Velike povečerije z litijov

Jeréj: Blahoslovén Bóh náš, vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv. (ášče že ňísť jeréja moľáščasja, načinájem: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. )

I mý: Amíň.

Sláva Tebí Bože náš, sláva Tebí.

Carjú nebésnyj, uťišiteľu, dúše ístiny, íže vezďí sýj i vsjá ispolňájaj, sokróvišče blahích i žízni podáteľu, priidí i vselísja v ný, i očísti ný ot vsjákija skvérny, i spasí, bláže, dúšy náša.

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 4.

Vnehdá prizváti mňi, uslýša mja Boh právdy mojejá, v skórbi rasprostraníl mja jesí. – Uščédri mja, i uslýši molítvu mojú. – Sýnove čelovíčestiji, dokóľi ťažkosérdiji? vskúju ľúbite sujetú i íščete lži? – I uvídite, jáko udiví Hóspoď prepodóbnaho svojehó: Hóspoď uslýšit mja vnehdá prizváti mi k nemú. – Hňívajtesja, i ne sohrišájte: jáže hlahólete v serdcách vášich, na lóžach vášich umilítesja. – Požríte žértvu právdy, i upovájte na Hóspoda, Mnózi hľahóľut: kto javít nam blahaja? – Známenasja na nás svít licá tvojehó, Hóspodi, dal jesí vesélije vo sérdci mojém. – Ot plodá pšenícy, viná i jeléja svojehó umnóžišasja. – Vo míri, vkúpi * usnú i počíju. – Jáko ty, Hóspodi, jedínaho na upovánije * vselíl mja jesí.

Psalóm 6.

Hóspodi da ne járostiju tvojéju obličíši mené, * nižé hňívom tvojím nakážeši mené. – Pomíluj mja, Hóspodi, jáko némoščen jésm: * iscilí mja, Hóspodi, jáko smjatóšasja kósti mojá. – I dušá mojá smjatésja ziló * i ty, Hóspodi, do kóľi? – Obratísja, Hóspodi, i izbávi dúšu mojú: * spasí mja rádi mílosti tvojejá. – Jáko ňisť v smérti pominájaj tebé, * vo áďi že kto ispovístsja tebí? – Utrudíchsja vozdychánijem mojím, * izmýju na vsjáku nošč lóže mojé, slezámi mojími postéľu mojú omočú. – Smjatésja ot járosti óko mojé, * obvetšách vo vsich vrazích mojích. – Otstupíte ot mené vsi ďílajuščiji bezzakónije, * jáko uslýša Hóspoď hlas pláča mojehó. – Uslýša Hóspoď molénije mojé, * Hóspoď molítvu mojú priját. – Da postyďátsja i smjatútsja vsi vrazí mojí: * da vozvraťátsja i ustyďátsja ziló vskóri.

Psalóm 12.

Dokóľi, Hóspodi, zabúdeši mja do koncá? * dokóľi otvraščáješi licé tvojé ot mené? – Dokóľi položú sovíty v duší mojéj, * boľízni v sérdci mojém deň i nošč? – Dokóľi voznesétsja vráh mój na mja? * prízri i ulýši mja, Hóspodi Bóže moj. – Prosvití óči mojí, da ne kohdá usnú vo smerť, * da ne kohdá rečét vrah moj: ukripíchsja na nehó. – Stužájuščiji mi, vozrádujutsja ášče podvížusja, * az že na mílosť tvojú upovách. – Vozrádujetsja sérdce mojé o spaséniji tvojém, vospojú Hospodévi blahoďíjavšemu mňi, * i pojú ímeni Hóspoda výšňaho.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

Psalóm 24.

K tebí, Hóspodi, vozdvihóch dúšu mojú, * Bóže moj, na ťa upovách, da ne postyždúsja vo vík. – Nižé da posmíjutmisja vrazí mojí: * íbo vsi terpjáščiji ťa ne postyďátsja. – Da postyďátsja bezzakónujuščiji * vo tšče. – Putí tvojá, Hóspodi, skaží mňi: * i stezjám tvojím naučí mja. – Nastávi mja na ístinu tvojú i naučí mja, * jáko ty jesí Bóh Spás moj, i tebé terpích ves deň. – Pomjaní ščedróty tvojá, Hóspodi, * i mílosti tvojá, jáže ot víka suť. – Hrich júnosti mojejá, * i nevíďinija mojehó ne pomjaní. – Po mílosti tvojéj pomjaní mja ty, * rádi bláhosti tvojejá. – Bláh i práv Hóspoď, * sehó rádi zakonopoložít sohrišájuščym na putí. – Nastávit krótkija na súd: * naučít krótkija putém svojím. – Vsi putijé Hospódni mílosť i ístina, * vzyskájuščym zavíta jehó i sviďínija jehó. – Rádi ímene tvojehó, Hóspodi, i očistí hrich moj, * mnoh bo jesť. – Kto jesť čelovík bojájsja Hóspoda? * zakonopoložít jemú na putí, jehože izvóli. – Dušá jehó vo blahích vodvorítsja, * i símja jehó nasľídit zémľu. – Deržáva Hóspoď bojáščichsja jehó, * i zavít jehó javít im. – Óči mojí výnu ko Hóspodu, * jáko toj istórhnet ot síti nózi mojí. – Prízri na mja i pomíluj mja, * jáko jedinoród i níšč jesm az. – Skórbi sérdca mojehó umnóžišasja, * ot nužd mojích izvedí mja. – Vižď smirénije mojé i trud moj, * i ostávi vsja hrichí mojá. – Vižď vrahí mojá, jáko umnóžišasja, * i nenaviďínijem neprávednym voznenavíďiša mja. – Sochraní dúšu mojú, i izbávi mja, * da ne postyždúsja, jáko upovách na ťa. – Nezlóbiviji i práviji priľipľáchusja mňi, * jáko poterpích ťa, Hóspodi. – Izbávi, Bóže, Izráiľa * ot vsich skorbéj jehó.

