľátsja, * zemľá že da rádujetsja, * da prázdnujet že mir, * vídimyj že ves i nevídimyj: * Christós bo vostá, * vesélije víčnoje.

Ínyj kanón Bohoródičen, podóben. jehóže krajestróčije na pérvych troparích: Theofánus. Hlás tójže.

Umerščvlénija preďíl slomíla jesí, víčnuju žízň róždšaja Christá, iz hróba vozsijávšaho dnés, Ďívo vseneporóčnaja, i mír prosvitívšaho.

Voskrésšaho víďivši Sýna tvojehó i Bóha, rádujsja so apóstoly Bohoblahodátnaja čístaja: i jéže rádujsja pérvije, jáko vsích rádosti viná, vosprijála jesí, Bohomáti vseneporóčnaja.

svjatáho kanón, tvorénije kír Theofána.

Hlás 2. Písň 1.

irmós: Vo hlubiňí postlá inohdá faraonítskoje vsevójinstvo preoružénnaja síla, voplóščšejesja že Slóvo vsezlóbnyj hrích potrebílo jésť, preproslávlennyj Hospóď, slávno bo proslávisja.

Téploju víroju i ľubóviju prizyvájuščyja ťá, múčeniče Christóv, vincenósče Heórhije, predstojá vsesvítel čestnómu prestólu vsémi vladúščaho, tvojími molítvami i predstáteľstvy sochraní.

Blahoródno vozďílanije Christú býl jesí, Heórhije, múčeničeski vozďílan ďijániji, i jáko bohátstvo preslávno v nebésnych ťá sokróviščach položí podvihopolóžnik, jáko preizjáščňi chrábrstvovavšaho.

Tvérdo i terpelívno ustremílsja jesí samozván k podvihóm, preblažénne Heórhije, i nizložív svirípoje mučítelej opolčénije, molítvennik o vsích prizyvájuščich ťá býl jesí.

Blažénnuju, slávne, žízň nýňi vosprijém, vo Chrisťí sokrovénnuju, Heórhije, o néjže podvizálsja jesí do króve: víroju pojúščym ťá molí spastísja ot vsjákaho, strastotérpče, obstojánija.

Ínyj [kanón mironósic], v némže postávim stichóv 8.

Písň 1. Hlás 2.

Irmós: Mojséjskuju písň vospriímši, vozopíj dušé: pomóščnik i pokrovíteľ býsť mňí vo spasénije, séj mój Bóh, i proslávľu jehó.

Raspjálsja jesí plótiju, bezstrástnyj jestestvóm Ótčim: probodén býl jesí v rébra, istočívyj mírovi króv i vódu: tý Bóh náš, i proslavľájem ťá.

Predvarívšyja útro žený, víďiša Christá, i božéstvennym vopijáchu učenikóm: voístinnu Christós voskrése, prijidíte s námi vospójte jehó.

Sláva: Vsesvjatája Tróice, jedíno Božestvó, beznačáľnaja jedínice, Ótče i Sýne i Božéstvennyj Dúše, spasáj mír: tý Bóh náš, i proslavľájem ťá.

I nýňi: Drévňuju kľátvu razrišívši čístaja, vo utróbi tvojéj vozrastíla jesí nám blahoslovénije, mladénca rodívši: séj bo Bóh, ášče i plóť nósit.

Voskresénija deň, * prosvitímsja, ľúdije. * Páscha, Hospódňa Páscha: * ot smérti bo k žízni, * i ot zemlí k nebesí, * Christós Boh nas privedé, * pobídnuju pojúščija.

Písň 3.

Irmos: Prijidíte, pívo pijém nóvoje, * ne ot kámene neplódna čudoďíjemoje, * no netľínija istóčnik * iz hróba odoždívša Christá, * v Némže utverždáemsja.

Nýňi vsja ispólnišasja svíta, * nébo že i zemľá, i preispódňaja: * da prázdnujet úbo vsja tvar * vostánije Christóvo, * v némže utverždájetsja.

Včerá spohrebóchsja Tebí Christé, * sovostajú dnes * voskrésšu Tebí, * sraspináchsja Tebí včerá, * Sam mja sproslávi Spáse vo Cárstviji Tvojém.

Bohoródičen: Na netľínnuju žízň prichoždú dnés bláhostiju róždšahosja iz tebé čístaja, i vsím koncém svít oblistávšaho.

Bóha jehóže rodilá jesí plótiju, iz mértvych, jákože rečé, vostávša víďivši čístaja, likúj, i sehó jáko Bóha prečístaja vozveličáj.

irmós: Procvilá jésť pustýňa jáko krín, Hóspodi, jazýčeskaja neploďáščaja cérkov prišéstvijem tvojím, v néjže utverdísja mojé sérdce.

Vincém stradánija sijája, slávne, blahočéstno prizyvájuščyja ťá, molí izbáviteľa i Bóha, ot vsjákija núždy, blažénne, izbáviti.

Bohátymi prosviščájem sijániji, premúdre, mráčnuju otžení pečáľ, i mhlú strastéj ot nás, víroju voschvaľájuščich ťá.

Nadéždeju utverždájem i ľubóviju, víroju že ohráždsja, Heórhije, i síloju ukrípľsja Christóvoju, ídoľskuju prélesť nizvérhl jesí.

Ín. irmós: Neplódstvovavšij mój úm, plodonósen Bóže pokaží mí, ďílateľu dóbrych nasadíteľu blahích, blahoutróbijem tvoím.

Dláni na kresťí prostérl jesí Iisúse, jazýki vsjá ot prélesti sobráv, k poznániju tvojemú sozvál jesí Spáse.

Judéjstiji ľúdije Pilátu vopijút: otpustí nám zloďíjstvennaho razbójnika, vozmí, vozmí raspní bezhríšnaho.

Da rádujetsja s námi učenikóv dvojenadesjática, s mironósicami ženámi i Jósifom, i so druhími učenikí i učenícami Christóvymi.

Sláva: So Otcém i Sýnu i Dúchu právomu, jedínomu jestestvú poklaňájusja i vospiváju, lícy razďiľája, i suščestvóm sojediňája.

I nýňi: Bohoródičen: Blažénna jesí čístaja, iz kórene Jesséova súščaja, iz nehóže žézl i cvít Christá, po plóti nás rádi vozrastívšaja.

Prijidíte, pívo pijém nóvoje, * ne ot kámene neplódna čudoďíjemoje, * no netľínija istóčnik * iz hróba odoždívša Christá, * v Némže utverždáemsja.

