Veľká večiereň 25.12.

Jeréj: Blahoslovén Bóh náš, vsehdá nýňi i prísno i vo víki vikóv. (ášče že ňísť jeréja moľáščasja, načinájem: Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. )

I mý: Amíň.

Sláva Tebí Bože náš, sláva Tebí.

Carjú nebésnyj, uťišiteľu, dúše ístiny, íže vezďí sýj i vsjá ispolňájaj, sokróvišče blahích i žízni podáteľu, priidí i vselísja v ný, i očísti ný ot vsjákija skvérny, i spasí, bláže, dúšy náša.

Svjatýj Bóže, svjatýj krípkij, svjatýj bezsmértnyj, pomíluj nás. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Presvjatája Tróice pomíluj nás: Hóspodi, očísti hrichí náša: Vladýko, prostí bezzakónija náša: svjatýj, posití, i iscilí némošči náša, ímene Tvojehó rádi.

Hóspodi, pomíluj. (3x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Ótče naš, íže jesí na nebesích, da svjatítsja ímja Tvojé, da priídet cárstvije Tvojé: da búdet vóľa Tvojá, jáko na nebesí i na zemlí. Chľíb náš nasúščnyj dážď nám dnés, i ostávi nám dólhi náša, jákože i mý ostavľájem dolžnikóm nášym: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho.

Jeréj: Jáko tvojé jesť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá i Sýna, i Svjatáho Dúcha, nýňi, i prísno, i vo víki vikóv.

Amíň.

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Hóspodi, pomíluj. (6x)

Sláva Otcú, i Sýnu, i Svjatómu Dúchu.

I nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Priidíte, poklonímsja carévi nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, Christú, carévi, nášemu Bóhu.

Priidíte, poklonímsja, i pripadém samomú Hóspodu Iisúsu Christú, carévi i Bóhu nášemu.

Psalóm 103.

Blahosloví dušé mojá Hóspoda, * Hóspodi Bóže moj, vozvelíčilsja jesí ziló. - Vo ispovídanije i vo veleľípotu obleklsja jesí, * oďijájsja svítom jako rízoju. - Prostirájaj nébo jako kóžu, * pokryvájaj vodámi prevýspreňaja svojá. - Polahájaj óblaki na voschoždénije svojé, * choďáj na krylú vítreňu. - Tvorjáj ánheli svojá dúchi, * i sluhí svojá plámeň óhnennyj. - Osnovájaj zémľu na tvérdi jejá, * ne preklonítsja vo vík víka. - Bézdna, jako ríza oďijánije jejá, * na horách stánut vódy. - Ot zapreščénija tvojehó pobíhnut, * ot hlása hróma tvojehó ubojátsja. - Voschóďat hóry, i nischóďat poľá v místo, * jéže osnovál jesí im. - Preďíl položíl jesí jehóže ne préjdut, * nižé obraťátsja pokrýti zémľu. - Posylájaj istóčniki v débrich, * posreďí hór prójdut vódy. - Napajájut vsja zvíri sélnyja, * ždút onáhri v žáždu svojú. - Na tich ptícy nebésnyja privitájut, * ot sredý kámenija daďát hlás. - Napajáj hóri ot prevýsprennych svojích, * ot plodá ďíl tvojích nasýtitsja zemľá. - Prozjabájaj travú skotóm, * i zlák na slúžbu čelovíkom. - Izvestí chľíb ot zemlí, * i vinó veselít sérdce čelovíka. - Umástiti licé jeléjem, * i chľíb sérdce čelovíka ukripít. - Nasýťatsja drevá poľskaja, kédri livánstiji íchže jesí nasadíl, * támo ptícy vozhňizďátsja - Jerodíjevo žilíšče predvodíteľstvujet ími, * hóry vysókija jelénem, kámeň pribížišče zájacem. - Sotvoríl jesí lúnu vo vremená, * sólnce pozná západ svój. - Položíl jesí ťmu i bysť nóšč, * v néjže prójdut vsi zvírije dubrávniji. - Skýmni rykájuščiji voschítiti, * i vzyskáti ot Bóha píšču sebí. - Vozsijá sólnce i sobrášasja, * i v lóžach svojích ľáhut. - Izýdet čelovík na ďílo svojé, * i na ďílanije svojé do véčera. - Jáko vozvelíčišasja ďilá tvojá Hóspodi, vsja premúdrostiju sotvoríl jesí, * ispólnisja zemľá tvári tvojejá. - Sijé móre velíkoje i prostránnoje, * támo hádi íchže ňísť čislá. - Živótnaja málaja s velíkimi, * támo korablí preplávajut. - Zmíj sej, jehóže sozdál jesí ruhátisja jemú, * vsja k tebí čájut, dáti píšču ím vo blahó vrémja. - Dávšu tebí ím soberút, * otvérzšu tebí rúku vsjáčeskaja ispólňatsja bláhosti. - Otvráščšu že tebí licé vozmjatútsja, * otímeši duch ích i isčéznut, i v pérsť svojú vozvraťátsja. - Pósleši dúcha tvojehó i sozíždutsja, * i obnovíši licé zemlí. - Búdi sláva Hospódňa vo víki, * vozveselítsja Hóspoď o ďíľich svojích. - Prizirajáj na zémľu i tvorjáj ju trajstísja, * prikasajájsja horám i dymjátsja. - Vospojú Hospodévi v živoťí mojém, * pojú Bóhu mojemú dóndeže jesm. - Da usladítsja jemú besidá mojá, * áz že vozveseľúsja o Hóspoďi. - Da isčéznut hríšnicy ot zemlí i bezzakónicy, jákože ne býti im, * blahosloví duše mojá Hóspoda. - Sólnce pozná západ svoj, * položíl jesí ťmu i bysť nóšč. - Jáko vozvelíčišasja ďilá tvojá Hóspodi, * vsja premúdrostiju sotvoríl jesí.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Jeréj že čtét svitílničnyja molítvy.

Molítva pérvaja.

Hóspodi ščédryj i mílostivyj, dolhoterpilíve i mnohomílostive, vnuší molítvu nášu, i vonmí hlásu molénija nášeho, sotvorí s námi známenije vo bláho, nastávi nás na púť Tvoj, jéže chodíti vo ístinňi Tvojéj. Vozveselí serdcá náša, vo jéže bojátisja ímene Tvojehó svjatáho: zané vélij jesí Tý, i tvorjáj čudesá, Tý jesí Bóh jedín, i ňísť podóben Tebí v bozích, Hóspodi: sílen v mílosti, i bláh v kríposti, vo jéže pomoháti, i uťišáti, i spasáti vsjá upovájuščyja vo ímja svjatóje Tvojé.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva vtorája.

Hóspodi, da ne járostiju Tvojéju obličíši nás, nižé hňívom Tvojím nakážeši nás, no sotvorí s námi po mílosti Tvojéj, vračú i iscilíteľu dúš nášich. Nastávi nás ko pristánišču choťínija Tvojehó: prosvití óči serdéc nášich v poznánie Tvojejá ístiny: i dáruj nám próčeje nastojáščaho dné mírnoje i bezhríšnoje, i vsé vrémja životá nášeho, molítvami svjatýja Bohoródicy, i vsích svjatých.

Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo, i síla, i sláva, Otcá, i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva trétija.

Hóspodi, Bóže náš, pomjaní nás hríšnych i nepotrébnych ráb Tvojích, vnehdá prizyváti nám svjatóje poklaňájemoje ímja Tvojé, i ne posramí nás ot čájanija mílosti Tvojejá: no dáruj nám, Hóspodi, vsjá jáže ko spaséniju prošénija, i spodóbi nás ľubíti, i bojátisja Tebé ot vsehó sérdca nášeho, i tvoríti vo vsích vóľu Tvojú.

Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva četvértaja.

Nemólčnymi písňmi, i neprestánnymi slavoslovléňmi ot svjatých síl vospivájemyj, ispólni ustá náša chvalénija Tvojehó, jéže podáti velíčestvije ímeni Tvojemú svjatómu: i dážď nám učástije, i nasľídije so vsími bojáščimisja Tebé ístinnoju, i chraňáščimi zápovidi Tvojá, molítvami svjatýja Bohoródicy, i vsích svjatých Tvojích.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň. Amen.

Molítva pjátaja.

Blahoslovén jesí, Hóspodi Bóže vsederžíteľu, svídyj úm čelovíčeskij, svídyj íchže trébujem, mnóho mnóžaje páče néželi prósim, ilí razumivájem. Sám, čelovikoľúbče carjú, vo vsém blahíj, udovlí nás mnóžestvom ščedrót Tvojích, jéže nepostýdnoju sóvistiju prizyváti svjatóje ímja Tvojé: i ne vvedí nás vo iskušénije, no izbávi nás ot lukávaho, i smotrénijem Tvojím vsé jéže ko póľzi nášej ustrój.

Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva šestája.

Hóspodi, Hóspodi, prečístoju Tvojéju dlániju soderžáj vsjáčeskaja, dolhoterpjáj na vsích nás, i kájajsja o zlóbach nášich, pomjaní ščedróty Tvojá, i mílosť Tvojú, posití ny Tvojéju bláhostiju, i dážď nám izbižáti i próčeje nastojáščaho dné, Tvojéju blahodátiju, ot razlíčnych kóznej lukávaho, i nenavítnu žízň nášu sobľudí blahodátiju vsesvjatáho Tvojehó Dúcha.

Mílostiju i čelovikoľúbijem jedinoródnaho Tvojehó Sýna, s nímže blahoslovén jesí, so vsesvjatým i blahím i životvorjáščim Tvojím Dúchom, nýňi i prísno, i vo víi vikóv, amíň.

Molítva sedmája.

Bóže velíkij i dívnyj, neizrečénnoju bláhostiju i bohátym prómyslom upravľájaj vsjáčeskaja, i mirskája nám blahája darovávyj: i sporučívyj nám obiščánnoje cárstvo, darovánnymi nám blahími: sotvorívyj ný i dné mimošédšuju čásť ot vsjákaho uklonítisja zlá: dáruj nám i próčeje neporóčno soveršíti pred svjatóju slávoju Tvojéju, píti Ťá jedínaho blaháho i čelovikoľubívaho Bóha nášeho.

Jáko Tý jesí Bóh náš, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

Molítva osmája.

Bóže velíkij i výšnij, jedín imijáj bezsmértije, vo svíťi živýj nepristúpňim, vsjú tvár premúdrostiju sozdávyj, razďilívyj meždú svítom i meždú ťmóju, i sólnce položívyj vo óblasť dné, lunú že i zvízdy vo óblasť nóšči: spodóbivyj nás hríšnych i v nastojáščij čás predvaríti licé Tvojé vo ispovídaniji, i večérneje Tebí slavoslóvije prinestí: sám, čelovikoľúbče, isprávi molítvu nášu jáko kadílo pred Tobóju, i priimí jú v voňú blahouchánija: podážď že nám nastojáščij véčer, i prichoďáščuju nóšč mírnu: oblecý ny orúžijem svíta: izbávi ný ot strácha noščnáho, i vsjákija véšči vo ťmí prechoďáščija: i dážď són, jehóže vo upokojénije némošči nášej darovál jesí, vsjákaho mečtánija dijávoľa svobóden. Jéj, Vladýko blahích podáteľu, da i na lóžach nášich umiľájuščesja, pominájem v noščí ímja Tvojé, i poučénijem Tvojích zápovidej prosviščájemi, v rádosti dušévňij vostánem ko slavoslóviju Tvojejá bláhosti: molítvy i molénija Tvojemú blahoutróbiju prinosjášče, o nášich sohrišénijich, i vsích ľudéj Tvojích, jáže, molítvami svjatýja Bohoródicy, mílostiju posití.

Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv, amíň.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x) Sláva, i nýňi: )

Mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

O svýšňim míri, i spaséniji dúš nášich, Hóspodu pomólimsja.

O míri vsehó míra, blahostojániji svjatých Bóžijich cerkvéj, i sojedinéniji vsích, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťím chrámi sém, i s víroju, blahohovínijem, i stráchom bóžijim vchoďáščich v óň, Hóspodu pomólimsja.

O svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rek), Pápi Rímsťim, Hóspodu pomólimsja.

O preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék), i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék), čéstňim presvýterstvi, vo Chrisťí dijákonstvi, o vsém príčťi i ľúdech, Hóspodu pomólimsja.

O bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich, i o vsém vójinstvi, Hóspodu pomólimsja.

O hráďi sém (ilí O vési séj, ilí O svjaťíj obíteli séj ), vsjákom hráďi, straňí, i víroju živúščich v ních, Hóspodu pomólimsja.

O blahorastvoréniji vozdúchov, o izobíliji plodóv zemných, i vrémeňich mírnych, Hóspodu pomólimsja.

O plávajuščich, putešéstvujuščich, nedúhujuščich, strážduščich, pľinénnych, i o spaséniji ích, Hóspodu pomólimsja.

O izbávitisja nám ot vsjákija skórbi, hňíva i núždy, Hóspodu pomólimsja.

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko podobájet Tebí vsjákaja sláva, čésť i poklonénije, Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Psalóm 1

Blažén múž, íže ne íde na sovít nečestívych * i na putí hríšnych ne stá, i na sidálišči hubítelej ne síde,

no v zakóňi Hospódni vóľa jehó, * i v zakóňi Jehó poučítsja déň i nóšč.

I búdet jáko drévo nasaždénno prí ischódiščich vód, * jéže plód svój dást vo vrémja svojé,

i líst jehó ne otpadét; * i vsjá, jelíka ášče tvorít, uspíjet.

Ne táko nečestíviji, ne táko: * no jáko prách, jehóže vozmetájet vítr ot licá zemlí.