Psalóm 30.

Na ťa, Hóspodi, upovách, da ne postyždúsja vo vík, * právdoju tvojéju izbávi mja, i izmí mja. – Prikloní ko mňi úcho tvojé, * uskóri izjáti mja. – Búdi mi v Bóha zaščítiteľa i v dom pribížišča,* jéže spastí mja. – Jáko deržáva mojá i pribížišče mojé jesí ty, * i ímene tvojehó rádi nastáviši mja, i prepitáješi mja. – Izvedéši mja ot síti sejá, júže skrýša mi, * jáko ty jesí zaščítiteľ moj, Hóspodi. – V rúci tvojí predložú duch moj, * izbávil mja jesí, Hóspodi Bóže ístiny. – Voznenavíďil jesí chraňáščyja sujetý * vo tšče. – Az že na Hóspoda upovách, * vozrádujusja i vozveseľúsja o mílosti tvojéj. – Jáko prizríl jesí na smirénije mojé, * spásl jesí ot núžd dúšu mojú. – I ňísi mené zatvoríl v rukách vrážijich, * postávil jesí na prostráňi nózi mojí. – Pomíluj mja, Hóspodi, jáko skorbľú, * smjatésja járostiju óko mojé, dušá mojá i utróba mojá. – Jáko isčezé v boľízni živót moj, * i ľita mojá vo vozdychánijich. – Iznemóže niščetóju kríposť mojá, * i kósti mojá smjatóšasja. – Ot vsich vráh mojích bych ponošénije, i sosídom mojím ziló, * i strách znájemym mojím. – Víďaščiji mja, von bižáša ot mené, * zabvén bych, jáko mertv ot sérdca. – Bych jáko sosúd pohublén, * jáko slýšach haždénije mnóhich živúščich ókrest. – Vnehdá sobrátisja im vkúpi na mja, * prijáti dúšu mojú soviščáša. – Az že na ťa, Hóspodi, upovách, rich, * ty jesí Boh moj, v rukú tvojéju žrébiji mojí. – Izbávi mja iz rukí vráh mojích, * i ot hoňáščich mja. – Prosvití licé tvojé na rabá tvojehó: spasí mja mílostiju tvojéju, Hóspodi, * da ne postyždúsja, jáko prizvách ťa. – Da postyďátsja nečestíviji, i snídut vo ád, * ňímy da búdut ustňí lstívyja. – Hlahóľuščyja na pravédnaho bezzakónije, * hordýneju i uničižénijem. – Koľ mnóhoje mnóžestvo bláhosti tvojejá, Hóspodi, * júže skryl jesí bojáščymsja tebé. – Soďílal jesí upovájuščym na ťa, * pred sýny čelovíčeskimi. – Skrýješi ich v tájňi licá tvojehó, * ot mjatéža čelovíčeska. – Pokrýješí ich v króvi, * ot prerikánija jazýk. – Blahoslovén Hóspoď, * jáko udiví mílosť svojú vo hráďi ohraždénija. – Az že rich vo izstupléniji mojém, * otveržén jesm ot licá óčiju tvojéju. – Sehó rádi uslýšal jesí hlás molítvy mojejá, * vnehdá vozzvách k tebí. – Vozľubíte Hóspoda vsi prepodóbniji jehó, * jáko ístiny vzyskájet Hospóď, i vozdajét izlíše tvorjáščym hordýňu. – Mužájtesja, i da krípitsja sérdce váše, * vsi upovájuščiji na Hóspoda.

Psalóm 90.

Živýj v pómošči výšňaho: * v króvi Bóha nebésnaho vodvorítsja. – Rečét Hospodévi: zastúpnik mój jesí i pribížišče mojé: * Bóh moj i upováju na nehó. – Jáko toj izbávit ťa ot siti lóvči: * i ot slovesé mjatéžna. – Pleščmá svojíma osinít ťa: * i pod kryľí jehó naďíješisja. – Orúžijem obýdet ťa ístina jehó: * ne ubojíšisja ot strácha noščnáho. – Ot srilý leťáščyja vo dni, ot véšči vo tmi prechoďáščija, * ot srjášča, i bísa polúdennaho. – Padét ot straný tvojejá týsjašča i tma odesnúju tebé: * k tebí že ne priblížitsja. – Obáče očíma tvojími smótriši: * i vozdajánije hríšnikov úzriši. – Jáko ty Hóspodi upovánije mojé: * výšňaho položíl jesí pribížišče tvojé. – Ne priídet k tebí zlo: * i rána ne priblížitsja k ťílesí tvojemú. – Jáko Ánhelom svojím zapovísť o tebí, * sochraníti ťa vo vsich putéch tvojích. – Na rukách vózmut ťa, * da ne kohdá pretknéši o kámeň nóhu tvojú. – Na áspida i vasilíska nastúpiši: * i poperéši lva i zmijá. – Jáko na mja upová, i izbávľu í, pokrýju í, * jáko pozná ímja mojé. – Vozzovét ko mňi, i uslýšu jehó: * s nim jesm v skórbi, izmú í, i proslávľu jehó. – Dolhotóju dnej ispólňu jehó, * i javľú jemú spasénije mojé.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi:

S námi Boh, razumíjte jazýcy, i pokarjájtesja, jáko s námi Boh. 3x

Uslýšite do posľídnych zemlí, jáko s námi Boh.

Mohúščiji pokarjájtesja, jáko s námi Boh.

Ášče bo páki vozmóžete, i páki pobiždéni búdete, jáko s námi Boh.

I íže sovít soviščavájete, razorit Hóspoď, jáko s námi Boh.

I slóvo, jéže ášče vozhlahólete, ne prebúdet vo vás, jáko s námi Boh.

Strácha že vášeho ne ubojímsja, niže smutímsja, jáko s námi Boh.

Hóspoda že Boha nášeho toho osvjatím, i toj búdet nám v strách, jáko s námi Boh.