Po 3. Pisňi:

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jako Ty jesi Boh naš, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Kondák, hlás 4. Podóben: voznesýjsja: Vozďílan ot Bóha, pokazálsja jesí blahočéstija ďílateľ čestňíjšij, dobroďítelej rukojáti sobráv sebí: síjav bo v slezách, vesélijem žnéši, stradáľčestvovav že króviju, Christá prijál jesí: i molítvami, svjáte, tvojími, vsím podajéši prehrišénij proščénije.

íkos: Za mirskíj živót dúšu svojú položívšaho, Christá carjá želája vójin tščítsja umréti za nehó, révnosť že véliju Božéstvennuju v sérdci imíja, sebé samahó privedé. Tohó úbo i mý vsí, Božéstvennaho Heórhija, jáko tépla predstáteľa, vospojím víroju, jáko slávnaho súšča Christóva rabá, podóbjaščasja jávi svojemú Vladýci, i vsjákomu moľáščusja prichoďášča: spišít bo prísno i mólit Spása, vsim podáti sohrišénij proščénije.

Sidálen, hlás 8. Podóben: Premúdrosti: Blahočéstija óbrazy múžeski chrábrstvuja, nečéstija prélesť nizložív, múčeniče, poprál jesí vrahá šatánija: i Božéstvennym želánijem prísno razharájem, mučítelej uhasíl jesí bezbóžnoje svirípstvo. Ťímže dostójno vozmézdije múk prijál jesí vinéc, i podajéši iscilénija víroju pritekájuščym. Strastotérpče Heórhije, molí Christá Bóha, sohrišénij ostavlénije darováti prázdnujuščym ľubóviju svjatúju pámjať tvojú.

Sláva i nýňi, hlás 2: Učenikóv tvojích lík s mironósicami ženámi rádujetsja sohlásno: óbščij bo prázdnik s ními prázdnujut, v slávu i čésť tvojehó voskresénija. i ťími vopijém tí čelovikoľúbče Hóspodi: ľúdem tvoím podážď véliju mílosť.

Písň 4.

Irmos: Na Božéstvenňij stráži * bohohlahólivyj Avvakúm * da stánet s námi, i pokážet * svitonósna Anhela, * jásno hlahóľušča: * dnes spasénije míru, * jáko voskrése Christós, * jáko vsesílen.

Múžeskij úbo pol, * jáko razvérzyj ďívstvennuju utróbu, * javísja Christós: * jáko čelovík že, * Ahnec narečésja: * neporóčen že, * jáko nevkúsen skvérny, * náša Páscha, * i jáko Boh ístinen * soveršén rečésja.

Jako jedinoľítnyj áhnec, * blahoslovénnyj nam vinéc Christós, * vóleju za vsich zaklán bysť, * Páscha čistíteľnaja, * i páki iz hróba krásnoje * právdy nam vozsijá Sólnce.

Bohootéc úbo Davíd * pred sínnym kovčéhom skakáše ihrája, * ľúdije že Bóžiji svjatíji, * obrazóv sbytijé zrjášče, * veselímsja Božéstvenňi, * jáko voskrése Christós, * jáko Vsesílen.

Bohoródičen tójže: Sozdávyj Adáma tvojehó práotca čístaja, zíždetsja ot tebé, i smértnoje žilíšče razorí svojéju smértiju dnés, i ozarí vsjá Božéstvennymi blistáňmi voskresénija.

Jehóže rodilá jesí Christá, prekrásno iz mértvych vozsijávša čístaja zrjášči, dóbraja i neporóčnaja v ženách i krásnaja, dnés vo spasénije vsích, so apóstoly rádujuščisja tohó proslavľáj.

irmós: Prišél jesí ot Ďívy, ne chodátaj, ni ánhel, no sám, Hóspodi, voplóščsja, i spásl jesí vsehó mja čelovíka. Ťím zovú ti: sláva síľi tvojéj, Hóspodi.

Pojém tvojá pódvihi, preblažénne Heórhije, ímiže razsýpal jesí ídoľskija slúžby: vsjú že uprazdníl jesí démonskuju prélesť, preslávne.

Utíši napástej i bíd smuščénije, i vsjákoje navítije zlóje démonov otžení ot pojúščich ťá Christóva vójina, dostočúdne.

Vozsijál jesí jáko zvizdá svitonósnaja, Heórhije, dušévnoju dóblestiju, i tvérdostiju víry, prélesť mráčnuju othoňá, i spasája pojúščyja ťá.

Ín. irmós: Jéže ot Ďívy tvojé roždestvó prorók predzrjá, vospropovídaše vopijá: slúch tvój uslýšach, i ubojáchsja, jáko ot júha i iz horý svjatýja priosinénnyja prišél jesí Christé.

Krestóm pľiníl jesí ádovo črévo, i sovozdvíhl jesí mértvyja, i smérti razrušíl jesí mučíteľstvo: ťímže íže ot Adáma poklaňájuščijisja, pojém pohrebénije tvojé i vostánije Christé.

Jósifa blahoobráznaho, revníteľa blahočéstija, sovítnika i učeniká, s mironósicami počtím, i apóstolami, zovúšče s ními, i vírno vospivájušče Spásovo voskresénije svítlo.

Sláva: Presúščnaho Božestvá nerazďíľnuju slávu, któ vozmóžet izreščí? Jedíno bo jestestvóm súšči Tróica pojétsja beznačáľnaja, sráslennaja jáko jedínica, v Tróici pivájemaja ipostásmi prostými.

I nýňi, Bohoródičen: Vo črévo tvojé vséľšahosja bezmúžno róždšaja Máti Ďívo čístaja, neprestánno molí jáko Bohoródica, razrišíti úzy mnóhich mojích sohrišénij: móžeši bo, jelíka chóščeši pomoščí.

Na Božéstvenňij stráži * bohohlahólivyj Avvakúm * da stánet s námi, i pokážet * svitonósna Anhela, * jásno hlahóľušča: * dnes spasénije míru, * jáko voskrése Christós, * jáko vsesílen.

Písň 5.

Irmos: Utreňujem útrenňuju hlubokú, * i vmísto míra písň prinesém Vladýci, * i Christá úzrim * právdy Sólnce, * vsim žizň vozsijájušča.

Bezmírnoje Tvojé blahoutróbije, * ádovymi úzami soderžímiji zrjášče, * k svítu iďáchu Christé, * vesélymi nohámi, * Páschu chváľašče víčnuju.

Pristúpim sviščenósniji, * ischoďášču Christú iz hróba, jáko ženichú, * i sprázdnujem ľuboprázdnstvennymi čínmi * Páschu Bóžiju spasíteľnuju.

Bohoródičen: Prosviščájetsja Božéstvennymi lučámi i živonósnymi voskresénija Sýna tvojehó, Bohomáti prečístaja, i rádosti ispolňájetsja blahočestívych sobránije.