Sehó rádi ne voskrésnut nečestíviji na súd, * nižé hríšnicy v sovít právednych.

Jáko vísť Hospóď púť právednych, * i púť nečestívych pohíbnet.

Psalóm 2

Vskúju šatášasja jazýcy, * i ľúdije poučíšasja tščétnym?

Predstáša cárije zémstiji i kňázi sobrášasja vkúpi na Hóspoda * i na Christá Jehó.

Rastórhnem úzy ích * i otvéržem ot nás ího ích.

Živýj na nebesích posmijétsja ím, * i Hospóď poruhájetsja ím.

Tohdá vozhlahólet k ním hnívom Svojím * i járostiju Svojéju smjatét já.

Áz že postávlen jésm Cár ot Nehó nad Sijónom, * horóju svjatóju Jehó, vozviščájaj poveľínije Hospódne.

Hospóď rečé ko Mní: Sýn Mój jesí Tý, * Áz dnés rodích Ťá.

Prosí ot Mené, i dám Tí jazýki * dostojánije Tvojé i oderžánije Tvojé koncý zemlí.

Upaséši já žezlóm žeľíznym, * jáko sosúdy skudéľniči sokrušíši já.

I nýňi, cárije, razumíjte, * nakažítesja vsí suďáščiji zemlí.

Rabótajte Hóspodevi so stráchom * i rádujtesja Jemú s trépetom.

Priimíte nakazánije, da ne kohdá prohnívaetsja Hospóď, * i pohíbnete ot putí právednoho, jehdá vozhorítsja vskóri járosť Jehó.

Blažéni vsí, * nadíjuščijisja Náň.

Psalóm 3

Hóspodi, čtó sjá umnóžiša stužájuščiji mí * Mnózi vostajút na mjá,

mnózi hlahóľut duší mojéj: * nísť spasénija jemú v Bózi jehó.

Tý že, Hóspodi, zastúpnik mój jesí, * sláva mojá i voznosjáj hlavú mojú.

Hlásom moím ko Hóspodu vozzvách, * i uslýša mjá ot horý svjátyja Svojejá.

Áz usnúch i spách; * vostách, jáko Hospóď zastúpit mjá.

Ne ubojúsja ot tém ľudéj, * ókrest napádajuščich na mja.

Voskresní, Hóspodi, spási mjá, Bóže mój; * jáko Tý porazíl jesí vsjá vraždújuščyja mí vsúje, zúby hríšnikov sokrušíl jesí.

Hospódne jésť spasénije, * i na ľúdech Tvojích blahoslovénije Tvojé.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Psalóm 4

Vnehdá prizváti mí, uslýša mjá Bóh právdy mojejá; * v skórbi rasprostraníl mjá jesí, uščédri má i uslýši molítvu mojú.

Sýnove čelovíčestiji, dokóľi ťažkosérdiji? * Vskúju ľúbite sujetú i íščete lží?

I uvídite, jáko udiví Hospóď prepodóbnaho Svojehó: * Hospóď uslýšit mjá, vnehdá vozzváti mí k Nemú.

Hnívajtesja, i ne sohrišájte, * jáže hlahólete v serdcách vášich, na lóžach vášich umilítesja.

Požríte žértvu právdy * i upovájte na Hóspoda.

Mnózi hlahóľut: któ javít nám blahája. * Známenasja na nás svít licá Tvojehó, Hóspodi.

Dál jesí vesélije v sérdci mojém; * ot plodá pšenícy, viná i jeléja svojehó umnóžišasja.

V míri vkúpi usnú i počíju, * jáko Tý, Hóspodi, jedínaho na upovániji vsélil mjá jesí.

Psalóm 5

Hlahóly mojá vnuší, Hóspodi, * razúmij zvánije mojé.

Vónmi hlásu molénija mojehó, Carjú mój i Bóže mój, * jáko k Tebí pomoľúsja, Hóspodi.

Zaútra uslýši hlás mój, * zaútra predstánu Tí, i úzriši mjá.

Jáko Bóh ne choťáj bezzakónija, Tý jesí: * ne priselítsja k Tebí lukávnujaj,

nižé prebúdut bezzakónnicy préd očíma Tvojíma: * voznenavíďil jesí vsjá dílajuščyja bezzakónije.

Pohubíši vsjá hlahóľuščyja lžú: * múža krovéj i ľstíva hnušájetsja Hospóď.

Áz že mnóžestvom mílosti Tvojejá, vnídu v dóm Tvój, * pokloňúsja ko chrámu svjatómu Tvojemú, v strási Tvojém.

Hóspodi, nastávi mjá právdoju Tvojéju, * vráh mojích rádi isprávi préd Tobóju púť mój.

Jáko nísť vo usťích ích ístiny, sérdce ích sújetno, * hrób otvérst hortáň ích: jazýki svojími ľščáchu.

Sudí ím, Bóže, da otpadút ot mýslej svojích, * po mnóžestvu nečéstija ích izríni já, jáko preohorčíša Ťá, Hóspodi.

I da vozveseľátsja vsí upovájuščiji na Ťá, * vo vík vozrádujutsja, i vselíšisja v ních, i pochváľatsja o Tebí ľúbjaščiji ímja Tvojé.

Jáko Tý blahoslovíši právednika, Hóspodi: * jáko orúžijem blahovolénija vinčál jesí nás.

Psalóm 6

Hóspodi, da ne járostiju Tvojéju obličíši mené, * nižé hnívom Tvojím nakážeši mené.

Pomíluj mjá, Hóspodi, jáko némoščen jésm, * iscilí mjá, Hóspodi, jáko smjatóšasja kósti mojá.

I dušá mojá smjatésja ziló: * i Tý, Hóspodi, dokóľi?

Obratísja, Hóspodi, izbávi dúšu mojú: * spasí mjá rádi mílosti Tvojejá.

Jáko nísť v smérti pominájaj Tebé: * vo áďi že któ ispovístsja Tebí?

Utrudíchsja vozdychánijem mojím, izmýju na vsjáku nóšč lóže mojé, * slézami mojími postéľu mojú omočú.

Smjatésja ot járosti óko mojé, * obetšách vo vsích vrazích mojích.

Otstupíte ot mené, vsí ďilajuščiji bezzakónije, * jáko uslýša Hospóď hlás pláča mojehó:

uslýša Hospóď molénije mojé, * Hospóď molítvu mojú priját.

Da postyďátsja i smjatútsja vsí vrazí mojí, * da vozvraťátsja i ustyďátsja ziló vskóri.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Boh jesí, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Psalóm 7

Hóspodi Bóže mój, na Ťá upovách, * spasí mjá ot vsích hoňáščich mjá i izbávi mjá:

da ne kohdá pochítit jáko lév dúšu mojú, * ne súšču izbavľájušču, nižé spásajušču.

Hóspodi Bóže mój, ášče sotvorích sijé, * ášče jésť neprávda v rukú mojéju,

ášče vozdách vozdajúščym mí zlá, * da otpadú úbo ot vráh mojích tóšč.