I íže ášče náň naďíjasja búdu, búdet mňí vo osvjaščénije, jáko s námi Boh.

I upovája búdu na nehó, i spasúsja ím, jáko s námi Boh.

Se az i ďíti, jáže mi dadé Boh, jáko s námi Boh.

Ľúdije choďáščiji vo tmi, víďiša svít vélij, jáko s námi Boh.

Živúščiji vo straňí i síni smértňij, svít vozsijájet na vy, jáko s námi Boh.

Jáko otročá rodísja nám, i Syn dadésja nám, jáko s námi Boh.

Jehóže načáľstvo bysť na rámi jehó, jáko s námi Boh.

I mira jeho ňísť preďíla, jáko s námi Boh.

I naricájetsja ímja jehó, velíka sovíta Ánhel, jáko s námi Boh.

Čúden sovítnik, jáko s námi Boh.

Boh krípok,vlastíteľ, načálnik míra, jáko s námi Boh.

Otec budúščaho víka, jáko s námi Boh.

Sláva Otcú i Sýnu i Svjatómu Dúchu: jáko s námi Boh.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň: jáko s námi Boh.

S námi Boh , razumíjte jazýcy, i pokarjájtesja, jáko s námi Boh. 3x

Deň prešéd blahodarjú ťa, Hóspodi, véčer, moľúsja, s nóščiju, bez hrichá podážď mi, Spáse, i spasí mja.

Sláva: Deň prešéd slavoslóvľu ťa, Vladýko, véčer, moľúsja, s nóščiju bez sobláznstvo podážď mi, Spáse, i spasí mja.

I nýňi: Deň prešéd pisnoslóvľu ťa, Svjatýj, večer, moľúsja, so nóščiju nenavíten podážď mi, Spáse, i spasí mja.

Bezplótnoje jestestvó Cheruvímskoje, nemólčnymi písňmi ťa slavoslóvjat: šestokrýlnaja, žyvótnaja Serafími neprestánnymi hlásy ťa prevoznósjat. Ánhelov že vsja vójinstva trisvjatými písňmi ťa voschvaľájut. Préžde bo vsich jesí syj Otéc, i sobeznačálna ímaši tvojehó Sýna, i ravnočéstna nosjáj Dúcha žízni, Trójcy javľáješi nerazďíľnoje.

Presvjátaja Ďívo Máti Bóžija, i íže Slóva samovídcy i sluhí, Prorók že i Múčenik, i vsi lícy, jáko bezsmértnu imúšče žizň: o vsich molítesja priľížno, jáko vsi jesmý v bidách, da prélesti izbávlšesja lukávaho, Ánhelskuju vopijém písň: svjatýj, svjatýj, svjatýj, trisvjatýj Hóspodi, pomíluj i spasí nás, amíň.

Víruju vo jedínaho Bóha Otcá, vsederžíteľa, * tvorcá néba i zemlí, vídimych že vsich i nevídimych. – I v jedínaho Hóspoda Isúsa Christá Sýna Bóžija * jedinoródnaho, iže ot Otcá roždénnaho préžde vsich vik. – Svíta ot svíta, Boha ístinna ot Boha ístinna, * roždénna, nesotvorénna, jedinosúščna Otcú, ímže vsja býša. – Nas ďíľa čelovik, i nášeho rádi spasénija sšédšaho s nebés, * i voplotívšahosja ot Dúcha svjáta, i Maríji Ďívy, i vočelovíčšasja. – Raspjátaho že za ny pri Pontíjsťim Piláťi, i stradávša i pohrebénna, * – i voskrésšaho v tréťij deň po pisánijem. – I vozšédšaho na nebesá, i siďáščaho odesnúju Otcá, * i páki hrjadúščaho so slávoju sudíti živým i mértvym, jehóže cárstviju ne búdet koncá. – I v Dúcha Svjatáho, Hóspoda životvorjáščaho, * iže ot Otcá [i Sýna] ischoďáščaho – Iže so Otcém i Sýnom spoklaňájema i soslávima, * hlahólavšaho Proróki. – Vo jedínu, svjatúju, sobórnuju * i apostolskuju Cérkov. – Ispovíduju jedíno kreščénije * vo ostavlénije hrichóv. – Čáju voskresénija mértvych. * I žízňi búduščaho víka. Amíň.

Presvjatája Hospožé Vladýčice Bohoródice vsemílostivaja, molí Bóha o nas hríšnych.

Vsja nebésnyja Síly, svjatíji Ánhely i Archánhely, molíte Bóha o nas hríšnych.

Svjatýj velíkij Joáne Proróče i Predtéče, Krestiteľu Hospodeň, molí Bóha o nas hríšnych.

Svjatiji slávniji i vsechváľniji Apóstoli, Prorócy, Múčenicy, i vsi Svjatíji, molíte Bóha o nas hríšnych.

Prepodóbniji bohonósniji Otcý náši, Pástyrije i Učítelije vselénnyja, molíte Bóha o nas hríšnych.

~~Ivže vo svjatých Otče náš Vasílije Velíkij, molí Bóha o nas hríšnych.

Prepodóbniji Otcý náši Antónije i Theodózije Pečérstiji, molíte Bóha o nas hríšnych.

Nepobidímaja i nepostižímaja, i božéstvennaja sílo čestnáho i životvorjáščaho Krestá Hóspodňa, ne ostávi nas hríšnych upovájuščych na ťa.

Bóže, milóstiv búdi nam hríšnym.

Bóže, očísti hrichý náša i pomíluj nas.

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Tropár, hlás 4: Roždestvó tvojé, Christé Bóže náš, vozsijá mírovi svít rázuma: v ném bo zveizdám služáščiji, zvizdóju učáchusja, tebí kláňatisja sólncu právdy, i tebé víďiti s vysotý vostóka: Hóspodi, sláva tebí.