Ne razvérzl jesí vratá ďívstva v voploščéniji, hróba ne razrušíl jesí pečátej Carjú sozdánija: otonúduže voskrésšaho ťá zrjášči Máti, rádovašesja.

irmós: Prosviščénije vo tmí ležáščich, spasénije otčájannych, Christé Spáse mój, k tebí útreňuju, carjú míra, prosvití mja sijánijem tvojím: inóho bo, rázvi tebé, Bóha ne znáju.

Múčeničeskoje derznovénije jáko imíja ko Vladýci, prosí usérdno spasénija ťá pojúščym, dušévnych nedúh izmiňája tvojími moľbámi, múčeniče strastonósče, preblažénne Heórhije.

So ánheľskimi likúja jáko múčenik likostojánii, i bezsmértnyja i blažénnyja, vincenósče, nasyščájasja slávy, pokróvu tvojemú pribihájuščyja, vsjákaho trevolnénija i búri ischití.

Izbávi nás ot vsjákija núždy, jáko mílostiv, hrichóvnoje i bídnoje othoňá mnohorazlíčnoje smuščénije, Heórhija tvojehó uhódnika molítvy, Christé, prijémľa.

Ín. irmós: Mhlú duší mojejá Spáse mój razhnáv svítom zápovidej tvojích ozarí mja, jáko jedín cár míra.

Tý pérvuju odéždu mojú, júže mí istká, uvý mňí, síjateľ hrichá, sovlékl jesí Spáse mój, obléksja v mjá.

Blahoobráznaho vsí počtím dostójno, íže ťílo Hospódne ot dréva sňá, i pohrebé vírno.

Sláva: Tebé Bóhu i Otcú, i Sýnu, i Dúchu poklaňájusja, trém ipostásem, i jedíno trí víruju, suščestvóm jedíňim.

I nýňi: Ťá bezsímennym roždestvóm rodívšuju páče jestestvá obnovívšaho jestestvó, Christá jedínaho Vladýku vospivájem vírniji.

Utreňujem útrenňuju hlubokú, * i vmísto míra písň prinesém Vladýci, * i Christá úzrim * právdy Sólnce, * vsim žizň vozsijájušča.

Písň 6.

Irmos: Snizšél jesí v preispódňaja zemlí, * i sokrušíl jesí verejí víčnyja, * soderžáščyja svjázannyja, Christé, * i tridnéven, jáko ot kíta Jóna, * voskrésl jesí ot hróba.

Sochranív cíla známenija Christé, * voskrésl jesí ot hróba, * kľučí Ďívy ne vredívyj v roždeství Tvojém, * i otvérzl jesí nam rájskija dvéri.

Spáse moj, * živóje že i nežértvennoje zakolénije, * jáko Boh Sam Sebé * vóleju privél Otcú, * sovoskresíl jesí vseródnaho Adáma, * voskrés ot hróba.

Bohoródičen: Vozvedésja drévle deržímoje smértiju i tľínijem, voplotívšimsja ot tvojehó prečístaho čréva, k netľínňij, i prisnosúščňij žízni, Bohoródice Ďívo.

Sníde v preispódňaja zemlí, v ložesná tvojá čístaja sšédyj, i vselívyjsja i voplotívyjsja páče umá, i vozdvíže s sobóju Adáma, voskrés ot hróba.

irmós: V bézdňi hrechóvňij vaľájasja, neizsľídnuju milosérdija tvojehó prizyváju bézdnu: ot tlí, Bóže, mjá vozvedí.

Páče jestestvá i slóva, i pómysla, dóblesti tvojejá chrábrstvovanija, neprestánno pivájema, preblážénne múčeniče Heórhije.

Vójinstvu nebésnomu sobisédnik, blažénne, býv, i Božéstvennoje javlénije, jelíko dostížno zrjá, ťá víroju čtúščyja spasáj.

Vsími óbrazy Bóhu vozložén, i blistánija čudés prijémľa, darovánija trébujuščym razdaváješi, preblážénne Heórhije.

Ín. irmós: Vo hlubiňí hrichóvňij soderžím jésm Spáse, i v pučíňi žitéjsťij oburevájem: no jákože Jónu ot zvírja, i mené ot strastéj vozvedí, i spasí mja.

Mértv jésť ád, derzájte zemnoródniji, Christós bo na drévi vísjaj, vérže orúžije náň, i ležít mértv: jáže bo imjáše, pľinísja obnažívsja.

Hospóď voskrése pľinívyj vrahá, i úzniki istórhnuv, vozvedé vsjá, i pervozdánnaho Adáma, tohó vozstavľája, jáko blahoutróben i čelovikoľúbec Bóh.

Sláva: Tróicu vo jedínstvi vospoím vírniji, s Sýnom Otcá slávjašče, i Dúcha jedinosúščna Sýnu, i súšča vo Otcí sobeznačáľnaho i prisnosúščnaho Bóha.

I nýňi: Bohoródičen: Vo črévi nevozďílanno začalá jesí čístaja, netľínija hrózd, jáko lozá: iz nejáže bezsmértija tóki, jákože vinó nám istočájut víčnuju žízň.

Snizšél jesí v preispódňaja zemlí, * i sokrušíl jesí verejí víčnyja, * soderžáščyja svjázannyja, Christé, * i tridnéven, jáko ot kíta Jóna, * voskrésl jesí ot hróba.

Po 6. pisňi

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko tý jesí cár míra, i Spás dušám nášym, i Tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Kondák, hlás 2: Rádovatisja mironósicam poveľíl jesí, pláč pramátere Jévy utolíl jesí voskresénijem tvoím Christé Bóže, apóstolom že tvoím propovídati poveľíl jesí: Spás voskrése ot hróba.

íkos: Na hrób tvój Spáse mironósicy idúščyja, k sebí nedoumiváchusja umóm, i viščáchu: któ nám kámeň otvalít hróbnyj? I vozzrívša víďat, jáko kámeň otvalén bí, zráku že ánhelovu so oďijánijem divľáchusja: soderžími že bjáchu trépetom, i bižáti pomyšľáchu. I k ním júnoša vozopí: ne bójtesja vý, jehóže íščete vostá, prijidíte, vídite místo, iďíže ležáše ťílo Iisúsovo, i skóro šédšyja vozvistíte učenikóm: Spás voskrése ot hróba.

Sinaksár minéi. Táže nastojáščij.

Stichí: Christú nósjat učenícy míra:

Áz že sím písň, jáko míra nošú.