Da poženét úbo vráh dúšu mojú i da postíhnet, * i poperét v zémľu živót mój, i slávu mojú v pérsť vselít.

Voskresní, Hóspodi, hňívom Tvojím, * voznesísja v koncách vráh Tvojích,

i vostáni, Hóspodi Bóže mój, poveľínijem, * ímže zapovídal jesí.

I sónm ľudéj obýdet Ťá, * i o tóm na vysotú obratísja.

Hospóď súdit ľúdem: * sudí mí, Hóspodi, po právďi mojéj, i po nezlóbi mojéj na mjá.

Da skončájetsja zlóba hríšnych, i ispráviši právednaho, * ispytájaj serdcá i utróby, Bóže, právedno.

Pómošč mojá ot Bóha, * spasájuščaho právyja sérdcem.

Bóh sudíteľ práveden i krípok, i dolhoterpilív, * i ne hnív navoďáj na vsják déň.

Ášče ne obratitésja, orúžije svojé očístit, * lúk Svój naprjažé i uhotóva í.

I v ném uhotóva sosúdy smértnyja, * stríly Svojá sharájemym soďíla.

Sé boľí neprávdoju, začát boľízň, i rodí bezzakónije: * róv izrý, i iskopá í, i padét v jámu, júže sodíla.

Obratítsja boľízň jehó na hlavú jehó, * i na vérch jehó neprávda jehó snídet.

Ispovímsja Hóspodevi po právďi Jehó * i pojú ímeni Hóspoda Výšňaho.

Psalóm 8

Hóspodi, Hospóď náš, jáko čúdno ímja Tvojé po vséj zemlí, * jáko vzjátsja velikoľípije Tvojé prevýše nebés.

Iz úst mladénec i ssúščich soveršíl jesí chvalú, * vráh Tvojích rádi, jéže razrušíti vrahá i méstnika.

Jáko uzrjú nebesá, ďilá pérst Tvojích, * lunú i zvízdy, jáže Tý osnovál jesí.

Čtó jésť čelovík, jáko pómniši jehó? * Ilí sýn čelovíč, jáko posiščáješi jehó?

Umálil jesí jehó málym čím ot ánhel, * slávoju i čéstiju vinčál jesí jehó.

I postávil jesí jehó nad ďíly rukú Tvojéju, * vsjá pokoríl jesí pod nózi jehó.

Óvcy i volý vsjá, ješčé že i skotý poľskíja, * ptícy nebésnyja, i rýby morskíja, prechoďáščyja stezí morskíja.

Hóspodi, Hospóď náš, * jáko čúdno ímja Tvojé po vséj zemlí.

Sláva, i nýňi:

Allilúia, allilúia, allilúia. Sláva tebí, Bóže. (3x)

Diákon: Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tý jesí Boh náš, i Tebí slávu vozsylájem, Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (3x) Sláva, i nýňi: )

Páki i páki, mírom Hóspodu pomólimsja.

Lík: Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Zastupí, spasí, pomíluj, i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, sámi sebé i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko Tvojá deržáva, i Tvojé jésť cárstvo i síla, i sláva Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Hóspodi, vozzvách: hlás 2.

Psalóm 140.

Hóspodi, vozvách k tebí uslýši mja, * uslýši mja Hóspodi. * Hóspodi, vozvách k tebí uslýši mja, * voňmí hlásu molénija mojehó, * vnehdá vozváti mi k tebí, uslýši mja, Hóspodi.**

Da isprávitsja molítva mojá * jáko kadílo préd tobóju: * vozďijánije rukú mojéju, * žértva večérňaja, uslýší mjá Hóspodi.**

Položí Hóspodi chranénije ustóm mojím, * i dvér ohraždénija o ustnách mojích. - Ne ukloní sérdca mojehó v slovesá lukávstvija, * nepščeváti viný o hrisích. - So čelovíki ďílajuščimi bezzakónije, * i ne sočtúsja s izbránnymi ích. - Nakážet mjá právednik mílostiju, i obličít mjá, * jeléj že hríšnaho da ne namástit hlavý mojejá. - Jáko jéšče i molítva mojá v blahovolénijich ích, * požérty býša pri kámeni sudijí ích. - Uslýšatsja hlahóly mojá jáko vozmohóša: * jáko tólšča zemlí prosídesja na zemlí, rastočíšasja kósti ích pri áďi. - Jáko k tebí Hóspodi, Hóspodi óči mojí, * na ťá upovách, ne otimí dušu mojú. - Sochraní mjá ot síti, júže sostáviša mí, * i ot soblázn ďílajuščich bezzakónije. - Pádut vo mréžu svojú hríšnicy, * jedín jésm áz dóndeže prejdú.

Psalóm 141.

Hlásom mojím k Hóspodu vozzvách, * hlasóm mojím ko Hóspodu pomolíchsja. - Prolíju préd ním molénije mojé, * pečáľ mojú préd ním vozviščú. - Vnehdá isčezáti ot mené dúchu mojemú, * i tý poznal jesí stezí mojá. - Na putí sém po nemúže choždách, * skrýša síť mňí. - Smotrjách odesnúju i vozhľadách, * i ne bí znájaj mené. - Pohíbe bíhstvo ot mené, * i ňísť vzyskajáj duší mojejá. - Vozzvách k tebí Hóspodi rích: * tý jesí upovánije mojé, čásť mojá jesí na zemlí žívych. - Voňmí moléniju mojemú, * jáko smiríchsja ziló. - Izbávi mjá ot hoňáščich mjá, * jáko ukripíšasja páče mené.

Stích 10: Izvedí iz temnícy dúšu mojú, ispovídatisja ímeni tvojemú.

Stích 9: Mené ždút právednicy, dóndeže vozdási mňi.

Stích 8: Iz hlubiný vozvách k tebí Hóspodi, Hóspodi uslýši hlas moj.

Hlás 2. Hérmanovo: Priidíte, vozrádujemsja Hóspodevi, nastojáščuju tájnu skazújušče: sredosťínije hradéža razrušísja, plámennoje orúžije pleščí daét, i Cheruvím otstupájet ot dréva žízni, i áz rájskija píšči pričaščájusja, ot nehóže proizhnán bých preslušánija rádi: neizmínnyj bo óbraz Otéč, óbraz prisnosúščija jehó, zrák rabá prijémlet, ot neiskusobráčnyja Mátere prošéd, ne preložénije preterpív: jéže bo bí prebýsť, Bóh sýj ístinen: i jéže ne bé priját, čelovík býv čelovikoľúbija rádi. Tomú vozopijím: roždéjsja ot Ďívy Bóže, pomíluj nás.

Stích 7: Da búdut úši tvojí vnémľušči hlásu molénija mojehó.