Hóspodi pomíluj _(_40x)

Sláva: I nýňi:

Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju bez srávnenija Serafím, bez istľínija Bóha Slóva róždšuju súščuju Bohoródicu ťá veličájem.

Ímenem Hóspodnim blahoslovi ótče.

Jerej: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Isúse Christé Bóže náš pomíluj nás.

Amíň.

Molítva svjatáho Vasílija Velíkaho:

Jerej: Hóspodi, Hóspodi, izbavléj nas ot vsjákija strilý leťáščija vo dni, izbávi nas ot vsjákija véšči vo tmi prechoďáščija. Prijmí žértvu večérňuju rúk nášich vozďijánije. Spodóbi že nas i nóščnoje póprišče bez poróka prejtí neiskušény ot zlých, i izbávi nas ot vsjákaho smuščénija i bojázni, jáže ot dijávola nám pribyvájuščija. Dáruj dušám nášym umilénije i pomyslóm nášym popečénije, jéže na strášňim i právedňim Tvojém suďí ispytánija. Prihvozdí stráchu Tvojemú plóti náša i umertví údy náša súščyja na zemlí, da i sónnym bezmólvijem prosvitímsja, zrínijem súdeb Tvojích: otimí že ot nás vsjákoje mečtánije nepodóbnoje i póchoť vrédnu, vozstávi že nás vo vrémja molítvy, utverždény vo víri i prespivájuščyja v zápovidech Tvojích, blahovolénijem i bláhostiju jedinoródnaho Sýna Tvojehó, s nímže blahoslovén jesí s presvjatým i blahím, i životvorjáščim Tvojím Dúchom, nýňi i prísno i vo víki vikóv. Amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 50

Pomíluj mja, Bóže, * po velícij mílosti tvojéj. – I po mnóžestvu ščedrót tvojích * očísti bezzakónije mojé. – Najpáče omýj mja ot bezzakónija mojehó, * i ot hrichá mojehó očísti mja. – Jáko bezzakónije mojé az znáju, * i hrich moj predomnóju jesť výnu. – Tebí jedínomu sohriších i lukávoje pred tobóju sotvorích, * jáko da opravdíšisja vo slovesích tvojích, i pobidíši vnehdá sudíti ti. – Se bo v bezzakónijich začát jesm, * i vo hrisích rodí mja máti mojá. – Se bo ístinu vozľubíl jesí: * bezvístnaja i tájnaja premúdrosti tvojejá javíl mi jesí. – Okropíši mja yssópom i očíščusja, * omýješi mja, i páče sňíha obíľusja. – Slúchu mojemú dási rádosť i vesélije,* vozrádujutsja kósti smirénnyja. – Otvratí licé tvojé ot hrich mojích: * i vsja bezzakónija mojá očísti. – Sérdce čísto sozíždi vo mňi, Bóže, * i duch prav obnoví vo utróbi mojéj. – Ne otvérži mené ot licá tvojehó, * i Dúcha tvojehó svjatáho ne ottimí ot mené. – Vozdážď mi rádosť spasénija tvojehó, * i Dúchom vladýčnym utverdí mja. – Naučú bezzakónnyja putém tvojím, * i nečestíviji k tebí obraťátsja. – Izbávi mja ot krovéj, Bóže, Bóže, spasénija mojehó: * vozrádujetsja jazýk moj právďi tvojéj. – Hóspodi ustňí mojí otvérzeši, * i ustá mojá vozvisťát chválu tvojú. – Jáko ašče by voschoťíl jesí žértvy dal bych úbo, * vsesožžénija ne blahovolíši. – Žértva Bóhu duch sokrušén: * sérdca sokrušénna i smirénna Boh ne uničižít. – Ublaží, Hóspodi, blahovolénijem tvojím Sijóna, * i da soziždutsja sťíny Jerusalímskija. – Tohdá blahovolíši žértvu právdy, voznošénije i vsesožžehajémaja, * tohdá vozložát na oltár tvoj telcý.

Psalóm 101.

Hóspodi, uslýši molítvu mojú, * i vopľ moj k tebí da priídet. – Ne otvratí licá tvojehó ot mené, * vo oň že ašče deň skorbľú, prikloní ko mňi úcho tvojé. – Vo oň že ašče deň prizovú ťa, * skóro uslýši mja. – Zané isčezóša jako dym dníje mojí, * i kósti mojá, jáko sušílo soschóšasja. – Ujázven bych jáko travá, i ízsše sérdce mojé, * jáko zabých sňísti chľib moj. – Ot hlása vozdychánija mojehó, * prilpé kosť mojá plóti mojéj. – Upodóbichsja nejásyti pustýňňij, * bych jako noščnýj vran na nýrišči. – Bďich, i bych jako ptíca * osóbjaščajasja na zďi. –Ves deň ponošáchu mi vrazí mojí, * i chváľaščiji mja mnóju kleňáchusja. – Zané pépel jako chľib jaďách, * i pitijé mojé s pláčem rastvorjách. – Ot licá hňíva tvojehó i járosti tvojejá, * jáko voznés nizvérhl mja jesí. – Dníje mojí jako siň ukloníšasja, * i az jáko sino izschóch. – Ty že Hóspodi vo vík prebyváješi, * i pámjať tvojá vo rod i rod. – Ty voskrés uščédriši Sióna, * jáko vrémja uščédriti jehó, jáko priíde vrémja. – Jáko blahovolíša rabí tvojí kámenije jehó, * i pérsť jehó uščédrjat. – I ubojátsja jazýcy ímene Hospódňa, * i vsi cárije zémstiji slávy tvojejá. – Jáko sozíždet Hóspoď Sióna, * i javítsja vo slávi svojéj. – Prizrí na molítvu smirénnych, * i ne uničiží molénija ich. – Da napíšetsja sijé v rod ín, * i ľúdije zíždemiji voschváľat Hóspoda. – Jáko priníče s vysotý svjatýja svojejá, * Hospoď s nebesé na zémľu prizri. – Uslýšati vozdychánije okovánnych, * razrišíti sýny umerščvlénnych. – Vozvistíti v Sióňi ímja Hóspodne, * i chvalú jehó vo Jerusalími. – Vnehdá sobrátisja ľúdem vkúpi, * i carém, jéže rabótati Hospodévi. – Otviščá jemú na putí kríposti jehó, * umalénije dnej mojích vozvistí mi. – Ne vozvedí mené vo prepolovénije dnej mojích, * v róďi rodóv ľíta tvojá. – Vo načáľich ty, Hóspodi, zémľu osnovál jesí, * i ďilá rukú tvojéju súť nebesá. – Ta pohíbnut, ty že prebyváješi, * i vsja jako ríza obvetšájut. – I jako odéždu svijéši ja i izmiňátsja: * ty že tójžde jesí, i ľíta tvojá ne oskuďíjut. – Sýnove ráb tvojích vseľátsja, * i símja ich vo vík isprávitsja.