V síj déň neďíľu trétiju po pásci, svjatých žén mironósic prázdnik prázdnujem. ješčé že i pámjať tvorím íže ot Arimathíja Jósifu, íže bí učeník sokrovén ot sedmídesjatich jedín sýj. K sím že i noščnáho učeniká Nikodíma, íže ot kňazéj ko Christú pristupí. Zané žený úbo týja súť, sviďítelije nelóžnyja i pérvyja voskresénija, Jósif že i Nikodím pohrebénija: jáže úbo i ístinňijšaja súť i soderžitelňijšaja, jéže po nám dohmáta. Ábije bo Nikodím úbo ot sónmišča izhnán býsť, ne izvoľája Judéem smúdrstvovati. Jósif že po jéže pohrebstí Hospódne ťílo, v róv ot Judéi vmetáem byváet, i Bóžéstvennoju síloju otonúdu voschiščáetsja i vo Arimathíj vo svojé otéčestvo otchódit. I voskrés Christós, jemú javľájetsja, úzami soderžímu, i uvirjáet jemú vjáščše voskresénija tájinstvo. Mnóha že i ot iudéj straždá, molčániju táinstvennaja dajáti ne sterpí, no so derznovénijem vsjá bývšym učáše. Hlahóletsja úbo, jáko i Nikodím séj potónku jáže o strásti Christóvi, i o voskreséniji sočinénijem ujasní pérvyj vsích, jáko sónmišča sýj, i izvístňije i sovíty iudéj i slovesá i prósta vsjá vídyj. I sejá rádi viný, jákože rekóchom, jáko nelóžniji pohrebénija sviďítelije, s víďivšimi ženámi voskresénije učiníšasja. I po pérvim Thomiňí uviréniji ónomu predučinéno býsť, jáko po dnéch osmích, hlahólet, priíde bláhovístije. Žený úbo sijá, pérvyja voskresénije víďiša, i učenikóm sijé bláhovistíša. Podobáše bo pérvije pádšemu plémeni pod hrích, i kľátvu nasľídstvovavšemu, tomú pérvije i voskresénije víďiti, i rádosť vnušíti, pérvije slýšavšemu: v pečáľich rodíši čáda. Mironósicy že narečený býša: zané páschi nastojáščej pjatka uhotovlénija rádi, jáko velík déň bjáše subbóty ónyja, jelmá tščáchusja i pohrebstí ťílo Hospódne Jósif i Nikodím, íže po iudéjskomu obýčaju míry sehó pomázaša, no ne jákože dostójaše: alój bo, i smírnu vjáščše vložívše, i plaščaníceju obvívše, hróbu predáša. Sehó rádi sijá ľubóv tépľi ko Christú imúščyja, jáko učenícy, míra mnohocínnyja kupívšija, nóščiju prijidóša. Kúpno úbo i iudéjskaho rádi strácha, kúpno že jáko i obýčaj bí ráňije oplákati i pomázati tó, i oskúdnoje za skórosť vrémene tohdá naveršíti, jehdá prišédšija razlíčnaja javlénija víďiša, blistájuščasja že dvá ánhela vnútr hróba, i na kámeni siďášča druháho: po sích že Christá víďat, i poklaňájutsja. Mahdalína že i jáko ohrádnika mňášči, tohó o samóm voprošáše. Mnóhi úbo býša mironósicy, po Jevanhelísťi o naróčitych tóčiju sotvórše pominánije, druhíja ostáviša. Bjáchu že sijá: pérvaja vsích Mahdalína María, iz nejáže i démonov sédm Christós izhná, jáže i po Christóvi vozneséniji v Rím prišédši, jáko slóvom nóvym, smérti Piláta i archijeréa predajét, jáže o Spási Chrisťí Tivériju késarju vozvistívši. Posľidí že vo Jefése umirájet, i ot Bohoslóva Joánna pohrebájetsja: ot premúdraho že Ľvá v Konstantíň hrád prinósitsja. Vtorája že Salómi, jáže jésť obrúčnika Jósifa dščí, síce bo i oboích imenováchu, jáže dščí jehó, Zevedéja imjáše múža, ot nejáže Jevanhelíst Joánn i Jákov rodístasja. Četýri bo sýny múžeska pólu rodí Jósif: Jákova, hlahólemaho málaho, i Josíju, Símona, i Júdu, i dščéri trí: Jesthír, Thámar i Salómi Zevedéovu. jákože jehdá slýšiši vo Jevánheliji, Maríju Jákova málaho, i Josíevu máter, Bohoródicu nepščúj býti, jáko máter Jósifovych čád Bohoródica vmiňášesja: jákože prikľučítisja otsjúdu, sestríčišču býti Christóvu Jevanhelístu Joánnu, jáko brátňu sýnu. Trétija že mironósic jésť Joánna žená Chuzáňa, íže bjáše naziráteľ i stroíteľ dómu carjá Íroda. Četvértaja že, i pjátaja, María i Mártha, sestrý Lázarevi. Šestája María Kleópina. Sedmája Sosánna, i inýja množájšija bjáchu, jákože Luká Bóžéstvennyj povistvúet: jáže bjáchu, hlahólet, služáščija Christú, i učenikóm jehó, ot imínij svoích. jáko úbo týja voskresénije propovídaša, i mnóhija po nám dohmáty skazáša, vo uvirénije i izveščénije ístinnoje voskresénija Christóva. Po Thomí i sím priját prázdnovati Christóva cérkov, jáko víďivšim pérvym Christá ot mértvych voskrésša, i vsím izvistívšim spasíteľnoje propovídanije, i jéže po Chrisťí žíteľstvo prošédšim izrjádno, i jákože dostójaše ženám naučénnym ot Christá. svjátých mironósic molítvami, Bóže pomíluj nás.

Písň 7.

Irmos: Otroki ot péšči izbávivyj, * byv Čelovík, * stráždet jáko smérten, * i strástiju smértnoje, * v netľínija oblačít blahoľípije, * Jedín blahoslovén * otcév Boh, i preproslávlen.

Žený s míry bohomúdryja v sľid Tebé tečáchu: * Jehóže, jáko mértva, so slezámi iskáchu, * pokloníšasja rádujuščyjasja Živómu Bóhu, * i Páschu tájnuju * Tvojím, Christé, učenikóm blahovistíša.

Smérti prázdnujem umerščvlénije, * ádovo razrušénije, * inóho žitijá víčnaho načálo, * i ihrájušče pojém Vinóvnaho, * Jedínaho blahoslovénnaho * otcév Bóha, i preproslávlennaho.

Jako voístinnu svjaščénnaja, * i vseprázdnstvennaja sijá spasíteľnaja nošč, * i svitozárnaja, * svitonósnaho dne, * vostánija súšči provozvístnica: * v néjže bezľítnyj Svit iz hróba plótski vsim vozsijá.