Priidíte, vozrádujemsja Hóspodevi, nastojáščuju tájnu skazújušče: sredosťínije hradéža razrušísja, plámennoje orúžije pleščí daét, i Cheruvím otstupájet ot dréva žízni, i áz rájskija píšči pričaščájusja, ot nehóže proizhnán bých preslušánija rádi: neizmínnyj bo óbraz Otéč, óbraz prisnosúščija jehó, zrák rabá prijémlet, ot neiskusobráčnyja Mátere prošéd, ne preložénije preterpív: jéže bo bí prebýsť, Bóh sýj ístinen: i jéže ne bé priját, čelovík býv čelovikoľúbija rádi. Tomú vozopijím: roždéjsja ot Ďívy Bóže, pomíluj nás.

Stích 6: Ašče bezzakónija nazriši Hóspodi, Hóspodi kto postojít, jáko u tebé očiščénije jesť.

Anatólijevo: Hóspodu Iisúsu róždšusja ot svjatýja, Ďívy, prosvitíšasja vsjáčeskaja: pástyrem bo svirjájuščym, i volchvóm poklaňájuščymsja, ánhelom vospivájuščym, Írod mjaťášesja, jáko Bóh vo plóti javísja, Spás dúš nášich.

Stích 5: Imené rádi tvojehó poterpích ťa Hóspodi, poterpí dušá mojá vo slóvo tvojé, upová dušá mojá na Hóspoda.

Hóspodu Iisúsu róždšusja ot svjatýja, Ďívy, prosvitíšasja vsjáčeskaja: pástyrem bo svirjájuščym, i volchvóm poklaňájuščymsja, ánhelom vospivájuščym, Írod mjaťášesja, jáko Bóh vo plóti javísja, Spás dúš nášich.

Stích 4: Ot stráži útrenija do nóšči, ot stráži útrénija da upovájet Isrájiľ na Hóspoda.

Cárstvo tvojé, Christé, Bóže, cárstvo vsích vikóv, i Vladýčestvo tvojé vo vsjákom róďí i róďí, voplotívyjsja ot Dúcha svjatáho, i ot prisnoďívy Maríji vočelovéčivyjsja, svít nám vozsijá, Christé Bóže, tvojé prišéstvije: svít ot svíta, Ótčeje sijánije, vsjú tvár prosvitíl jesí, vsjákoje dychánije chválit ťá. Óbraz slávy Ótčija, sýj, i préžde sýj, i vozsijávyj ot Ďívy Bóže, pomíluj nás.

Stích 3: Jáko u Hóspoda mílosť i mnóhoje u ného izbavlénije, i toj izbávit isrájiľa ot vsich bezzakónij jehó.

Cárstvo tvojé, Christé, Bóže, cárstvo vsích vikóv, i Vladýčestvo tvojé vo vsjákom róďí i róďí, voplotívyjsja ot Dúcha svjatáho, i ot prisnoďívy Maríji vočelovéčivyjsja, svít nám vozsijá, Christé Bóže, tvojé prišéstvije: svít ot svíta, Ótčeje sijánije, vsjú tvár prosvitíl jesí, vsjákoje dychánije chválit ťá. Óbraz slávy Ótčija, sýj, i préžde sýj, i vozsijávyj ot Ďívy Bóže, pomíluj nás.

Stích 2: Chvalíte Hóspoda vsi jazýcy, pochvalíte jehó vsi ľúdije.

Čtó tebí prinesém, Christé, jáko javílsja jesí na zemlí, jáko čelovík nás rádi? Kájaždo bo ot tebé bývšich tvárej blahodarénije tebí prinósit: ánheli, pínije: nebesá, zvizdú: volsví, dáry: pástyrije, čúdo: zemľá, vertép: pustýňa, jásli: mý že, Máter Ďívu. Íže préžde vík Bóže, pomíluj nás.

Stích 1: Jáko utverdísja mílosť jehó na nás, i ístina Hospódňa prebyvájet vo vík.

Čtó tebí prinesém, Christé, jáko javílsja jesí na zemlí, jáko čelovík nás rádi? Kájaždo bo ot tebé bývšich tvárej blahodarénije tebí prinósit: ánheli, pínije: nebesá, zvizdú: volsví, dáry: pástyrije, čúdo: zemľá, vertép: pustýňa, jásli: mý že, Máter Ďívu. Íže préžde vík Bóže, pomíluj nás.

## Sláva, i nýňi: hlás tójže.

Kassíino: Ávhustu jedinonačáľstvujušču na zemlí, mnohonačálije čelovíkov prestá: i tebí vočelovíčšusja ot čístyja, mnohobóžija ídolov uprazdnísja, pod jedíňim cárstvom mirskím hrádi býša, i vo jedíno Vladýčestvo Božestvá jazýcy vírovaša. Napisášasja ľúdije poveľínijem késarevym, napisáchomsja vírniji ímenem Božestvá, tebí vočelovíčšahosja Bóha nášeho. Vélija tvojá mílosť, Hóspodi, sláva tebí.

Diákon: Premúdrosť, prósti.

Lík: Svíte tíchij, * svjatýja slávy, * bezsmértnaho Otcá nebésnaho, * svjatáho blažénnaho, * Iisúse Christé: * Prišédše sólnca na západ, * víďivše svít večérnij, * pojém Otcá i Sýna i svjatáho Dúcha Bóha. * Dostójin jesí * vo vsja vremená, * pít býti * hlásy prepodóbnými, * Sýne Bóžij, * živót dajáj vsemú míru, * jehóže rádi * vés mír slávit ťa.

Diákon: Vónmim.

Jeréj: Mír vsím.

Diákon: Premúdrosť, vónmim.

V subbotu večera: Prokimen hl. 6: Hóspoď vocarísja, v ľipótu oblečesja.

Stich: Oblečesja Hóspoď v sílu i prepojásasja

Stich: Íbo utverdí vselénnuju, jaže ne podvížitsja.

Stich: Dómu tvojemú podobajet svjatýňa, Hóspodi, v dolhotú dníj.

Bytijá čténije.

[Hlavá 1] V načáľi sotvorí Bóh nébo i zémľu. Zemľá že bé nevídima i neustrójena, i tmá verchú bézdny: i Dúch Bóžij nošášesja verchú vodý. I rečé Bóh: da búdet svít: i býsť svít. I víďi Bóh svít, jáko dobró: i razlučí Bóh meždú svítom, i meždú tmóju. I narečé Bóh svít, déň: i tmú narečé, nóšč. I býsť véčer, i býsť útro, déň jedín. I rečé Bóh: da búdet tvérď posreďí vodý, i da búdet razlučájušči posreďí vodý, i vodý: i býsť táko. I sotvorí Bóh tvérď: i razlučí Bóh meždú vodóju, jáže bí pod tvérdiju, i meždú vodóju, jáže bí nad tvérdiju. I narečé Bóh tvérď nébo: i víďi Bóh, jáko dobró. I býsť véčer, i býsť útro, déň vtorýj. I rečé Bóh: da soberétsja vodá, jáže pod nebesém v sobránije jedíno, i da javítsja súša: i býsť táko, i sobrásja vodá, jáže pod nebesém v sobránija svojá, i javísja súša. I narečé Bóh súšu, zémľu: i sobránija vód, narečé morjá. i víďi Bóh, jáko dobró. I rečé Bóh: da prorastít zemľá býlije travnóe, séjuščeje símja po ródu i po podóbiju, i drévo plodovítoje, tvorjáščeje plód, jemúže símja jehó v ném, po ródu na zemlí: i býsť táko. I iznesé zemľá býlije travnóje, síjuščeje j po ródu i po podóbiju, i drévo plodovítoje, tvorjáščeje plód, jemúže símja jehó v ném po ródu na zemlí: i víďi Bóh, jáko dobró. I býsť véčer, i býsť útro, déň trétij.