Molítva carja Manasíju:

Jerej: Hóspodi vsederžíteľu, Bóže otéc nášich, Avraámov, i Isaákov, i Jákovľ, i símene ich právednaho, sotvorívyj nébo i zémľu so vséju ľípotoju ich, svjázavyj móre slóvom poveľínija tvojého, zakľučívyj bézdnu i zapečátstvovavyj jú strášnym i slávnym ímenem tvojím, jehóže vsjá bojátsja, i trepéščut ot licá síly tvojejá, jáko nepostojánna velikoľípota slávy tvojejá, i nesterpím hňív jéže na hríšniki preščénija tvojehó, bezmírna že, i neizsľídovanna mílosť obiščánija tvojehó: tý bo jesí Hospóď výšnij, blahoutróben, dolhoterpilív, i mnohomílostiv, i kájajsja o zlóbach čelovíčeskich. Tý, Hóspodi, po mnóžestvu bláhosti tvojejá obiščál jesí pokajánije i ostavlénije sohrišívšym tebí, i mnóžestvom ščedrót tvojích opreďilíl jesí pokajánije hríšnikom vo spasénije. Tý úbo, Hóspodi Bóže síl, ne položíl jesí pokajánije právednym, Avraámu, i Isaáku, i Jákovu, ne sohrišívšym tebí, no položíl jesí pokajánije na mňi hríšňim. Zané sohriších páče čislá peská mórskaho: umnóžišasja bezzakónija mojá, Hóspodi, umnóžišasja bezzakónija mojá, i ňísm dostójin vozzríti, i víďiti vysotú nebésnuju, ot mnóžestvá neprávd mojích, sľáčen jésm mnóhimi úzami žeľíznymi, vo jéže ne vozvestí hlavý mojejá, i ňísť mi oslablénija, zané prohňivách járosť tvojú, i lukávoje préd tobóju sotvorích, ne sotvorívyj vóli tvojejá, i ne sochranívyj poveľínij tvojích. I nýňi prikloňáju koľína sérdca, trébuja ot tebé bláhosti: sohriších, Hóspodi, sohriších, i bezzakónija mojá áz vím, no prošú moľásja: oslábi mi, Hóspodi, oslábi mi, i ne pohubí mené so bezzakóniji mojími, nižé vo vík vraždováv sobľudéši zól mojích, nižé osúdiši mjá v preispódnich zemlí, zané tý jesí, Bóže, Bóh kajúščichsja, i na mňi javíši vsju bláhosť tvojú, jáko nedostójna súšča spaséši mjá po mnózij mílosti tvojéj, i voschvaľú ťá výnu vo dnéch životá mojehó, jáko ťá pojét vsjá síla nebésnaja, i tvojá jésť sláva vo víki vikóv. Amíň.

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Kondák, hlás 3. Podóben: Ďíva dnés presúščestvennaho raždájet, i zemľá vertép nepristúpnomu prinósit. Ánheli s pástyrmi slavoslóvjat, volsví že so zvizdóju putešéstvujut: nás bo rádi rodísja otročá mládo prevíčnyj Bóh.

Hóspodi pomíluj. 40x

Sláva: I nýňi:

Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju bez srávnenija Serafím, bez istľínija Bóha Slóva róždšuju súščuju Bohoródicu ťá veličájem.

Ímenem Hóspodnim blahoslovi ótče.

Jerej: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Isúse Christé Bóže náš pomíluj nás.

Amíň.

Molítva svjatáho Vasilíja Velíkaho:

Jerej: Vladýko Bóže, Ótče vsederžíteľu, Hóspodi, Sýne jedinoródnyj Isúse Christé, i svjatýj Dúše: jedíno Božestvó, jedína síla, pomíluj mjá hríšnaho, i ímiže vísi sudbámi, spasí mjá nedostójnaho rába tvojehó: jáko blahoslovén jesí, vo víki vikóv. Amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 69.

Bóže v pómošč mojú voňmí, * Hóspodi, pomoščí mi potščísja. – Da postyďátsja i posrámjatsja, * íščuščiji duší mojejá. – Da vozvraťátsja vspjať i postyďátsja, * choťáščiji mi zlája. – Da vozvraťátsja ábije styďáščesja, * hlahóľuščiji mňi: bláhože bláhože. – Da vozrádujutsja i vozveseľátsja o tebí vsi íščuščiji tebé Bóže, * i da hlahóľut výnu: da vozvelíčitsja Hospoď, ľúbjaščiji spasénije tvojé. – Az že nišč jesm i ubóh, * Bóže, pomozí mi. –Pomóščnik moj i izbáviteľ moj jesí ty, Hóspodi, * ne zakosní.

Psalóm 142.