Bohoródičen: Umertvív Sýn tvój smérť, vseneporóčnaja dnés, vsím smértnym prebyvájuščij živót vo víki vikóv darová, jedín blahoslovénnyj otcév Bóh i preproslávlennyj.

Vsím cárstvujaj sozdánijem, býv čelovík, vselísja vo tvojú Bohoblahodátnaja utróbu, i raspjátije preterpív i smérť, voskrése Bohoľípno, sovozstáviv nás jáko vsesílen.

irmós: Bohoprotívnoje veľínije bezzakónnujuščaho mučíteľa vysók plámeň voznesló jésť: Christós že prostré Bohočestívym otrokóm rósu duchóvnuju, sýj blahoslovén i preproslávlen.

Tvojemú podóbjasja, múčeniče, Vladýci, vóleju potékl jesí k podvihóm, slávne, i pobídu vzém, cérkve Christóvy chraníteľ býl jesí: sijú prísno sochraňáj predstáteľstvom tvojím.

Jáko múčenik nepobidím, jáko stradálec, jáko neodoľínnyj víry pobórnik, nýňi stólp nepokolebím voschvaľájuščym ťá, premúdre Heórhije, búdi ohraždája molítvami tvojími.

Múdre zemleďílav Božéstvennoje símja, i sijé umnóžil jesí, krovéj tvojích tečéňmi napojív, blažénne, i boľíznej tščánijem, i razlíčnymi ránami: ímiže svirípstvo mučítelej uhasíl jesí.

Ín. irmós: Cheruvímy podražájušče ótrocy v peščí likovstvováchu, vopijúšče: blahoslovén jesí Bóže, jáko ístinoju i sudóm navél jesí sijá vsjá, hrích rádi nášich: prepítyj i preproslávlennyj vo vsjá víki.

Tý jáko čelovikoľúbec, choťáj vsjá spastí ot prélesti, jáže sozdál jesí, preterpíl jesí prihvozdítisja na kresťí: da pohrebénnyj óbraz strasťmí, séj plótiju tvojéju obnovíši Spáse, i ád nizložív, voskresíl jesí i uméršyja s sobóju.

Čtó jáko mértva bľudéte? Čtó pečáti na kámeni položíste Jevréje, stráchom bojáščesja kradénija? Sé voístinnu hrób zapečatľísja: káko úbo voskrése, ášče ne by Bóh býl Christós? Da uvirjájut vý voskrésšiji, i víďini bývšiji mnóhimi.

Sláva: So Otcém slávim Sýna, i Dúcha svjatáho, vopijúšče neprestánnym hlásom: Tróice jedínstvennoje suščestvó, pomíluj, spasí vsjá, v trijéch lícich Jedínice uščédri ný, preproslávlennyj Bóže vo víki.

I nýňi, Bohoródičen: Vo črévi tvojém prečístaja, káko vmistíla jesí mladenca, jehóže trepéščut síly ánheľskija jáko Bóha? Rázvi jákože voschoťí, jákože vísť vselísja, vsjá spastí choťáj ot Adáma zemnoródnyja, razrišívyj Adáma kľátvy ónyja, sňídiju hórkoju.

Otroki ot péšči izbávivyj, * byv Čelovík, * stráždet jáko smérten, * i strástiju smértnoje, * v netľínija oblačít blahoľípije, * Jedín blahoslovén * otcév Boh, i preproslávlen.

Pisň 8.

Irmos: Sej narečénnyj i svjatýj deň, * Jedín subbót Car i Hospóď, * prázdnikov prázdnik * i toržestvó jesť toržéstv, * vóňže blahoslovím Christá vo víki.

Prijidíte, nóvaho vinohráda roždénija, * Božéstvennaho vesélija, * v naróčitom dni Voskresénija, * Cárstvija Christóva priobščímsja, * pojúšče Jehó * jáko Bóha vo víki.

Vozvedí ókrest óči tvojí, Sijóne, i vižď: * se bo prijidóša k tebí, * jáko bohosvítlaja svitíla, * ot západa, i sívera, i mórja, * i vostóka čáda tvojá, * v tebí blahoslovjáščaja Christá vo víki.

Troičen: Otče Vsederžíteľu, i Slóve, i Dúše, * tremí sojediňájemoje vo Ipostásich Jestestvó, * Presúščestvenne i Prebožéstvenne, * v Ťa krestíchomsja, * i Ťa blahoslovím vo vsja víki.

Bohoródičen: Priíde tobóju v mír Hospóď Ďívo Bohoródice, i črévo ádovo rastórh, smértnym nám voskresénije darová: ťímže blahoslovím jehó vo víki.

Vsjú nizložív smérti deržávu Sýn tvój Ďívo, svoím voskresénijem, jáko Bóh krípkij sovoznesé nás i oboží: ťímže vospivájem jehó vo víki.

irmós: Péšč inohdá óhnennaja v Vavilóňi ďíjstva razďiľáše, Bóžijim veľínijem chaldéji opaľájuščaja, vírnyja že orošájuščaja, pojúščyja: blahoslovíte, vsjá ďilá Hospódňa, Hóspoda.

Potók ľútych strastéj že i bíd, i mjatéžnaho obstojánija, i boľíznej padénija, i démonov kózni, i zločestívych stremlénija, ukrotí tvojími molítvami, vincenósče Heórhije.

Vés svítom, blažénne, Tróičeskim čísto oblistájem, jáko múčenik nepobidím, jáko blahočéstija pobórnik, jáko pobidíteľ Bohovinčánen, spasí, nebésnyj žíteľu, ťá čtúščyja, molítvami tvojími.

Vincém razúmnym razlíčno ukrášen, i cárstvija diadímoju, i skíptrom udobrén, i bahrjaníceju obložén, tvojéju obahrén króviju, blažénne, scárstvuješi carjú síl.

Ín. irmós: V kupiňí Mojséju Ďívy čúdo, na sinájsťij horí, proobrazívšaho inohdá pójte, blahoslovíte i prevoznosíte vo vsjá víki.

Sólnečnyja zarí sprjátachusja stráchom Christóvych stradánij, i vostajáchu mértviji, i hóry preklaňáchusja, i kolebášesja zemľá, i ád obnažášesja.

Voístinnu voskrése Christós, pľinén býsť ád, umertvísja zmíj, izbávisja Adám, potrjasóšasja dóľniji: čtó ne vírujete próčeje, vrazí i prestúpnicy?

Bláhoslovím Otcá, i Sýna, i svjátáho Dúcha Hóspoda.