Čísl čténije.

[Hlavá 24] Býsť Dúch Bóžij na Valaámi, i vosprijém prítči svojá, rečé: kóľ dobrí dómi tvojí, Jákove, i skínija tvojá, Izráiľu? Jáko straný osiňájuščyja, jáko sádije pri rikách, i jáko skínija, jáže vodruzí Hóspoď, i jáko kédri pri vodách. Izýdet čelovík ot símene jehó, i obladájet jazýki mnóhimi, i vozvýsitsja cárstvo jehó, i vozrastét. Bóh nastávit jehó iz Jehípta, jáko slávu jedinoróha jehó. Pojást jazýki vráh svojích, i tólšču ích izmoždít: i strilámi svojími ustrilít vrahá. Vozléh počí, jáko lév, i jáko skímen, któ vozstávit jehó? Blahoslovjáščiji ťá blahoslovéni, i proklinájuščii ťá, prókľati. Vozsijáet zvezdá ot Jákova, i vostánet čelovík ot Izráiľa, i ssičét kňázi moavítskija: i pľinít vsjá sýny Síthovy, i búdet Jedóm dostojánije, i búdet nasľídije Isáv vráh jehó, i Izráiľ sotvorí kríposť.

Proróčestva Michéina čténije.

~~ [Hlavá 4] Vo dnéch óňich, hlahólet Hospóď: soberú sokrušénnuju, i otrinovénnuju priimú, jáže otrínuch: I položú sotrénnuju vo ostánok, i otrinovénnuju v jazýk krípok, i vocarísja Hospóď nad ními v horí Sijónsťij ot nýňi i vo víki. ~~[Hlavá 5] I tý, Vithlejéme, dóme Jevfráthov, jedá mál jesí, jéže býti v týsjaščach iúdovych? Iz tebé bo mňí izýdet staríjšina, jéže býti v kňázja vo Izráili: i ischódi jehó iz načála, ot dnéj víka. Sehó rádi dást já, do vrémene razždájuščija porodít, i próčiji ot brátij jehó obraťátsja k synóm Izráilevym. I stánet, i úzrit, i upasét pástvu svojú krípostiju Hospóď. I v slávi ímene Hóspoda Bóha svojehó prebúdut, zané nýňi vozvelíčitsja dáže do konéc zemlí.

Táže vozhlasít čtéc, i nám vostávšym, hlahólet tropár séj:

hlás 6: Tájno rodílsja jesí vo vertépi, no nébo ťá vsím propovída, jákože ustá, zvizdú predlahája, Spáse, i volchvý tí privedé, víroju poklaňájuščyjasja tebí: s nímiže pomíluj nás.

Stích 1: Osnovánija jehó na horách svjatých, ľúbit Hospóď vratá Sijóňa páče vsích selénij Jákovlich, preslávnaja hlahólašasja o tebí, hráde Bóžij. Pomjanú Raáv i Vavilóna, víduščym mjá.

I pojém konéc: I volchvý tí privedé, víroju poklaňájuščyjasja tebí: s nímiže pomíluj nás.

Stích 2: I sé inopleménnicy, i Tír, i ľúdije Jethijópstiji, síji býša támo. Máti Sijón, rečét čelovík, i čelovík rodísja v ném, i tój osnová í výšnij.

I volchvý tí privedé, víroju poklaňájuščyjasja tebé: s nímiže pomíluj nás.

Stích 3: Hospóď povísť v pisániji ľudéj, i kňazéj sích bývšich v ném: jáko veseľáščichsja vsích žilíšče v tebí.

I volchvý tí privedé, víroju poklaňájuščyjasja tebí: s nímiže pomíluj nás.

Táže, Sláva: pojét lík právyj, konéc troparjá.

I nýňi: ľívyj pojét tákožde konéc. Posém hlahólet čtéc vés tropár.

I pojét sám konéc jehó. Tájno rodílsja jesí vo vertépi, no nébo ťá vsém propovída, jákože ustá, zvizdú predlahája, Spáse, i volchvý tí privedé víroju poklaňájuščyjasja tebí: s nímiže pomíluj nás.

I čtútsja páki po obýčaju čténija sijá.

Proróčestva Isáiina čténije.

[Hlavá 11] Táko hlahólet Hospóď: izýdet žézl ot kórene Jesséjova i cvít ot kórene jehó vzýdet: i počíjet na ném Dúch Bóžij, Dúch múdrosti i rázuma, Dúch sovíta i kríposti, Dúch víďinija i blahočéstija: Dúch strácha Bóžija ispólnit jehó. Ne po slávi súdit, nižé po hlahólaniju obličít: no súdit právdoju smirénnych súd, i obličít právostiju slávnyja zemlí: i porazít zémľu slóvom úst svojích, i Dúchom ustén ubijét nečestívaho. I búdet právdoju prepojásan po čréslech svojích, i ístinoju obvít po rébrom svojím. Tohdá požirújet vólk so áhncem, i rýs počíjet s kózliščem, i teléc i lév i junéc vkúpi požirújut, i otročá málo povedét ích. Teléc i lév vkúpi pasútsja, i vkúpi čáda ích búdut: i lév jáko vól sňísť plévy. I otročá mládo na peščéru áspidsku, i na lóže plémene áspidska rúku vozložít. I ne sotvorját zlá, nižé ímut pohubíti ni jedínaho že na horí svjaťíj mojéj: zanéže napólnisja vsjá zemľá poznáti Hóspoda, jáko voďí mnózi pokrýti morjá. I búdet v déň ón kóreň Jesséjov, i vozstajáj vlaďíti jazýki: na nehó jazýcy upovájut, i búdet pokój jehó, čésť.

Proróčestva varúchova čténije.

[Varuch hlavá 3] Séj Bóh náš, i ne priložítsja ín k nemú. Izobríte vsják púť chudóžestva, i dadé i Jákovu ótroku svojemú, i Izráiľu vozľúblennomu ot nehó. Posém že na zemlí javísja, i s čelovíki poživé. Sijá kníha poveľínij Bóžijich, i zakón sýj vo víki: vsí deržáščijisja jejá v živót vnídut, ostávivšiji že jú úmrut. [Varuch 4] Obratísja, Jákove, i imísja jejá. Poidí k sijániju prjámo svíta jejá. Ne dážď inómu slávy tvojejá: i poléznych tebí jazýku čuždému. blažéni jesmý, Izráiľu, jáko uhódnaja Bóhu nám razúmna súť.