Hóspodi uslýši molítvu mojú, vnuší molénije mojé vo ístiňi tvojéj, * uslýši mja vo právďi tvojej. – I ne vnídi v súd s rabóm tvojím, * jáko ne opravdítsja pred tobóju vsjak živýj. – Jáko pohná vrah dúšu mojú, * smiríl jesť vo zémľu živót moj. – Posadíl mja jesť v témnych jako mértvyja víka, * i uný vo mňi duch moj: vo mňi smjatésja sérdce mojé. – Pomjanúch dni drévnyja: poučíchsja vo vsich ďíľich tvojích, * vo tvorénijich rukú tvojéju poučáchsja. – Vozďích k tebí rúci mojí, * dušá mojá jako zémľa bezvódnaja tebí. – Skóro uslýši mja, Hóspodi, isčezé duch moj. – Neotvratí licá tvojehó ot mené, * i upodóbľusja nischoďáščym v rov. – Slýšanu sotvorí mňi zaútra mílosť tvojú, jáko na ťa upovách. – Skaží mňi, Hóspodi puť vo oňže pojdú, * jáko k tebí vzjach dúšu mojú. – Izmí mja ot vrah mojích, Hóspodi, k tebí pribihóch, * naučí mja tvoríti vóľu tvojú, jáko ty jesí Bóh moj. – Duch tvoj blahíj nastávit mja na zémľu právu, * ímene tvojehó rádi, Hóspodi, živíši mja právdoju tvojéju. – Izvedéši ot pečáli dúšu mojú, * i mílostiju tvojéju potrebíši vrahí mojá. – I pohubíši vsja stužájuščyja duší mojéj, * jáko áz rab tvoj jésm. – Uslýši mja Hóspodi v právďi tvojéj, * i ne vnídi v sud s rabóm tvojím. – Uslýši mja Hóspodi v právďi tvojéj, * i ne vnídi v sud s rabóm tvojím. – Duch tvoj blahíj, * nastávit mja na zémľu právu.

Male slavoslóvije

Sláva vo výšnich Bóhu, i na zemlí mir, * vo čelovícich blahovolénije. Chválim ťa, blahoslovím ťa, * kláňajemtisja, slavoslóvim ťa. - Blahodarím ťa, velikíja rádi slávy tvojejá, * Hóspodi, Cárju nebésnyj. - Bóže Otče vsederžíteľu, Hóspodi, Sýne jedinoródnyj * Isúse Christé, i Svjatýj Dúše, Hóspodi Bóže. - Áhnče Bóžij, * Sýne Otč. - Vzémľaj hrich míra, * pomíluj nas.- Vzémľaj hrichí míra, * prijmí molítvy náša. - Siďáj odesnúju Otcá, * pomíluj nás. - Jáko ty jedín svjat, ty jedín Hóspoď, Isús Christós, vo slávu Bóha Otcá, amíň. - Na vsjak deň blahoslovím ťa, * i voschválim ímja tvojé vo vik, i vo vik víka. - Hóspodi, pribížišče byl jesí nam, vo rod i rod. - Az rich, Hóspodi, pomíluj mja, * i iscilí dúšu mojú, jáko sohriších tebí. - Hóspodi, k tebí pribihóch, naučí mja tvoríti vóľu tvojú, * jáko ty jesí Bóh moj. - Jáko u tebé jesť istóčnik životá, * vo svíťi tvojém úzrim svít. - Probávi mílosť tvojú * víduščym ťa. - Spodóbi, Hóspodi, v nošč sijú, * bez hrichá sochranítisja nám. - Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže Otéc nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amíň. - Búdi, Hóspodi, mílosť tvojá na nás, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, * naučí nás opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazumí nás opravdánijem tvojím. Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosvití nás opravdániji tvojími. - Hóspodi, mílosť tvojá vo vík, * ďil rukú tvojejú ne prézri.- Tebí podobájet chvalá, * tebí podobájet pínije.- Tebí sláva podobájet, * Otcú i Sýnu i Svjatómu Dúchu - I nýňi i prísno,* i vo víki vikóv, amíň.

Na litíji stichíry samohlásny,

hlás 1. Joánna monácha: Nébo i zemľá dnés proróčeski da vozveseľátsja, ánheli i čelovícy duchóvno da toržestvújut, jáko Bóh vo plóti javísja, súščym vo tmí i síni siďáščym, roždéjsja ot Ďívy: vertép i jásli prijáša tohó: pástyrije čúdo propovídujut: volsví ot vostók v Vithlejém dáry prinósjat. mý že chvalú nedostójnymi ustnámi, ánhelski tomú prinesém: sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mír: priíde bo čájanije jazýkov, prišéd spasé nás ot rabóty vrážija.

Nébo i zemľá dnés sovokupíšasja, róždšusja Christú. Dnés Bóh na zémľu priíde, i čelovík na nebésá vzýde. Dnés vídim jésť plótiju, jestestvóm nevídimyj, čelovíka rádi. Sehó rádi i mý slavoslóvjašče vozopijím jemú: sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mír, darová bo prišéstvije tvojé, Spáse náš, sláva tebí.

Sláva v výšnich Bóhu, vo Vithlejémi slýšu ot bezplótnych dnés, na zemlí mír blahovolívšemu býti. Nýňi Ďíva nebés šírši: vozsijá bo svít omračénnym, i smirénnyja vozvýsi, ánheľski pojúščyja: sláva v výšnich Bóhu.

Po óbrazu i po podóbiju, istľívša prestuplénijem, víďiv Iisús, priklonív nebésá sníde, i vselísja vo utróbu ďívstvennuju neizmínno, da v néj istľívšaho Adáma obnovít, zovúšča: sláva javléniju tvojemú, izbáviteľu mój i Bóže.

Sláva, hlás 5. Joánna monácha: Volsví, persídstiji cárije, poznávše jávi na zemlí róždšahosja carjá nebésnaho, ot svítlyja zvizdý vodími, dostihóša v Vithlejém, dáry nosjášče izbránnyja, zláto, i liván, i smírnu: i pádše pokloníšasja: víďiša bo vo vertépi mladénca ležášča bezľítnaho.