So Otcém Sýna, i Dúcha svjatáho svjatúju Tróicu v Božeství jedínom proslavľájem, vopijúšče: svját, svját, svját jesí vo víki.

I nýňi: Bohoródičen: Vo črévi tvojém čístaja, prisnoživótnyj chľíb, smišényj nesmísno, smišénijem nášim, rodilá jesí neprelóžno jedínaho Christá Bóha vo dvojú suščestvú.

Chválim, bláhoslovím, poklaňájemsja Hóspodevi:

Katavásija: Sej narečénnyj i svjatýj deň, * Jedín subbót Car i Hospóď, * prázdnikov prázdnik * i toržestvó jesť toržéstv, * vóňže blahoslovím Christá vo víki.

Čestňíjšuju: ne pojém do otdánija páschi vo vsjá neďíli.

Po 8.pisňi:

Jeréj: Bohoródicu i Máter svíta v písnech vozveličím:

Písň 9.

Irmos: Svitísja, svitísja, * nóvyj Jerusalíme: * sláva bo Hospódňa * na tebí vozsijá. * Likúj nýňi * i veselísja, Sióne. * Ty že, Čístaja, krasújsja, Bohoródice, * o vostániji Roždestvá Tvojehó.

O Božéstvennaho, o ľubéznaho, * o sladčájšaho Tvojehó hlása! * S námi bo nelóžno * obiščálsja jesí býti, * do skončánija víka Christé: * Jehóže, vírniji, * utverždénije nadéždi imúšče, rádujemsja.

O Páscha vélija i svjaščénňijšaja, Christé! * O múdroste, i Slóve Bóžij, i sílo! * Podaváj nam ísťije Tebé pričaščátisja, * v nevečérňim dni Cárstvija Tvojehó.

Bohoródičen: Sohlásno Ďívo, tebé blažím vírniji: rádujsja dvére Hospódňa: rádujsja hráde oduševlénnyj: rádujsja, jejáže rádi nám nýňi vozsijá svít, iz tebé roždénnaho iz mértvych voskresénija.

Veselísja i rádujsja Božéstvennaja dvére svíta: zašédyj bo Iisús vo hrób vozsijá, prosijáv sólnca svitľíje, i vírnyja vsjá ozarív, Bohorádovannaja Vladýčice.

irmós: Beznačáľna rodíteľa Sýn, Bóh i Hospóď, voplóščsja ot Ďívy nám javísja, omračénnaja prosvitíti, sobráti rastočénnaja: tém vsepítuju Bohoródicu veličájem.

Neprestánno Hóspoda molí o nás, pojúščich ťá, blažénne, jáko Christóva múčenika, jáko pobidívša mučíteľa, jáko lukávych duchóv othoníteľa, jáko chraníteľa neusýpna, jáko zastúpnika nepostýdna.

Stradánij vozdajánija bohátno tebí darová vsích Vladýka, jemúže predstojá so derznovénijem, treblážénne, múčeničeskim, i s vesélijem prizyvájuščyja ťá objém, sochraní.

Zemľá ťa sokrý, i nébo priját, i otvérzesja tebí dvér rájskaja jávi, v némže rádostno, strastotérpče, likúja i ihrája, vírno pojúščyja ťá tvojími molítvami sobľudí.

Ín. irmós: Prejestéstvenno plótiju začénšuju vo črévi, ot Otcá bezľítno predvozsijávšeje Slóvo, v písnech nemólčnych veličájem vírniji.

Íže na kresťí razbójnika poznávša ťá Bóha, nasľídnika soďílal jesí mýslennomu rajú, jéže pomjaní mja vopijúšča, vsesíľne Spáse.

Jósifa čúdnaho da voschválim vírniji, kúpno s Nikodímom, i mironósicami vírnymi, vopijúščyja: Hospóď voskrése voístinnu.

Sláva: Beznačálen jesí Ótče, nesozdánen jesí Sýne, soprestólen i Dúše svjatýj, jedíno [sijá trí] jestestvóm, i trí lícy, jedíne Bóže ístinnyj.

I nýňi, Bohoródičen: Da veselítsja Jesséj, da likovstvúet i Davíd: sé bo Ďíva Bohoráslennyj žézl prozjabé, cvít prisnoživótnyj Christá.

Svitísja, svitísja, * nóvyj Jerusalíme: * sláva bo Hospódňa * na tebí vozsijá. * Likúj nýňi * i veselísja, Sióne. * Ty že, Čístaja, krasújsja, Bohoródice, * o vostániji Roždestvá Tvojehó.

Po 9. pisňi.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomílu, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko tebé chváľat vsjá síly nebésnyja, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Svját Hospóď Boh náš. (hlás 2.)

Lík: Svját Hospóď Boh náš. Svját Hospóď Boh náš. Svját Hospóď Boh náš.

Stích: Voznosíte Hospóda Boha našeho i poklaňájtesja podnóžiju nohú jeho, jáko svjáto jesť.

Lík: Svját Hospóď Boh náš. Svját Hospóď Boh náš. Svját Hospóď Boh náš.

jeksapostilárij pásci, Plótiju usnúv, * jáko mertv, * Carjú i Hóspodi, * tridnéven voskrésl jesí, * Adáma vozdvíh ot tli, * i uprazdnív smerť: * Páscha netľínija, * míra spasénije.

Sláva: Podóben: Svíte neizmínnyj: Jáko sólnce svitonósnoje, čudésnymi zarjámi prosviščáješi vsjú tvár, Heórhije strastotérpče. Ťímže tvojú soveršájušče pámjať, pojém voskrésšaho iz hróba.

I nýňi: tójže. Žený uslýšite hlás rádovanija: mučíteľa áda poprávyj, ot tlí mír vozdvíže, tecýte, druhóm rcýte moím blahovístija: choščú bo sozdánije svojé rádostiju ozaríti, otonúduže priíde pečáľ.

(Hlás 2.)

Vsjakoje dychanije da chvalit Hospoda, chvalite Hospoda s nebes, chvalite jeho vo vyšnich. Tebi podobaje pisň Bože.

Chvalíte jehó vsí Ánheli jehó, chvalíte jehó vsjá síly jehó, tebí podobájet písň, Bóže.