Proróčestva Danijílova čténije.

[Hlavá 20] Rečé Danijíl Navuchodonósoru: tý carjú, víďil jesí, i sé óbraz jedín, óbraz ónyj velík, i oblíčije jehó okrúhlo, stojáše pred licém tvojím, i viďínije jehó strášno. Óbraz, jehóže hlavá ot zláta čísta: rúci i pérsi i mýšcy jehó srébrjany: črévo i stéhny míďany: hóleni žeľízny: nózi čásť úbo žeľízna, i čásť ňíkaja skudéľna. Víďil jesí, dóndeže ottóržesja kámeň ot horý bez rúk, i porazí óbraz, na nóhi žeľíznyja i skudéľnyja, i istní já do koncá. Tohdá istníšasja vo jedíno, skudéľl, želéľízo, méď, srebró, zláto, i býša jáko prách ot humná žátvennaho, i vzját já mnóžestvo duchnovénija, i místo ne obrítesja ím: kámeň že, porazívyj óbraz, býsť v hóru véliju, i ispólni vsjú zémľu. Sijé jésť sónije, i skazánije jehó rečém pred carém: Vozstávit Bóh Nebésnyj cárstvo, jéže vo víki ne istľíjet, i cárstvo jehó ľúdem iným ne ostávitsja. I istnít i izmoždít vsjá cárstvija, i tó vostánet vo víki. Ímže óbrazom víďil jesí, jáko ot horý otsičésja kámeň bez rúk, i sotrý skudéľ, žeľízo, méď, srebró, zláto. Bóh velíkij skazá carjú, ímže podobájet býti po sích, i ístinno sónije, i vírno skazánije jehó.

Posém čtéc hlahólet tropár séj,

hlás 6: Vozsijál jesí, Christé, ot Ďívy, razúmnoje sólnce právdy, i zvizdá ťa pokazá vo vertépi vmiščájuščasja nevmistímaho. Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebí.

Stích 1, psalóm 92: Hospóď vocarísja, v ľípotu oblečésja, oblečésja Hospóď s sílu, i prepojásasja: íbo utverdí vselénnuju, jáže ne podvížitsja. Hotóv prestól tvój ottóľi, ot víka tý jesí.

Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebi.

Stích 2: Vozdvihóša ríki, Hóspodi, vozdvihóša ríki hlásy svojá. Vózmut ríki sotrénija svojá, ot hlásov vód mnóhich.

Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebí.

Stích 3: Dívny vysotý morskíja, díven v vysókich Hospóď. Sviďínija tvojá uvírišasja ziló: dómu tvojemú podobájet svjátýňa, Hóspodi, v dolhotú dníj.

Sláva, konéc troparjá:

Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebi.

I nýňi, páki konéc. Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebi.

Táže tropár vés:

Vozsijál jesí, Christé, ot Ďívy razúmnoje sólnce právdy, i zvizdá ťa pokazá vo vertépi vmiščájuščasja nevmistímaho. Volchvý nastávil jesí na poklonénije tvojé, s nímiže ťá veličájem: žiznodávče, sláva tebí.

Konéc že troparjá pojét čtéc sám, i posém čtét:

Proróčestva isáiina čténije.

[Hlavá 9] Otročá rodísja nám, Sýn, i dadésja nám, jehóže načáľstvo býsť na rámi jehó: i naricáetsja ímja jehó: velíkaho sovíta ánhel, čúden, sovítnik, Bóh krípok, vlastíteľ, načáľnik míra, otéc búduščaho víka: privedét bo mír na načáľniki, i zdrávije jehó. I vélije načáľstvo jehó, i míra jehó ňísť preďíla. Na prestól Davídov, i na cárstvo jehó, ispráviti jé, i zastupíti jé suďbóju i právdoju, ot nýňi i do víka. Révnosť Hóspoda Savaótha sotvorít sijá.

Proróčestva Isáiina čténije.

[Hlavá 7] Priloží Hospóď hlahólati ko Acházu, hlahóľa: prosí sebí známenija u Hóspoda Bóha tvojehó, vo hlubinú, ilí v vysotú. I rečé Acház: ne ímam prosíti, nižé iskusíti Hóspoda. I rečé Isáia: uslýšite úbo, dóme Davídov: jedá mál vám trúd dajáti čelovíkom, i káko Hóspodu trúd dajeté? Sehó rádi dást Hospóď sám vám známenije: sé Ďíva vo črévi priímet, i rodít Sýna, i narekút ímja jehó Jemmanúiľl: máslo i méd ímať sňísti, préžde néže uvíďiti jemú, ilí izvóliti lukávoje, izberét j: Zané préžde néže razumíti otročáti blahóje ilí zlóje, otrínet lukávaja, izberét blahóje. [Hlavá 8] I rečé Hospóď ko mňí: priimí sebéí svítok nóv, velík, i napiší v ném pisálom čelovíčeskim, jéže skóro pľínénije sotvoríti korýstej, nastoját bo. I sviďíteli mňí sotvorí vírny čelovíki, Uríju Jeréa, i Zzacháriju sýna Varachíjina. I pristupích ko proróčici, i vo črévi priját, i rodí sýna. I rečé mňí Hospóď: narcý ímja jemú, skóro pľiní, i naprásno isprovérzi. Zané préžde néže razumíti otročáti nazváti otcá ilí máter, priímet sílu Damáskovu, i korýsti Samaríjskija, prjámo carjú Asiríjskomu. S námi Bóh, razumíjte jazýcy, i pokarjájtesja. Uslýšite dáže do posľídnich zemlí, mohúščiji pokarjájtesja: ášče bo páki vozmóžete, i páki pobiždéni búdete. I íže ášče sovít soviščavájete, razorít Hospóď: i slóvo, jéže ášče vozhlahólete, ne prebúdet v vás, jáko s námi Bóh.

Posém jektenijá málaja, i po vozhláse:

Prokímen, hlás 1: Hospóď rečé ko mňí: Sýn mój jesí tý, áz dnés rodích ťá.

Stích: Prosí ot mené, i dám tí jazýki, dostojánije tvojé, i oderžánije tvojé koncý zemlí.

Apóstol k halátom, začálo 207. Po čelovíku hlahóľu:

Allilúia, hlás 5: Rečé Hospóď Hóspodevi mojemú: sidí odesnúju mené, dóndeže položú vrahí tvojá podnóžije nóh tvojích.

Stích: Žézl síly póslet tí Hospóď ot Sijóna.

Stích: Iz čréva préžde dennícy rodích ťá.

Jevánhelije matféa, začálo 53: Podóbno jésť cárstvije Nebésnoje zernú horúšičnu.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (40x)

Sláva, i nýňi: )

Rcím vsí ot vsejá duší, i ot vsehó pomyšlénija nášeho rcím.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Hóspodi vsederžíteľu, Bóže otéc nášich, mólimtisja, uslýši i pomíluj.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Pomíluj nás, Bóže, po velícij mílosti tvojéj, mólimtisja uslýši i pomíluj.