I nýňi, hlás 6. Hérmanovo: Likújut ánheli vsí na nebesí, i rádujutsja čelovícy dnés, ihrájet že vsjá tvár róždšahosja rádi v Vithlejémi Spása Hóspoda: jáko vsjákaja lésť ídoľskaja prestá, i cárstvujet Christós vo víki.

Litijna jekténija:

Jerej: Spasí, Bóže, ľúdi tvojá, i blahosloví dostojánije tvojé, posití mír tvoj mílostiju i ščedrótami, vozvýsi róh christiján pravoslávnych, i nizposlí na ný mílosti tvojá bohátyja, molítvami prečístyja Vladýčicy nášeja Bohoródicy i prisnoďívy Maríji; síloju čestnáho i životvorjáščaho Krestá, zastuplénmi nebésnych Síl bezplótnych, čestnáho i slávnaho proróka, predtéči i krestíteľa Joánna, svjatých slávnych i vsechváľnych Apóstol, i íže vo svjatých Otéc nášich i vseléňskich velíkich učítelej i svjatítelej: Vasílija Velíkaho, Hrihórija Bohoslóva i Joánna Zlatoústaho, Atanásija i Kyrílla, i íže vo svjatých otcá nášeho Nikolája Mýr Lykíjskich čudotvórca, svjatých slavjáňskich Apóstol Kyrílla i Metódija, i svjatáho svjaščenomúčenika Josafáta, svjatých, slávnych i dobropobídnych Múčenik, prepodóbnych i bohonósnych otéc nášich, svjatých i právednych Bohootéc Joakíma i Ánny i prepodobných i bohonósnych otéc nášich Antónija i Teodósija Pečérskich, i svjatáho (jehóže jésť deň ilí chrám), i vsích Svjatých tvojích: mólim Ťa mnohomílostive Hóspodi, uslýši nás hríšnych moľáščichtisja, i pomíluj nás.

Ľ.: Hóspodi pomíluj. 12x

Jerej: Jéšče mólimsja o svjaťíšem vselénsťím Archijeréji (_í_mja rék) Pápi Rímsťim, i o bohoľubívim jepískopi nášem Kýr (imjá rek), i o vsečestňíjšem otcí nášem Protoarchimandríťi (ímja rék), Protoihúmeňi (ímja rék), Ihúmeňi (ímja rék), i otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej, i o vsjácij duší christijánsťij skorbjáščej i ozlóblenňij, mílosti Bóžija i pómošči trébujuščej: o pokrovéniji svjatáho chráma sehó (obíteli sejá) i živúščich v ném (v néj), o umiréniji i ustrojéniji vsého míra: o blahostojániji svjatých Bóžijich Cerkvéj, o spaséniji i pómošči, íže so tščánijem i stráchom Bóžijim truždájuščichsja i služáščich otéc i brátij nášich, o póslannych, i vo otšéstviji súščich, o isciléniji v némoščech sležáščich, o pókoj blažénnyja pámjati i ostavléniji hrichóv vsím prežde počívšym otcém i brátijam nášim zďi ležáščym i povsjúdu pravoslávnym: o izbavléniji pľinénnych, o brátijach nášich vo slúžbach súščich, i o vsích služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém (obíteli séj), rcím vsí.

Ľ.: Kýrije eléjson. 12x

Jerej: Uslýši ný, Bóže Spasíteľu náš, upovánije vsích koncéj zemlí, i súščich na móri daléče, i Mílostive, mílostiv búdi nám o hrisích nášich i pomíluj nás: mílostiv bo i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i Svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň.

Jeréj: Mír vsím

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Vladýko mnohomílostive, Hóspodi Isúse Christé Bóže náš, molítvami prečístyja Vladýčicy nášeja Bohoródicy i prisnoďívy Maríji, síloju čestnáho i životvorjáščaho Krestá, zastuplénmi nebésnych Sil bezplótnych, čestnáho i slávnaho proróka, predtéči i krestíteľa Joánna, svjatých slávnych i vsechváľnych Apóstol, svjatých, i dobropobídnych Múčenik, prepodóbnych i bohonósnych otéc nášich, i íže vo svjatých Otéc nášich i vseléňskich velíkich učítelej i svjatítelej: Vasílija Velíkaho, Hrihórija Bohoslóva i Joánna Zlatoústaho, Atanásija i Kyrílla, i íže vo svjatých otcá nášeho Nikolája Mýr Lykíjskich čudotvórca, svjatých slavjáňskich Apóstol Kyrílla i Metódija, i svjatáho svjaščenomúčenika Josafáta, svjatých i právednych Bohootéc Joakíma i Ánny i prepodobných i bohonósnych otéc nášich Antónija i Teodósija Pečérskich i svjatáho (jehóže jésť deň ilí chrám) i vsích Svjatých tvojích: blahoprijátnu sotvorí molítvu nášu, dáruj nám ostavlénije prehrišénij nášich, pokrýj nás króvom krylú tvojéju, otžení ot nás vsjákaho vráha i supostáta, umirí nášu žízň, Hóspodi, pomíluj nás i mír tvój, i spasí dúšy náša, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Na stichóvňi stichíry samohlásny,

hlás 2. Hérmanovo: Vélije i preslávnoje čúdo soveršísja dnés: Ďíva raždájet, i utróba ne istľivájet: Slóvo voploščájetsja, i Otcá, ne otlučájetsja: ánheli s pástyrmi slávjat, i mý s ními vopijém: sláva v výšnich Bóhu, i na zemlí mír.

Stích: I_z čréva préžde_ _dennícy rodích_ _ťá: kľátsja Hospóď i ne raskájetsja._

Hlás 3: Dnés raždájet Ďíva tvorcá vsích, Jedém prinósit vertép, i zvizdá pokazújet Christá sólnca súščym vo tmí: s dáry volsví pokloníšasja, víroju prosviščájemi. I pástyrije víďiša čúdo, ánhelom vospivájuščym i hlahóľuščym: sláva v výšnich Bóhu.