Chvalíte jehó sólnce i luná, chvalíte jehó vsjá zvízdy i svít. - Chvalíte jehó nebesá nebés, i vodá jáže prevýše nebés, da voschváľat ímja Hóspodne. - Jáko tój rečé i býša, tój poveľí i sozdášasja. - Postávi já vo vík i vo vík víka, poveľínije položí i ne mímo idét - Chvalíte Hóspoda ot zemlí zmijéve i vsjá bézdny. - Óhň, hrád, sňíh, hóloť, dúch búren, tvorjáščaja slóvo jehó. - Hóry i vsí chólmi, dréva plodonósna i vsí kédry. - Zvírije i vsí skóti, hádi i ptícy pernáty. - Cáriji zémstiji i vsí ľúdije, kňázi i vsí sudijí zémstiji. - Júnoši i ďívy, stárcy s júnotami, da voschváľat ímja Hóspodne, jáko voznesésja ímja tohó jedínaho. - Ispovídanije jehó na zemlí i na nebesí, i voznesét róh ľudéj svojích. - Písň vsím prepodóbnym jehó, synovóm Izrailevym, ľúdem približjuščymsja jemu.

Psalóm 149.

Vospójte Hospodévi písň nóvu, chvalénije jehó v cérkvi prepodóbnych. - Da vozveselítsja Izráiľ o sotvoršém jehó, i sýnove Sijóni vozrádujutsja o carí svojém. - Da voschváľat ímja jehó v líci, v tympáňi i psaltíri da pojút jemú. - Jáko blahovolít Hóspoď v ľúdech svojích, i voznesét krótkija vo spasénije. - Voschváľatsja prepodóbniji vo slávi, i vozrádujutsja na ložách svojích. - Voznošénija Bóžija v hortáni ích, i meči obojúdu ostrý v rukách ích. - Sotvoríti otmščénije v jazýcich, obličénija v ľúdech. - Svjazáti carí ích púty, i slávnyja ích ručnými okóvy žeľíznymi.

Na [chvalítech], Vsjákoje dychánije: postávim stichóv 8.

I pojém [stichíry voskrésny] 4,

Stích: Sotvoríti v ních súd napísan: sláva sijá búdet vsím prepodóbnym jehó.

hlás 2. Vsjákoje dychánije i vsjá tvár, ťá slávit Hóspodi, jáko krestóm smérť uprazdníl jesí, da pokážeši ľúdem, jéže iz mértvych tvojé voskresénije, jáko jedín čelovikoľúbec.

Stích: Chvalíte Bóha vo svjatých jehó, chvalíte jehó vo utverždéniji síly jehó.

Da rekút Judéje, káko vójini pohubíša strehúščiji carjá? Počtó bo kámeň ne sochraní kámene žízni? Ilí pohrebénnaho da daďát, ilí voskrésšemu da poklóňatsja, hlahóľušče s námi: sláva mnóžestvu ščedrót tvojích, Spáse náš, sláva tebí.

Stích: Chvalíte jehó na sílach jehó, chvalíte jehó po mnóžestvu velíčestvija jehó.

Rádujtesja ľúdije i veselítesja, ánhel siďáj na kámeni hróbňim, tój nám blahovistí, rék: Christós voskrése iz mértvych, Spás míra, i ispólni vsjáčeskaja blahouchánija: rádujtesja ľúdije i veselítesja.

Stích: Chvalíte jehó vo hlási trúbňim: chvalíte jehó vo psaltíri i húsľich.

Ánhel úbo jéže rádujsja, préžde tvojehó začátija Hóspodi, blahodátňij prinesé: ánhel že kámeň slávnaho tvojehó hróba v tvojé voskresénije otvalí: óv úbo v pečáli místo, vesélija óbrazy vozviščája: séj že v smérti místo, Vladýku žiznodávca propovíduja nám, ťímže vopijém tí: blahoďíteľu vsích, Hóspodi sláva tebí.

Stích: Chvalíte jehó v timpáňi i líci, chvalíte jehó vo strúnach i orháňi.

hlás 2. Podóben: Jehdá ot dréva: Priidíte, vseprázdnstvennoje svítloje, slávnoje voskresénije vsí toržestvovávšiji, páki prázdnujem svítlo toržestvó Heórhija múčenika, i vinčájem sehó vésnennymi cvíty, súšča nepobidíma: jáko da tohó moľbámi priímem skorbéj kúpno i prehrišénij izbavlénije.

Stích: Chvalíte jehó v kimváľich dobrohlásnych, chvalíte jehó v kymváľich vosklicánija, * vsjákoje dychánije da chvalít Hóspoda.

Vsehó prinésl jesí sebé, tebí dávšemu, vseblažénne, žízň vsecíluju, jáko vseplódije žívo i oduševlénno, i žértvu bláhoprijátnu i prečístu. Ťímže býl jesí molítvennik tepľíjšij, búri izimája vsjá, víroju pojúščyja ťá, múčeniče, i prizyvájuščyja ťá, Heórhije.

Stích: Právednik jáko fíniks procvitét, jáko kédr, íže v liváňi, umnóžitsja.

Símja vozďílav priľížno, vsíjannoje slóva v čísťij tvojéj duší, sijé umnóžil jesí boľízňmi stradánija: i premúdre položén v nebésnych žítnicach, netľínnoje obríl jesí naslaždénije. Jehóže nýňi nasyščájasja, blažénne, tvojími k Bóhu molítvami, víroju pojúščyja ťá spasáj.

Stích: Nasaždéni v domú Hospódni, vo dvórich Bóha nášeho procvitút.

Múčeniče strastonósče Christóv, súščyja v napástech núždnych spasí, moľbámi tvojími ot vsjákaho obstojánija izbavľája, i othoňá dušehúbnuju ľútuju pečáľ, blahodáti že i mílosti nám prosí: jáko da molítvami tvojími spásšesja, rádujuščesja počitájem vsí čestnýja pódvihi tvojá, Heórhije.

Sláva, hlás 2: Da pomavájut právednaja, rečé solomón, čelovíkom víždi: pomílujetsja bo ot Christá Bóha, víďaj právaja, predhlahólaše. Udób že sijá vnušív, o mnohoterpilíve Heórhije, Vladýčnim učénijem posľídoval jesí, i bezzakónnym otdáv sebé, preterpíl jesí, prélesti tréby oplevál jesí, jáko mérzski: ťílo bo tvojé dáv za ľubóv sozdáteľa vsé na údy ssiščí: i Velijár páče vés postyďívsja ujazvľášesja, vincenósca ťá zrjá soveršénna. Ťímže vo dvórich živýj Hóspoda tvojehó s výšnimi sílami, molí, strastotérpče Christóv, spastísja dušám nášym.

I nýňi, hlás 2: Preblahoslovénna jesí, Bohoródice Ďívo: * voplóščšimbosja iz tebé, * ád pľinísja, Adám vozzvásja, * kľátva potrebísja, Jéva svobodísja, * smérť umertvísja, i mý ožíchom, * ťímže pojúšče vozopijém: * blahoslovén Christós Bóh náš, izvólivyj táko sláva tebí.

Jerej: Sláva tebí pokazávšemu nam svit.