Lík: Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. Hóspodi, pomíluj. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Jéšče mólimsja o svjaťíjšem vselénsťim Archijeréji nášem (ímja rék), i o preosvjaščénňijšem Archijepískopi i Mitropolíťi nášem Kýr (ímja rék) i o bohoľubívim Jepískopi nášem Kýr (ímja rék)­, o služáščich i poslužívšich vo svjaťím chrámi sém, i o otcích nášich duchóvnych, i vséj vo Chrisťí brátiji nášej.

Ješčé mólimsja o bohochranímim naróďi nášem, o prederžáščich vlastéch nášich i o vsém vójinstvi.

Ješčé mólimsja o predstojáščich ľúdech, i ožidájuščich ot tebé velíkija i bohátyja mílosti, za tvorjáščich nám mílostyňu, i za vsjá pravoslávnyja (ilí pravovírnyja) christijány.

Jeréj: Jáko mílostiv i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Spodóbi, Hóspodi:

Spodóbi, Hóspodi, vo véčer sej, * bez hrichá sochranitísja nám. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, Bóže otéc nášich, * i chváľno i proslávlenno ímja tvojé vo víki, amíň. - Búdi, Hóspodi, mílosť tvojá na nas, * jákože upováchom na ťa. - Blahoslovén jesí, Hóspodi, * naučí nas opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Vladýko, * vrazúmi nas opravdánijem tvojím. - Blahoslovén jesí, Svjatýj, * prosvití nás opravdániji tvojími. - Hóspodi, mílosť tvojá vo vik, * ďíl rukú tvojéju ne prezri. - Tebí podobájet chvalá, * tebí podobájet pínije. - Tebí sláva podobájet * Otcú i Sýnu i svjatómu Dúchu. - Nýňi i prísno, * i vo víki vikóv, amíň.

(Diákon ilí jeréj hlahólet jekténiju sijú. Ášče mirján molítsja, hlahólet tokmó:

Hóspodi, pomíluj. (12x)

Sláva, i nýňi: )

Diákon: Ispólnim večerňuju molítvu nášu Hóspodevi.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Zastupí, spasí, pomíluj i sochraní nás, Bóže, Tvojéju blahodátiju.

Lík: Hóspodi, pomíluj.

Véčera vsehó soveršénna, svjáta, mírna i bezhríšna, u Hóspoda prósim.

Lík: Podáj, Hóspodi. (na jedínom kójemždo prošéniji)

Ánhela mírna, vírna nastávnika, chraníteľa dúš i ťilés nášich, u Hóspoda prósim.

Proščénija i ostavlénija hrichóv, i prehrišénij nášich, u Hóspoda prósim.

Dóbrych i poléznych dušám nášym, i míra mírovi, u Hóspoda prósim.

Próčeje vrémja životá nášeho v míri i pokajániji skončáti, u Hóspoda prósim.

Christijánskija končíny životá nášeho, bezboľíznenny, nepostýdny, mírny, i dóbraho otvíta na strášňim sudíšči Christóvi, prósim.

Presvjatúju, prečístuju, preblahoslovénnuju, slávnuju Vladýčicu nášu Bohoródicu i prisnoďívu Maríju, so vsími svjatými pomjanúvše, samí sebé, i drúh drúha, i vés živót náš Christú Bóhu predadím.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Jeréj: Jáko bláh i čelovikoľúbec Bóh jesí, i tebí slávu vozsylájem, Otcú, i Sýnu i svjatómu Dúchu, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Jeréj: Mír vsím

Lík: I dúchovi tvojemú.

Diákon: Hlavý váša Hóspodevi prikloníte.

Lík: Tebí, Hóspodi.

Molítva hlavopriklonénija: Hóspodi Bóže naš, priklonívyj nebesá i sošédyj na spasénije róda čelovíčeskaho, prízri na rabý Tvojá, i na dostojánije Tvojé. Tebí bo strášnomu i čelovikoľúbcu sudijí, Tvojí rabí podkloníša hlavý, svojá pokoriša výja, ne ot čelovík ožidájušče pómošči, no Tvojejá naďíjuščesja mílosti, i Tvojehó čájušče spasénija: jáže sochraní na vsjákoje vrémja, i po nastojáščem véčeri, i v prichoďáščuju nošč, ot vsjákaho vrahá, ot vsjákaho protívnaho ďíjstva diávoľskaho, i ot pomyšlénij sújetnych, i vospominánij lukávych.

Jeréj: Búdi deržáva cárstvija Tvojehó blahoslovéna i preproslávlena, Otcá i Sýna, i svjatáho Dúcha, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň.

Diákon: Premúdrosť.

Lík: Blahosloví.

Jeréj: Syj blahoslovén Christós Bóh náš, vsehdá, nýňi i prísno, i vo víki vikóv.

Lík: Amíň. Utverdí, Bóže, svjatúju pravoslávnuju (ilí katholíčeskuju) víru, vo víki vikóv.

Jeréj: Presvjatája Bohoródice, spasí nás.

Lík: Čestňíjšuju Cheruvím i slávňijšuju béz sravnénija Serafím, béz istľínija Bóha Slóva róždšuju, súščuju Bóhoródicu ťa veličájem.

Jeréj: Sláva tebi, Christé Bóže, upovánije náše, sláva tebí.

Lík: Sláva Otcú, i Sýnu, i svjatómu Dúchu, i nýňi i prísno, i vo víki vikóv. Amíň. Hóspodi, pomíluj. (3x) Blahosloví.

Jeréj: Roždéjsja vo vertépi vo Viflejémi Judéjsťim i v jaslech vozlehíj, spasénija nášeho rádi, Christós ístinnyj Bóh náš, molítvami prečístyja svojejá Mátere, svjatých slávnych i vsechváľnych apóstol . . . i vsích svjatých, pomílujet i spasét nás, jáko bláh i čelovikoľúbec.

Lík: Amíň.

Ášče mírjan molítsja, hlahólet tókmo: Čestňíjšuju Cheruvím: Sláva, i nýňi: Hóspodi, pomíluj (3x) Hóspodi, blahosloví. Molítvami svjatých otéc nášich, Hóspodi Iisúse Christé Bóže náš, pomíluj nás. Amíň.

I po otpúsťi liturhíji vžihájet paraekklisiárch svíščnik i postavľáet sredí cérkve. Klíricy že stávše óba líka vkúpi, pojút vozhlásno tropár prázdnika, hlás 4: Roždestvó tvojé, Christé Bóže náš: Sláva, i nýňi, kondák, hlás 3: Ďíva dnés presúščestvennaho raždájet: Po skončániji že kondaká, mnohoľítije.

I vchódim v trapézu, i jadím varénije s jeléem, rýby že ne jadím, vinó že pijém, blahodarjášče Bóha.