Stích: Rečé Hospóď Hóspodevi mojemú: sidí odesnúju mené:

Anatólijevo: Hóspodu Iisúsu róždšusja vo Vithlejémi judéjsťim, ot vostók prišédše volsví, pokloníšasja Bóhu vočelovíčšusja. I sokróvišča svojá usérdno otvérzše, dáry čestnýja prinošáchu: iskušéno zláto, jáko carjú vikóv: i liván, jáko Bóhu vsích: jáko tridnévnomu že mertvecú, smírnu bezsmértnomu. Vsí jazýcy priidíte, poklonímsja róždšemusja, spastí dúšy náša.

Sláva, hlás 4. Joánna monácha: Veselísja, Jerusalíme, toržestvújte vsí ľúbjaščiji Sijóna. dnés vrémennyj razrišísja soúz osuždénija Adámova. Ráj nám otvérzesja, zmíj uprazdnísja: jáže bo preľstí pérvije, nýňi uzrí soďítelevu bývšu Máter. O hlubiná bohátstva, i premúdrosti i rázuma Bóžija! Jáže ischodátaivši smérť vséj plóti, hrichóvnyj sosúd, spasénija načálo býsť míru vsemú, Bohoródicy rádi. Mladénec bo raždájetsja iz nejá, vsesoveršénnyj Bóh: i roždestvóm ďívstvo pečátstvujet: plenícy hrichóvnyja razrišájaj pelenámi: i mladénstva rádi Jéviny vračújet, jáže v pečáľich boľízni: da likovstvújet úbo vsjá tvár, i da ihrájet obnovíti bo jú priíde Christós, i spastí dúšy náša.

I nýňi, hlás tójže: Vo vertép vselílsja jesí, Christé Bóže, jásli ťá vosprijáša, pástyrije že i volsví pokloníšasja. Tohdá úbo proróčeskaja ispólnisja própoviď, i ánheľskija síly divľáchusja, vopijúšče i hlahóľušče: sláva schoždéniju tvojemú, jedíne čelovikoľúbče.

Nýňi otpuščáješi rabá tvojehó, Vladýko, * po hlahólu tvojemú s mírom. * Jáko víďista oči mojí spasénije tvojé, * jéže jesí uhotovál pred licém vsich ľudéj. * Svít vo otkrovénije jazýkov * i slávu ľudéj tvojích Ísraiľa

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Tropár, hlás 4: Roždestvó tvojé, Christé Bóže náš, vozsijá mírovi svít rázuma: v ném bo zveizdám služáščiji, zvizdóju učáchusja, tebí kláňatisja sólncu právdy, i tebé víďiti s vysotý vostóka: Hóspodi, sláva tebí. Tríždy.

_Blahoslovénije chľibov_:

Jeréj: Hóspodu pomolímsja.

Lík: Hóspodi pomíluj.

Svjaščenyk čitať molitvu posvjačiňa litijnych dariv:

Hóspodi Isúse Christé Bóže náš, blahoslovívyj pjať chľíbov, i pjať týsjač naróda nasýtivyj: sám i nýňi, Vladýko, blahosloví chľíby sijá, † pšenícu, vinó, i jeléj, i umnóži já vo hráďi sém, _(_vési, abo obíteli sej) i vo vsém míri tvojém vsehdá, i ot ních vkušájuščych vírnych tvojích osvjatí. Jáko ty jesí blahoslovjájaj i osvjaščájaj Christé Bóže naš, i tebí slávu vozsylájem, so beznačálnym ti Otcém, i vsesvjatým, i blahím, i životvorjáščym ti Dúchom, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Lík: Búdi imja Hospodne blahoslovénno ot nýňi i do víka. (3x)

Psalóm 33.

Blahoslovľú Hóspoda na vsjákoje vremjá, výnu chvála jehó vo usťích mojích. – O Hóspoďi da pochválitsja dušá mojá, da uslýšat krótciji i vozveseľátsja. – Vozvelíčite Hóspoda so mnoju, i voznesém ímja jehó vkúpi. – Vzyskách Hóspoda i uslýša mja, i ot vsich skorbéj mojích izbávi mja. – Pristupíte k nemú i prosvititésja, i licá váša ne postyďátsja. –Sej níščij vozzvá i Hóspoď uslýša í, i ot vsich skorbéj jehó spasé í. –Opolčítsja Ánhel Hóspodeň ókrest bojáščichsja jehó, i izbávit ich. –Vkusíte i vídite, jáko blah Hóspoď, blažén múž iže upovájet naň. –Bójtesja Hóspoda vsi svjatíji jehó, jáko ňísť lišénija bojáščymsja jehó. – Bohátiji obniščáša i vzalkáša, vzyskájuščiji že Hóspoda ne lišátsja vsjákaho blahá.

Sláva i nýňi:

Hóspodi pomíluj, Hóspodi pomíluj, Hóspodi pomíluj, blahoslóvi.

Jeréj: Blahoslovénije Hóspodne na vas, tohó blahodátiju i čelovikoľúbijem, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Diákon: Premúdrosť.

Lík: Blahosloví.

Jeréj: Syj blahoslovén Christós Bóh náš, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň. Utverdí, Bóže, svjatúju pravoslávnuju (ilí katholíčeskuju) víru, vo víki vikóv.

Jeréj: Presvjatája Bohoródice, spasí nás.

Lík: Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju béz sravnénija Serafím, béz istľínija Bóha Slóva róždšuju, súščuju Bóhoródicu ťa veličájem.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Sláva Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Roždéjsja v vertépi v Viflejémi Judéjsťim, i v jáslich vozléhij, spasénija nášeho rádi, Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol . . . i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Ášče mírjan molítsja, hlahólet tókmo: Čestňíjšuju Cheruvím: Sláva, i nýňi: Hóspodi, pomíluj (3x) Hóspodi, blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.

Ornament