Slavoslovije velikoje.

Sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mir, * v čelovícich blahovolénije. Chválim ťa, blahoslovím ťa, * kláňajemtisja slavoslóvim ťa. - Blahodarim ťa, velikija rádi slávy tvojejá * Hóspodi Carjú nebésnyj. - Bóže Otče vsederžiteľu, Hóspodi Sýne jedinorodnyj, * Isúse Christé, i svjatýj Dúše, Hóspodi Bóže. - Áhnče Bóžij, * Sýne Otč. - Vzémľaj hrich míra, * po­miluj nas. - Vzémľaj hrihí míra, * prijmi molitvy náša. - Siďaj odesnúju Otca, * pomiluj nas. - Jáko ty jedín svjat, ty jedín Hóspoď Isús Christós, * v slávu Bóha Otcá, amiň. - Na vsják deň blahoslovím ťa, * i voschválim ímja tvojé vo viki i vo vík vika. - Spodóbi, Hóspodi, v deň sej * bez hrichá sochranítisja nam. Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže Otec nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amiň. - Búdi, Hóspodi, mí­losť tvojá na nas, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí. Hóspodi, * naučí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazumí nas opravdánijem tvoím. - Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosviti nas opravdánii tvoímí. - Hóspodi, prí­bížišče byl jesí nam, * v rod í rod. - Az rich, Hóspodi, po­miluj mja: * i iscilí dúšu moju, jáko sohriších tebí. - Hóspodi, k tebí pribihóch, * naučí mja tvoríti vóľu tvoju, jáko ty jesí Boh moj - Jáko u tebé jésť istóčnik života, * v svíťi tvojém uzrim svit. Probávi mílosť tvoju * víduščym ťa.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Sláva, i nýňi: Svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Svjatýj Bóže, svjatýj kripkij, svjatýj bezsmertnyj pomiluj nas.

Tropár po Slavosloviji:

hlás 1, 3, 5, 7. Dnés spasénije míru býsť, pojém voskrésšemu iz hróba, i načáľniku žízni nášeja, razrušív bo smértiju smérť, pobídu dadé nám i véliju mílosť.

hlás 2, 4, 6, 8. Voskrés iz hróba, i úzy rasterzál jesí áda, razrušív bo osuždénije smérti Hóspodi, vsjá ot sitéj vrahá izbávivyj, javívyj že sebé apóstolom tvojím, poslál jesí ích na própoviď, i ťími mír tvój podál jesí vselénňij, jedíne čelovikoľúbče.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x)

Sláva, i nýňi: )

Jerej: Pomíluj nás, Bóže, po velícij mílosti tvojéj, mólimtisja uslýši i pomíluj.

Lík: Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Jéšče mólimsja o svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rék), i o preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék) i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék)­, o služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém, i o otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej.

Ješčé mólimsja o bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich i o vsém vójinstvi.

Ješčé mólimsja o predstojáščich ľúdech, i ožidájuščich ot tebé velíkija i bohátyja mílosti, za tvorjáščich nám mílostyňu, i za vsjá pravoslávnyja (ilí pravovírnyja) christijány.

Jeréj: Jáko mílostiv i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jekténija prositelnaja:

Jerej: Ispólnim utrénuju molítvu nášu Hóspodevi.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Zastupí, spasí, pomíluj i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Dné vsehó soveršénna, svjáta, mírna i bezhríšna, u Hóspoda prósim.

Lík: Podáj, Hóspodi. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Ánhela mírna, vírna nastávnika, chraníteľa dúš i ťilés nášich, u Hóspoda prósim.

Proščénija i ostavlénija hrichóv, i prehrišénij nášich, u Hóspoda prósim.

Dóbrych i poléznych dušám nášym, i míra mírovi, u Hóspoda prósim.

Próčeje vrémja životá nášeho v míri i pokajániji skončáti, u Hóspoda prósim.

Christijánskija končíny životá nášeho, bezboľíznenny, nepostýdny, mírny, i dóbraho otvíta na strášňim sudíšči Christóvi, prósim.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, samí sebé, i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej: Jáko Bóh mílosti i ščedrót i čelovikoľúbija jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Mír vsím

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jerej hlahólet molítvu sijú tájno: Hospodi svjatýj, vo výšnich živýj, i na smirénnyja prizirájaj, i vsevíďaščim ókom Tvojím prizirájaj na vsjú tvár, Tebí prokloníchom výju sérdca i ťilesé, i mólimsja Tebí: prostrí rúku Tvojú nevídimuju ot svjatáho žilíšča Tvojehó, i blahosloví vsja ný. I ášče čtó sohrišíchom vóleju ilí nevóleju, jáko bláh i čelovikoľúbec Boh prostí, dáruja mirnaja i premirnaja blahaja Tvoja.

Jerej: Tvóje bo jest jéže mílovati i spasáti ný Bóže i tebí slávu vozzsylájem, Otcúi Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lik: Amíň.

Diákon: Premúdrosť.

Lík: Blahosloví.

Jeréj: Syj blahoslovén Christós Bóh náš, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň. Utverdí, Bóže, svjatúju pravoslávnuju (ilí katholíčeskuju) víru, vo víki vikóv.

Jeréj: Presvjatája Bohoródice, spasí nás.

Lík: Svitísja, svitísja, nóvyj Jerusalíme: sláva bo Hospódňa na tebí vozsijá. Likúj nýňi i veselísja, Sióne. Ty že, Čístaja, krasújsja, Bohoródice, o vostániji Roždestvá Tvojehó.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Christós voskrése iz mértvych, smértiju smerť popráv i súščym vo hrobích živót darováv. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Christós voskresýj iz mértvych, smértiju smerť poprávyj i súščim vo hrobích živót darovávyj: ístinnyj Boh naš, molítvami Prečístyja Svojejá Mátere i vsich svjatých, pomílujet i spasét nas, jáko Blah i Čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

(ášče molítsja mírjan molítvu, netvorít otpúst sícevyj, no hlahólet: Svitísja, svitísja: Christós voskrése iz mértvych, smértiju smerť popráv i súščym vo hrobích živót darováv. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.)

Sláva, i nýňi, hlás 2. Stichíra Jevánheľskaja: S míry prišédšym jáže s Maríjeju ženám, i nedoumivájuščymsja, káko búdet ím ulučíti želánije, javísja kámeň vzjátyj, i božéstvennyj júnoša utoľájaj mjatéž dúš ích: vostá bo, hlahólet, Iisús Hospóď. Ťímže propovídite propovídnikom jehó učenikóm, v Haliléju teščí, i víďiti jehó voskrésša iz mértvych, jáko žiznodávca i Hóspoda.